Gaat het om de knikkers of om het spel?

Knikkers of het spel 1Spelletjes hebben mij altijd gefascineerd, van bordspelletjes tot computergames. Van huis uit speelden wij vaak bordspelletjes. Ik was ook altijd erg fanatiek. In mijn kinderjaren resulteerde dat regelmatig in woede en huilpartijen als ik verloor en een gevoel van onoverwinnelijkheid en een adrenalinestoot als ik won. Deze ervaringen waren niet uniek. Ik speelde vaak met vrienden waarmee het bijvoorbeeld bij een potje Risk of Mariokart heftig aan toe kon gaan. Onlangs tijdens het spelen van een bordspel met mijn broeders kwam ik tot de ontdekking dat ik niet meer zo fanatiek . Dus ik vroeg mij af speel ik om de knikkers of om het spel?

Mannen voor de knikkers, vrouwen voor het spel?

Als ik zo terugkijk realiseerde ik het al eerder, het lijkt een gradueel proces. Waar ik vroeger alles deed om te winnen, waaronder ‘trucjes’ die sommige mensen vuil zouden vinden, lijkt het mij nu minder te interesseren. Het samen zijn en het spel ‘gezellig’ spelen lijken belangrijker te zijn geworden. Na dit inzicht ging ik verder denken over ‘de knikkers en het spel’. Veel mannen spelen om de knikkers, veel vrouwen om het spel. Lijkt wat stereotyperend, maar ik maak het vaak zelf mee. Als vrouwen regelmatig verliezen blijven ze (meestal) met plezier doorspelen, als dit regelmatig bij mannen gebeurt worden ze chagrijnig of spelen ze simpelweg niet meer mee. Nog een stukje erfenis van onze oervaders, de jagers?

Direct naar het doel, het spel overslaan

Als je dit verder trekt naar andere ‘spelletjes’ zoals je carrière, relaties en persoonlijke ontwikkeling dan zie ik ook daar interessant overeenkomsten. Als ik met mannen praat over hun carrière dan hoor ik bijvoorbeeld: Ik wil promotie maken of ik wil een carrière switch maken. Er wordt voornamelijk gekeken naar het doel, de knikkers en minder naar de weg, het spel. Eigenlijk willen wij het spel overslaan en direct naar de knikkers.

Paradox

Het is nogal paradoxaal, als wij ons alleen maar focussen op de knikkers vergeten wij alles en iedereen om ons heen. Hierdoor kunnen de zuurverdiende knikkers een bittere nasmaak krijgen. Bijvoorbeeld ten koste van je familie, vrienden en jezelf, meedogenloos gaan voor die begeerde promotie. Aan de andere kant als wij ons alleen maar focussen op het spel kunnen wij het doel uit het oog verliezen waardoor wij niet bereiken wat wij willen bereiken. Bijvoorbeeld altijd klaar staan voor je collega’s, hard werken en regelmatig overwerken maar er niet voor zorgen dat jij die felbegeerde promotie binnenhaald.

Wat is succes?

Ik vraag mij dan ook hardop af of er een beste weg is, de middenweg misschien? Eén oog met het spel bezighouden en de ander op de knikkers houden? De kans zit er dan in dat er iemand in het spel fanatieker is en de knikkers voor je neus weggapt en dat je het spel dan toch niet zo gezellig vond. Kan je ook succesvol zijn als je niet volledig gefocust bent op de knikkers? Ik merk wel dat ik minder win sinds ik minder gericht ben op de knikkers. Misschien ligt het er ook wel aan hoe je succes definieert. Waar voor mij vroeger succes lag bij het winnen van een spel lijkt het nu meer te liggen bij het genieten van het spel en het gezelschap. In mijn carrière lijkt het nu andersom te liggen, waar ik vroeger weinig bewust bezig was om carrière te maken en doelen te stellen ben ik nu heel bewust bezig met doelen en mijn missie. Ik vraag mij echter wel af of ik nog wel de scherpte en meedogenloze focus heb om mijn felbegeerde knikkers te veroveren.

Wat is jouw verhaal, ga jij voor de knikkers of het spel?

Intelligent, slim en/of wijs

Wijs 2

In de afgelopen jaren heb ik een theorie ontwikkeld over intelligentie, slimheid en wijsheid. Ik kwam hierover tot inzicht, omdat mensen om mij heen weleens de neiging hebben om mij te zeggen hoe slim ik ben. Dit slaat dan meestal op de verschillende studies die ik heb afgerond, hoe ik dingen aanpak en over mijn filosofische inborst. Dit gaf mij stof tot nadenken en ik kwam tot de conclusie dat ik eigenlijk helemaal niet zo slim ben en dat er belangrijke verschillen zijn tussen intelligentie, slimheid en wijsheid.

Aandacht voor intelligentie?

Deze drie termen worden nogal eens door elkaar heen gehaald en worden vaak verschillend gewaardeerd. Intelligentie lijkt voor een deel aangeboren te zijn en is voor een deel te ontwikkelen. Zo kan je intelligentie bijvoorbeeld tussen de 90 en 110 zitten. Als je genoeg gestimuleerd wordt en jezelf ontwikkeld zou je op 110 kunnen komen, maar 90 is ook mogelijk. Slimheid en wijsheid zijn twee aspecten die los van intelligentie staan en die naar mijn idee nagenoeg niet aangeboren zijn. Het interessante hiervan is dat er enorm veel aandacht is voor intelligentie, terwijl dit aspect het minst beïnvloedbaar is.

Niet zo slim

Ik zie intelligentie als een aangeboren potentie binnen een range. Slimheid zie ik als een aspect dat aangeeft in hoeverre je je intelligentie in kan zetten om je doelen te bereiken. Wijsheid zie ik als een aspect dat aangeeft in hoeverre je je intelligentie ‘verstandig’ en integer gebruikt. Zo kan een dictator bijvoorbeeld heel intelligent en slim zijn, maar de wijsheid om goed voor zijn volk te zorgen kan ontbreken. In mijn eigen situatie kan ik het als volgt vertalen: ik ben redelijk intelligent, scoor HBO+ op de testen en ben mentaal goed ontwikkeld. In de loop der jaren heb ik ook redelijk wat wijsheid opgedaan. Ik vind het belangrijk om integer te zijn naar mijzelf en naar anderen en kies vaak voor de ‘juiste’ keuze en niet de makkelijkste keuze. Ik vind mijzelf echter niet slim. Mijn keuzes mogen dan wel integer en moedig genoemd worden, maar niet echt slim. Zo weet ik nu goed wat ik wil en hoe ik het zou kunnen bereiken, ik heb alleen moeite om mijn doelen daadwerkelijk te bereiken en resultaten te bereiken.

Slim gecombineerd met wijs

Naar mijn idee is intelligentie minder belangrijk dan slimheid en wijsheid. Het gaat er niet om wat je in potentie hebt, maar wat je ermee doet. Heel veel potentie zonder er gebruik van te maken is alleen maar een verloren belofte. Dit houdt in dat je helemaal niet beperkt hoeft te worden door je intelligentie. Zo kan iedereen zijn eigen doelen behalen en verstandige keuzes maken. Naar mijn idee word je het gelukkigst als je slimheid kan combineren met wijsheid. Dan bereik je de doelen die je wil bereiken en doe je dat op een manier waar je trots op kan zijn.

Hoe zie jij jouw intelligentie, slimheid en wijsheid?

 

Wil je meer weten over persoonlijke ontwikkeling voor mannen bezoek dan mijn website Moedige Mannen.

Band of Brothers

Broeders

De serie “Band of Brothers” zal bekend zijn bij veel mannen. Het waargebeurde verhaal gaat over een Amerikaanse compagnie elite commando’s die boven Frankrijk worden gedropt tijdens D-Day. Zij hadden ondanks enorme verliezen Hitlers Adelaarsnest veroverd. Door hun moed en samenwerking hebben ze heroïsche daden kunnen verrichten. Hoewel het leger voor veel mannen ver van de realiteit staat, is broederschap voor elke man van belang.

Loyaliteit

Werken in het leger is een van de weinige situaties waarin mensen hun leven moedwillig willen geven voor een ander. Waar komt die loyaliteit vandaan? Het leger is er erg goed in om mannen te trainen en te laten werken als een groep. Mannen in het leger hebben een speciale band. De constante focus op de groep i.p.v. het individu in combinatie met de extreme omstandigheden creëert de bijzondere situatie dat mannen buiten zichzelf uit kunnen stijgen en hun leven letterlijk geven voor een ander. Daarnaast geeft het je een gevoel dat je bij een hechte groep hoort en dat de man naast je ook bereidt is zijn leven voor jou te geven.

Groepsdieren

Nu is het leger een vrij extreem voorbeeld. Het leger functioneert simpelweg beter als de manschappen goed samenwerken en er trouw en loyaliteit naar elkaar is. Toch is dit niet anders dan in het alledaagse leven. Mannen hebben baat bij een broederschap. Uit onderzoek blijkt dat het regelmatig in contact zijn met je broeders een positieve uitwerking heeft op je gezondheid en welzijn. Wij hebben het ook gewoon nodig om bij een groep van gelijkgestemden te horen. Wij zijn groepsdieren. Wij zijn echter vaak veel minder bezig met onze tribe dan onze wederhelft. Als je jong bent dan gebeurt het vaak nog wel. We doen dan vaak aan sporten in groepsverband, uitgaan etc. Als we ouder worden raken we vaak een groot deel van onze broeders kwijt, omdat we druk zijn met werk, vrouw en kinderen. Daarnaast bepaald de vrouw vaak de ‘sociale agenda’. Dan ga je alleen nog maar met stelletjes uit en wordt je gekoppeld aan de man van de vriendin van je vrouw, omdat hij ook van ‘bier en voetbal’ houdt.

De kracht van mijn tribe

Mijn eigen mannen tribe gaat al een lange tijd terug. Een deel van mijn broeders ken ik al vanaf mijn vijfde jaar en het andere deel vanaf mijn zestiende. Toen ik inmiddels al een aantal jaar een relatie had met mijn vrouw merkte ik ook dat de contacten met mijn tribe wat minder werd. Ik was veel met mijn vrouw bezig. Niets mis mee, goed zelfs, maar er was te weinig ruimte voor anderen. De laatste jaren ben ik weer meer in contact met mijn tribe. Zo game ik elke maand met een aantal broeders, gaan we naar de bioscoop en waar mogelijk uit eten. Twee broeders hebben zelfs een camper gekocht om met de tribe op pad te gaan! Het is gewoon relaxt om ontspannen met mijn broeders bezig te zijn. Er is ook weleens spanning en competitie, maar dat hoort er ook bij.

Win-win-win-win situatie!

Dus maak ruimte voor je broeders. Je kan hier een bewuste keuze in maken, ook als je het druk hebt. Neem het voortouw en wacht niet af. Met een beetje moeite en goede wil kan je regelmatig met je broeders optrekken. Als je bijvoorbeeld afspreekt één keer in de maand iets te doen dan stuur je aan het begin van de maand iedereen een bericht met een aantal data en dan kom je al een heel eind. Er kan eerst weerstand komen van bijvoorbeeld je vrouw of vriendin, omdat ze het simpelweg niet gewend is dat je wat vaker weg zult zijn en dat ze minder aandacht krijgt. Desondanks zal ook zij de voordelen merken van een man die midden in zijn tribe staat. Tijd doorbrengen met je tribe is goed voor je gezondheid en welzijn en helpt jou een betere man te worden. Hier hebben jij, je vrouw, je kind en je werk baat bij. Kortom een win-win-win-win-situatie! Waar vind je dat nou nog tegenwoordig!

Hoe ga jij om met je tribe? Laat je reactie onder aan mijn blog achter of op mijn Facebookpagina.

Zin geven aan je leven

 

Zingeving 1

Onlangs kopte de Telegraaf ‘Hoezo midlifecrisis?’. In dit artikel vertelt een coach dat mannen tussen de 35-50 jaar niet meer zoeken naar een jonge mooie vrouw of een sportwagen, maar op zoek gaan naar zingeving. De coach geeft aan dat je er wel moed voor nodig hebt om voorbij je ego te kijken en echt onderzoek te doen naar jezelf. In deze blog zal ik dieper ingaan op zingeving en hoe het past in het leven van de moderne man.

Zin geven

Mensen zijn al decennialang bezig met zin geven aan hun leven. Dat gebeurde al bij de eerste concepten van goden, zoals Gaia (moeder aarde) en bij de vele Egyptische, Griekse en Romeinse goden. Daarna kwamen de religies zoals het christendom, jodendom en de islam. Naar mijn idee zijn dit allemaal vormen van zingeving. Waarschijnlijk vanaf het moment dat mensen bewust werden van hun eigen bestaan begon men de essentiële vragen te stellen: Wie ben ik en wat is mijn plek in deze wereld? Ik ben er dan ook van overtuigd dat de mensen de goden hebben gecreëerd i.p.v. de goden de mensen. Goden en religie geven houvast en zekerheid in onze complexe wereld. Het is een manier om de wereld beter te begrijpen. Tegenwoordig is een geloof niet meer vanzelfsprekend. Hoe ga je dan als man om met de onzekerheden van het leven?

Maslow Pyramide van fundamentele behoeften

Maslow was een Amerikaanse wetenschapper die rond de jaren ‘50 van de vorige eeuw de theorie van fundamentele behoeften heeft beschreven. Dit vind ik een boeiende theorie. De theorie stelt dat alles wat een mens doet terug te voeren is op vijf basisbehoeften.  Volgens Maslow kan men het volgende hoger niveau pas bereiken als er in bepaalde mate voldaan is aan het eerdere niveau. Zo is het duidelijk dat er tijdens de Tweede Maslow pyramideWereldoorlog vooral fysiologische behoeften waren: eten, drinken, slapen en gezondheid. Kortom in leven blijven. Na de Tweede Wereldoorlog lag de focus op opbouwen en zekerheid  creëren voor stabiliteit op de lange termijn. In de jaren ‘60-‘70 lag de nadruk op sociale acceptatie en sociale relaties. Er waren veel demonstraties voor gelijke rechten, het was de ‘hippie tijd’ en er was meer aandacht voor sociale relaties. Vanaf de jaren ‘80 werd waardering en erkenning steeds belangrijker. Mensen wilden carrière maken, een goede studie volgen etc. Nu begint zelfontplooiing een steeds belangrijkere rol te spelen. Gezien deze ontwikkelingen kan je ook zien waar de uitdagingen van elke generatie vandaan komt. Iedere generatie wordt door andere factoren gemotiveerd. Daar komen de uitspraken van voorgaande generaties zoals ‘verwende jongeren’ en ‘gewoon werken voor je geld’ vandaan. Sociale acceptatie en waardering is niet meer genoeg. Wij willen ons volledig kunnen ontwikkelen en willen niet gewoon leven, het leven moet ook ‘zin’ hebben. Het lastige is dat we tijdens onze weg naar de top een aantal ankers zijn kwijtgeraakt, zoals religie, vaste rollenpatronen en vast werk. Vandaar dat een van de grootste hangijzers van deze tijd onze identiteit is. Wie ben ik en waar sta ik voor?

Zelfontplooiing

De fundamenten van onze pyramide schudden. In de fysiologische behoeften kunnen we nog vrij goed voorzien, maar zekerheid, sociale acceptatie en waardering zijn nu in het geding. Wat in vele jaren is opgebouwd lijkt afgebroken te worden of is dit nodig om tot zelfontplooiing te komen? Tegenslag kan een sterke brandstof zijn voor ontwikkeling. Om daar optimaal gebruik van te maken is echter een periode van contemplatie nodig. De mensen moeten de ruimte krijgen om te wennen aan de nieuwe realiteit waarin de overheid een minder grote rol speelt, er geen afgebakende rollen tussen man en vrouw meer zijn, religie een kleinere rol speelt en werk flexibel is. Kortom mensen worden meer op zichzelf aangewezen. Dit zijn ideale omstandigheden voor zelfontplooiing! Als wij als maatschappij ervoor kiezen om een periode niet mee te rennen in de rat-race van welvaart en economische ontwikkelingen en in plaats daarvan mensen de ruimte geven om zichzelf te ontdekken en om hun plek in de wereld te bepalen dan kunnen wij als maatschappij en wereld veel grotere stappen maken.

Zingeving 2.0

Het zou mooi zijn als de maatschappij en de overheid mee zouden werken, maar daar kan je uiteraard niet op wachten. De maatschappij hobbelt altijd achter de ontwikkelingen aan en wij vormen gezamenlijk de maatschappij. Kortom zingeving begint bij jezelf.

Het is best een bijzondere tijd waar wij in leven waar een vrij groot deel van de bevolking atheïst is. Het feit dat je atheïst bent betekent niet dat je geen zingevingsvragen hebt, je hebt alleen geen blauwdruk waar je op terug kan vallen. Het biedt echter ook een kans om zelf op ontdekkingstocht te gaan. Dit begint bij tijd te nemen voor jezelf, tijd nemen om te reflecteren. Dit kan bijvoorbeeld door meditatie, in rust zitten en alles op je af laten komen wat naar boven komt. Op dat soort momenten creëer je ruimte voor jezelf. Je kan bijvoorbeeld ook boeken lezen over persoonlijke ontwikkeling en/of sparren met bijvoorbeeld vrienden, je vader of een coach. Je kan het ook in de creativiteit zoeken met  bijvoorbeeld het maken van een mindmap waarin je de belangrijkste elementen in je leven kan verwerken zodat je een rode lijn kan ontdekken.

Zin geven aan je leven is tegenwoordig erg belangrijk. Al is het alleen maar omdat onze behoeften in andere zaken al grotendeels is voldaan. Als wij dit accepteren en de oude systemen los kunnen laten komt er ruimte om  nieuwe mogelijkheden en kansen te verkennen. Dit begint bij jezelf. Geef jezelf de kans te worden wie je wil zijn.

Wil jij ook worden wie je wil zijn? Bezoek dan voor meer informatie mijn website Moedige Mannen coaching.

 

 

 

‘Angry white man’

angry-whiteman-3

‘Angry white man’  is een term die al sinds de jaren ‘90 in de VS is geïntroduceerd en door onder andere Bill Clinton tijdens de afgelopen verkiezingstijd weer nieuw leven  ingeblazen is. De ‘angry white man’ wordt gezien als een boze verontwaardigde man die zich een vreemde voelt in zijn eigen land, een racist is, weinig baanperspectief heeft en eigenlijk als een (beetje) dom wordt gezien. Dit label is enorm stereotyperend, maar zit er een kern van waarheid in en wat is deze kern dan?

Onderdeel van de oplossing of van het probleem?

Met het labelen op zich ben ik het niet eens, angrywhiteman-2je moet een groep mensen niet op deze manier wegzetten. Dit is een vrij grote groep mannen die het recht hebben om gehoord te worden en ze hebben ook echt wel wat te vertellen. Ik ben het er dan ook totaal niet mee eens dat bijna alle partijen in Nederland samenwerking met de PVV uitsluiten. Naar mijn  idee draag je dan bij aan het probleem i.p.v. de oplossing.

Oorzaken

Toen ik de term voor het eerst hoorde kon ik mij daar wel iets bij voorstellen. Naar mijn
idee speelt het volgende: (blanke) mannen zijn in de westerse wereld de laatste duizenden angry-white-men-1jaren de dominante groep geweest. Zij hebben de huidige maatschappij vormgegeven en geleid. In de laatste tientallen jaren zijn er veel sociale en maatschappelijke veranderingen geweest, zoals multiculturele samenleving, vrouwenemancipatie, financiële crisis,
globalisering, flexibilisering van werk, internet, vluchtelingen en terrorisme. Dit heeft impact op de hele maatschappij, maar nog sterker onder mannen. Als dominante groep zijn de (blanke) mannen niet gewend om zich aan te passen, andere passen zich aan hun aan. Nu zie je dat we steeds meer bewegen naar een gemixte maatschappij waar er geen dominante groep
bestaat. De man verliest zijn grip op het leven, zijn identiteit, wordt angstig en verlangt terug naar de goede oude tijd. Slogans zoals ‘Make America great again’ en ‘Nederland weer van ons’ spreken dan ook erg aan.

Mannelijke emancipatie

De zorgen van mannen zijn dus wel gefundeerd. Maar hoe ga je hier vervolgens mee om? De oplossing is mannelijke emancipatie! Het gaat naar mijn idee om een acceptatie dat de rol van de man veranderd is. De maatschappij is veranderd en we verwachten van iedereen verandering en aanpassing, behalve van onszelf. De oude normen, waarden en verwachtingen passen voor een deel niet meer in de huidige tijd. Niet de sterkste overleeft, maar degene die zich het beste aanpast aan zijn omgeving en daar gaat het dus goed mis. In plaats van dat wij ons bezighouden met hoeveel vluchtelingen wel niet in ons land komen, hoe succesvol vrouwen wel niet zijn, hoeveel banen verdwijnen naar het buitenland en hoe bedreigend het terrorisme wel niet is kunnen wij ons beter bezighouden met de dingen waar wij wel invloed op hebben. Kijk wat jij kan doen in je eigen situatie en omgeving. Onderzoek wie je bent, wat jouw missie en doel is in het leven en heb het moed om daarnaar te leven. Zolang je de schuld van jouw ongeluk bij anderen, bij je leiders of bij de wereld  legt dan zal je nooit in je kracht komen en een beter leven kunnen leiden.

Moed en verantwoordelijkheid

Het is moeilijk en kan pijnlijk zijn om moedig te blijven en verantwoordelijkheid te nemen in je leven. Onze rol in het leven is anders dan onze vaders, net als je vaders rol anders was dan die van zijn vader. Verandering is een essentieel onderdeel van het leven, je beste houvast is je eigen anker, zelfinzicht, weten wie je bent en daarnaar leven.

Als je jezelf niet onder ogen durft te komen, hoe kan je dan de man worden die je wil zijn?

Ben je geïnteresseerd in persoonlijke ontwikkeling en wil je ook de man worden die je wil zijn volg dan mijn blog en mijn Facebookpagina.

Alles of niets

alles-of-niets-3

De term ‘Alles of niets’ komt voor de meeste mannen wel bekend voor. Bijvoorbeeld in sporten, games, werk etc. Zelf kan ik er ook wat van. Ik geef niet op als ik bijvoorbeeld aan het hardlopen ben en het gaat niet zo lekker. Ik moet de afstand lopen die ik mijzelf heb opgelegd, anders ben ik een watje en heb ik gefaald. Ik hoor het ook bij andere mensen  die bijvoorbeeld door blijven sporten als het niet goed gaat en daardoor blessures krijgen. Of constant overwerken om maar die ene opdracht af te krijgen en uiteindelijk vermoeid en uitgeblust raken.  

De kracht van verliezen

Het lijkt een mooi streven om voor het uiterste te gaan, zodat je alles uit jezelf kan halen. Er is in principe ook niets mis mee om ambitieus te zijn en te willen streven naar iets beters. Ik denk dat dit een van de redenen is dat mensen zoveel hebben kunnen bereiken, alles-of-niets-1van het uitvinden van vuur tot het bereiken van de maan en verder. Het is een drijvende kracht. Wat ik echter wel veel bij mannen zie is dat het tot extremen wordt gepusht. Dat je  je eigen grenzen voorbijgaat om maar dat doel te bereiken die vervolgens weer wordt verzet. Het wordt een soort van rat-race dat je nooit kan winnen. Het probleem hierin is dat je nooit altijd de beste kan zijn en dat er altijd iemand verliest. Ook al win je zo vaak je zal altijd een keer verliezen, een zeer onzekere positie. De meest succesvolle mensen zoals Michael Jordan geven aan dat ze voornamelijk succesvol zijn door de keren dat ze misten en verloren. De kracht en de lering van verliezen worden onderschat.

Competitief

Het alles of niets principe komt vooral veel bij mannen voor. Zo blijkt dat meer dan 80% van de directeuren van grote ondernemingen mannen zijn, 94% van de wereldleiders mannen zijn en mannen verdienen gemiddeld 20% meer dan vrouwen. Tegelijkertijd zijn 92% van de gevangenen mannen, 78% van de daklozen zijn mannen en mannen plegen  twee keer zo vaak zelfmoord als vrouwen. Mannen lijken minimaal net zo vaak te verliezen als dat ze winnen. Vrouwen zijn meer vertegenwoordigt in de middelste regionen, meer gematigd. Mannen zijn, over het algemeen, competitiever. Ik merkte dit al van jongs af aan. Wij speelden vaak spelletjes thuis waarin mijn vrienden en ik elkaars bloed konden drinken en echt boos konden worden. De vrouwen waren veel gemoedelijker en reageerde pas na veel provocatie. Waar winnaars zijn, zijn ook verliezers.

Nuances

Deze alles of niets mentaliteit is een van de oorzaken van overspannenheid en burn-out. Door het zwart-wit denken ontbreekt alle nuance. Je werk is goed of slecht, mensen zijn goed of slecht, jij bent goed of slecht. Dit kan een enorme prestatiedruk op iemand leggen, waardoor je uiteindelijk kan breken. Tussen zwart en wit zitten velen kleuren. Als je in extremen denkt zal je deze kleuren nooit ontdekken en blijft je wereld grauw. Zelf merkte ik dat ik dingen ging vermijden waarin ik niet optimaal verwachtte te presteren en hierdoor miste ik veel. Langzaamaan ben ik dingen gaan verkennen, zoals hardlopen, klussen, bloggen en coachen. Toen ik daarmee begon merkte ik pas hoeveel ik vroeger miste uit angst om te falen. Veel van bovenstaande activiteiten vind ik nog steeds wel spannend, maar ik kan er beter mee omgaan. Het belangrijkste is dat ik het probeer, het resultaat beter is dan ik verwacht en dat ik kan accepteren dat het resultaat minder dan perfect is.

Ik ben helemaal voor ontwikkeling en het beste uit jezelf  halen. Dit betekend echter niet dat het altijd goed moet gaan, dat je altijd kan winnen en dat je verlies ten alle tijde moet vermijden. Het is zonde als je alleen maar naar de extremen kijkt in jezelf en anderen, je mist dan alles wat daartussen zit.

Van perfectionisme naar goed genoeg

perfectionisme-2

Perfectionisme is iets waar veel mensen last van hebben. Zelf kan ik er ook wat van. Het gevoel dat het altijd beter kan en eigenlijk zelden goed genoeg is. Toen ik begon met werken lag perfectionisme op de loer. Na een vliegende start in mijn eerste baan merkte ik al na een aantal maanden dat het minder lekker liep. Ik durfde steeds minder werk op te leveren, omdat ik dacht dat niet goed zou zijn. Na verloop van tijd werd het steeds erger en nam ik het ook mee naar mijn volgende baan. Uiteindelijk was het één van de oorzaken van mijn overspannenheid en burn-out. Tijdens mijn burn-out kwam ik erachter dat het ook anders kan.

Oorzaken van perfectionisme

Perfectionisme is naar mijn idee iets wat langzaam ontwikkeld en onderdeel wordt van je persoonlijkheid. Het begint vaak in de kindertijd waarin je bijvoorbeeld op school, in je opvoeding en/of sporten vooral gewaardeerd wordt om wat je doet. Met name de prestaties die je behaalt. Als je bijvoorbeeld  hoge cijfers haalt krijg je veel waardering, als je lage cijfers haalt krijg je geen of negatieve reacties. Of je wordt heel streng opgevoed waar minder dan perfectie niet wordt geaccepteerd. Hierdoor kan je (onbewust) de verbinding maken dat je alleen waardevol bent zolang je presteert en werkt de waardering ook enigszins verslavend. Als dit lang genoeg gebeurt dan word het een onderdeel van je persoonlijkheid en een manier van leven. Als je vervolgens in een werkomgeving komt waar prestatie hoogtij viert en waar je objectief beoordeelt wordt op je prestaties, dan kom je al snel in een moeilijke situatie terecht.

‘Beetje perfectionisme’

Vaak wordt er gezegd dat een ‘beetje perfectionisme’ wel goed is. Ik ben het daar totaal niet mee eens. Perfectionisme is naar mijn idee nooit goed. Perfectie bestaat namelijk niet, het is zoeken naar de gouden pot aan het eind van de regenboog. Doelen die onbereikbaar zijn, zijn demotiverend. Het creëert een sfeer van altijd meer en altijd beter, wat ook erg gestimuleerd wordt door de maatschappij. In theorie betekend dit dat je, je hele leven kan streven naar iets wat je nooit kan bereiken. Daar word je dus moe en doodongelukkig van. Niet voor niets wordt perfectionisme gezien als een van de persoonseigenschappen die je kwetsbaar kan maken voor een burn-out. Je mag best ambitieus zijn en ergens naar streven, maar goed genoeg is méér dan genoeg.

Reality check

Hoe ga je dan om met perfectionisme? Het begint bij het erkennen van wat het is en het niet meer te verheerlijken. Perfectionisme wordt als volgt omschreven: ‘Iemand die naar perfectionisme-1volmaaktheid streeft’ en ‘persoon voor wiens gevoel het altijd beter kan’. Onder perfectionisme schuilt vaak de angst om niet goed genoeg te zijn en om te falen. Deze angst leidt ertoe dat je alles perfect wil doen, want dan krijg je geen kritiek en heb je niet gefaald. Als je dit erkent kan je eraan werken. Het gaat er dan vaak om dat je je eigen beeld van de realiteit bijstelt. Waarschijnlijk klopt jouw beeld van de realiteit niet met wat er daadwerkelijk gebeurt of word verwacht. Ik kwam daar achter op mijn werk. Ik dacht vaak dat ik niet goed presteerde, ik werd er erg onzeker van en dit drukte nogal mijn stemming en mijn productiviteit. Op een gegeven moment had ik een gesprek met een collega. Hij legde mij uit dat hij vond dat mijn niveau juist een stuk hoger lag dan waar de organisatie op dat moment stond en dat ik door dat gat onzeker was geworden. Dat was een openbaring voor mij. Mijn eigen standaarden lagen veel hoger dan van mij verwacht werd. Dat gaf mij zelfvertrouwen. Vervolgens ben ik met meer mensen gaan praten en begon ik te realiseren dat ik goed genoeg was en op bepaalde vlakken zelfs erg goed was. Feedback vragen van je omgeving is enorm belangrijk ondanks dat dit juist vaak moeilijk is vanwege de confrontatie met je angsten. Des te vaker je het doet des te beter het je af gaat. Ik weet niet of  ik ooit kan zeggen dat ik niet (meer) perfectionistisch ben , maar ik kan er nu in ieder geval veel beter mee omgaan.

Goed genoeg is méér dan genoeg

Perfectionisme is helaas een eigenschap dat sterk verankerd zit in onze maatschappij. Door de moed te hebben om te zien waar het werkelijk vandaan komt en erover te durven praten kan je je eigen realiteit bijstellen en accepteren dat goed genoeg méér dan genoeg is.

Meer over perfectionisme en persoonlijke ontwikkeling kan je lezen op de Facebookpagina van Moedige Mannen coaching.

Wat we van sprookjes kunnen leren

sprookjes-1

Sprookjes hebben mij altijd gefascineerd. Dat begon bij de fantasierijke dikke sprookjesboeken van Grimm tot de hedendaagse fantasyboeken, spellen en films. Het moraal, de persoonlijke ontwikkeling, de strijd en het epische verhaal spreken mij enorm aan. De laatste tijd ben ik in de ban van de serie ‘Once upon a Time’. Niet alleen is deze serie erg vermakelijk vanwege bovenstaande redenen, er valt ook wat te leren van deze ogenschijnlijke zoetsappige en dramatische verhalen.

Helden en schurken

‘Once upon a Time’ gaat over sprookjesfiguren die door een vloek in een afgesloten dorpje in de huidige wereld terechtkomen. De verhalen zijn enigszins gemoderniseerd en flink verdiept. Zowel de helden als de schurken willen een ‘happy end’ krijgen. Zoals iedereen weet is een ‘happy end’ alleen voorbestemd voor helden, de schurken eindigen ongelukkig of dood. Het mooie van deze serie is dat je eigenlijk zowel de helden als de schurken ziet worstelen met hun leven en hun voorbestemde ‘lot’. Toch lijken de schurken meestal aan het kortste eind te trekken. Elk seizoen weer proberen ze eraan te ontsnappen, maar het lukt ze helaas niet. De schurken zijn verongelijkt, boos en jaloers op de helden. Zij voelen zich eigenlijk slachtoffer van de helden. Elke keer als zij in de buurt komen van hun ´happy end´ is er wel weer een prins of prinses die het van ze afneemt. Tevens voelen zij zich slachtoffers van het ´lot´. Het is bepaald dat zij geen ´happy end´ krijgen. De helden krijgen met net zoveel problemen te maken als de schurken. Hun ´happy end´ dreigt elke keer afgenomen te worden door de schurken. Waarom krijgen de helden dan wel een ´happy end´ en de schurken niet?

‘Happy end’

Het wordt interessant als we kijken hoe de helden en schurken hun ´happy end´ proberen te bereiken. De helden hebben meestal vertrouwen, hoop en moed. Elke keer (soms tegen beter weten in) vechten ze voor een betere toekomst voor hunzelf en de mensen om hun heen. Ze zijn vaak (uiteindelijk) bereid om de moeilijke keuzes en offers te maken en hun angsten te overwinnen voor hun ‘happy end’. De schurken daarentegen laten zich vaak leiden door hun angsten, wantrouwen, willen alles hebben en zijn niet bereid om de nodige offers te maken. Zelf zien zij dit niet en blijven vastlopen in een neerwaartse negatieve spiraal. Zij zien de enige mogelijkheid om bij hun ‘happy end’ te komen door de schrijver van hun lot een gelukkiger lot te laten schrijven. Kortom zij leggen de schuld van hun lot bij een ander neer. Uiteraard zijn dit sprookjes en is het flink uitvergroot en gedramatiseerd, maar zo ver ligt het ook weer niet van de realiteit af.

Keuzes

Net als de helden en de schurken heb je een keuze hoe je in je leven staat en met je problemen omgaat. In de serie wordt ook duidelijk dat geen enkele schurk geboren wordt als schurk. Ze worden een schurk door de keuzes die ze maken op cruciale momenten in hun leven. Zo is het ook in ons leven. Ik geloof niet dat mensen ‘slecht’ worden geboren. Je kan een moeilijke start hebben, bijvoorbeeld geen goed voorbeeld van je ouders, traumatische gebeurtenissen of genetische kwetsbaarheden. Hier heb je zelf weinig tot geen invloed op. Waar je wel invloed op hebt is hoe je ermee omgaat. Kies je ervoor om het verkeerde voorbeeld van je ouders mee te nemen en je leven te bepalen of kies je ervoor om een nieuw pad te bewandelen? Overwin je je angst en gun je jezelf de liefde van je leven of laat je haar lopen? Uiteraard kunnen wij niet altijd de ‘juiste’ keuzes maken. De helden zijn ook niet altijd moedig en de schurken zijn niet altijd slecht. Wel kunnen wij ons realiseren dat wij altijd een keuze hebben, hoe zwaar en moeilijk de situatie ook is of lijkt.

Uiteindelijk wil iedereen een ‘happy end’. Het is aan jou hoe jij die wil bereiken.

sprookjes-2

Moedige Mannen coaching

reaching-a-handCoaching is een eeuwenoude praktijk begonnen bij de sjamanen en dorpsoudsten waar het heel normaal was om levensvragen neer te leggen en om raad te vragen. Coaching biedt de mogelijkheid om jezelf verder te ontwikkelen. De wereld is in beweging zo blijf jij ook in ontwikkeling, bewust of onbewust. Coaching biedt jou de mogelijkheid om te sparren met ideeën over werk & privé, te reflecteren en te leren. Het mooie van coaching is dat jij baas bent van je eigen ontwikkelingsproces. De coach kan jou hierin ondersteunen door de juiste vraag te stellen, tools mee te geven en goed te luisteren.

Mannen coaching

Tegenwoordig is er een grote verscheidenheid aan coaches, van datecoaches tot personal organizers. Wat de meeste coaches gemeen hebben is dat zij gericht zijn op vrouwen. Mannen hebben net zo goed baat bij ondersteuning in hun persoonlijke ontwikkeling. Moedige Mannen coaching is gespecialiseerd in het coachen van mannen.

Oplossingsgericht

Moedige Mannen coaching werkt vooral oplossingsgericht. Dit houdt in dat er voornamelijk oplossingen gewerkt wordt. Uiteraard is er ruimte voor oorzaken, maar de focus ligt bij de oplossing. De eigen kracht van mijn cliënten vormt de kern van het werk. De overtuiging hierin is dat als mannen doen waar hun kracht ligt zij gelukkiger zijn en meer voldoening uit hun leven halen. Het is een oplossingsgerichte en actieve benadering.

Wil jij je ook verder ontwikkelen en het beste uit jezelf halen, neem dan contact met mij op!

Een probleem is een probleem als je het als een probleem ziet

problemen-1

De zaterdag voor kerst was zo een dag. Ik zat toen in een drukke periode: nieuwe ontwikkelingen voor Moedige Mannen coaching, een nieuwe jongere die ik vrijwillig coach wat niet lekker liep, mijn vrouw en moeder in het gips, huishoudelijke taken, druk vanuit het UWV en de drukte van de feestdagen . Kortom, ik was  druk. Deze betreffende zaterdag had ik een coaching training in Utrecht en zou ik ‘s avonds om 22.00 naar de nieuwe Star Wars film gaan en mogelijk daarna nog de stad in. Ik maakte mij erg druk om deze dag, zou het niet teveel zijn? De training was uiteindelijk pittig, maar ook interessant en leerzaam. Star Wars was beter dan verwacht en daarna nog even de stad in geweest. Ik had genoten van de dag. Waar maakte ik mij druk om?

Hoofdzaken

problemen-2Dit soort situaties komen bij mij nogal eens voor, zeker in drukke periodes. Ik ga dan teveel in mijn hoofd zitten, terwijl ik het beste ben als ik dingen gewoon doe en er niet teveel over nadenk. Ik merk dat ik een probleem van dingen maak die eigenlijk helemaal geen probleem zijn. Hierdoor kan ik van leuke en interessante dingen moeilijkheden en problemen maken. Op het moment dat de dag aanbreekt merk ik dat het allemaal wel meevalt. Het lijkt zonde van de energie en moeite, je druk maken om dingen die eigenlijk geen probleem zijn.

Onbewust

problemen-3Ik ben blijkbaar niet de enige. Uit een onderzoek van ING blijkt dat 25% van de mensen zich minder druk wil maken in 2017. De oorzaak ligt, naar mijn idee, dat wij teveel denken. Vooral in het Westen zijn wij heel erg gericht op ons denkvermogen. Wij vergeten gemakshalve dat van alles wat wij doen slechts een paar procent bewust is. Dat betekend dus dat wij bijna alles onbewust en intuïtief doen. Wij doen echter heel erg ons best om met die paar procent bewustzijn die hele poel onbewustzijn te beheersen. Dat kan weleens frustrerend worden en problemen veroorzaken die er niet echt zijn, vooral als het druk is.

Intuïtie

Om dit tegen te gaan is het belangrijk om ‘los te laten’. Belangrijk hierin is het vertrouwen in jezelf te krijgen, dat je alles aankan wat er op je pad komt. Mocht dat onverhoopt niet lukken dan los je het probleem op dat moment wel op. Daarnaast is het goed om meer in contact te komen met  jezelf, je gevoelens en je intuïtie. Dit helpt om bovenstaande te realiseren. Dit kan bijvoorbeeld door yoga, meditatie, sporten of coaching. Meditatie heeft mij goed geholpen.

Sinds deze blog houd ik mijzelf ook elke keer voor dat een probleem een probleem is als je er een probleem van maakt.