Een probleem is een probleem als je het als een probleem ziet

problemen-1

De zaterdag voor kerst was zo een dag. Ik zat toen in een drukke periode: nieuwe ontwikkelingen voor Moedige Mannen coaching, een nieuwe jongere die ik vrijwillig coach wat niet lekker liep, mijn vrouw en moeder in het gips, huishoudelijke taken, druk vanuit het UWV en de drukte van de feestdagen . Kortom, ik was  druk. Deze betreffende zaterdag had ik een coaching training in Utrecht en zou ik ‘s avonds om 22.00 naar de nieuwe Star Wars film gaan en mogelijk daarna nog de stad in. Ik maakte mij erg druk om deze dag, zou het niet teveel zijn? De training was uiteindelijk pittig, maar ook interessant en leerzaam. Star Wars was beter dan verwacht en daarna nog even de stad in geweest. Ik had genoten van de dag. Waar maakte ik mij druk om?

Hoofdzaken

problemen-2Dit soort situaties komen bij mij nogal eens voor, zeker in drukke periodes. Ik ga dan teveel in mijn hoofd zitten, terwijl ik het beste ben als ik dingen gewoon doe en er niet teveel over nadenk. Ik merk dat ik een probleem van dingen maak die eigenlijk helemaal geen probleem zijn. Hierdoor kan ik van leuke en interessante dingen moeilijkheden en problemen maken. Op het moment dat de dag aanbreekt merk ik dat het allemaal wel meevalt. Het lijkt zonde van de energie en moeite, je druk maken om dingen die eigenlijk geen probleem zijn.

Onbewust

problemen-3Ik ben blijkbaar niet de enige. Uit een onderzoek van ING blijkt dat 25% van de mensen zich minder druk wil maken in 2017. De oorzaak ligt, naar mijn idee, dat wij teveel denken. Vooral in het Westen zijn wij heel erg gericht op ons denkvermogen. Wij vergeten gemakshalve dat van alles wat wij doen slechts een paar procent bewust is. Dat betekend dus dat wij bijna alles onbewust en intuïtief doen. Wij doen echter heel erg ons best om met die paar procent bewustzijn die hele poel onbewustzijn te beheersen. Dat kan weleens frustrerend worden en problemen veroorzaken die er niet echt zijn, vooral als het druk is.

Intuïtie

Om dit tegen te gaan is het belangrijk om ‘los te laten’. Belangrijk hierin is het vertrouwen in jezelf te krijgen, dat je alles aankan wat er op je pad komt. Mocht dat onverhoopt niet lukken dan los je het probleem op dat moment wel op. Daarnaast is het goed om meer in contact te komen met  jezelf, je gevoelens en je intuïtie. Dit helpt om bovenstaande te realiseren. Dit kan bijvoorbeeld door yoga, meditatie, sporten of coaching. Meditatie heeft mij goed geholpen.

Sinds deze blog houd ik mijzelf ook elke keer voor dat een probleem een probleem is als je er een probleem van maakt.

Man in de betonnen jungle

cropped-evolutie-man.jpg

De man staat s’ morgens vroeg op (eet zijn ontbijt) sluit aan in de file of in de drukte van het openbaar vervoer. Vervolgens komt hij aan op zijn kantoor waar hij achter zijn computer kruipt en individueel zijn werk doet. Zijn werk draait om e-mails, inefficiënte vergaderingen, verantwoording afleggen en taken die nooit echt lijken te eindigen. Vervolgens sluit hij weer aan in de file of in het openbaar vervoer en komt hij thuis. Als hij mazzel heeft staat zijn eten klaar anders gaat hij koken (bestellen is ook makkelijk). Daarna volgt een avond achter de computer of tv misschien nog wat shoppen op Tinder voor de vrijgezel (of de niet zo monogame man). Haalt de man hier voldoening uit? Nee. Kan dit anders? Ja. In de komende twee blogs zal ik het hebben over het effect van de huidige maatschappij op de moderne man en hoe de man hier mee om kan gaan.

De jacht

Van de  150.000 tot 200.000 jaar dat de moderne mens (homo sapiens) op aarde rondwandelt heeft hij minimaal 140.000 geleefd als jager verzamelaar. Een tijd waarin het bestaan onzeker was en je afhankelijk was van je omgeving, vaardigheden en groep waar je toe behoorden om te overleven. Mannen joegen in groepen en vrouwen verzamelden voedsel. De man is dan ook geëvolueerd als jager, zoals de ontwikkeling van spiermassa, leren samen te werken, de regelmatige ontlading van adrenaline en de kick van het binnenhalen van je prooi. Zo een 10.000 jaar geleden begon dit te veranderen. De moderne mens begon het land te verbouwen. Dit gaf meer voedselzekerheid, we waren niet meer afhankelijk van de jacht en hoefde niet meer rond te trekken. Vanaf dat moment begonnen er nederzetting, dorpen en later steden te ontstaan. Het vormt de basis voor onze huidige maatschappij.

Mannelijke overheersing

Fast forward naar de huidige tijd. We leven nu in een tijd van voedselovervloed (westerse wereld), meer middelen dan ooit, keuzevrijheid, relatieve veiligheid en het bereiken van een ongekende leeftijd. Wij mannen hoeven niet meer te jagen en rond te trekken en alles wat wij willen is binnen handbereik. Het heeft ons mannen veel gebracht:

  • Meer dan 94% van alle regeringsleiders is man.
  • 80% van de bestuurders van bedrijven met een omzet van meer dan 1 miljoen in Nederland zijn mannen.
  • Mannen in Nederland verdienen bijna 20% meer dan vrouwen.

Kortom mannen hebben de huidige maatschappij vormgegeven en (over)heersen het of toch niet?

  • Mannen plegen in Nederland twee keer zoveel zelfmoord als vrouwen. In totaal hadden mannen in 2014 1230 keer zelfmoord gepleegd, en dit neemt per jaar toe vooral onder jonge mannen.
  • 92% van de gevangenen in Nederland zijn mannen.
  • 78% van de daklozen in Nederland zijn mannen.
  • Mannen in Nederland werken in een week gemiddeld 11 uur meer dan vrouwen.

Hoe kan het dat wij schijnbaar in de beste tijd leven maar toch ongelukkig kunnen zijn? Het lijkt wel op gezeur, alsof we zo verwend zijn dat we ‘slap’ zijn geworden.

Stap terug

Ondanks dat de mannen de huidige kapitalistische economie en grotendeels de maatschappij hebben vormgegeven is er toch een groot deel van de mannen die hier niet de vruchten van plukken. Eén van de redenen is dat de sociaal economische ontwikkelingen in de laatste 100 jaar enorm snel zijn betonnen-jungle-1gegaan. Van emancipatie van de vrouwen tot de ontwikkeling van het internet. De man van tegenwoordig kan dit niet meer bijbenen. Je ziet dit overal in de (westerse) wereld terugkomen, van de boze mannen die Trump als president hebben gekozen omdat hij hun belooft Amerika weer groot te maken. Een Amerika die een stapje terug doet en eerst aan hun ‘eigen mensen’ denkt.
In Nederland zien wij hetzelfde met de mannen die op Wilders stemmen. Mannen voelen zich bedreigt in hun kern, hun identiteit. Ze raken hun banen kwijt, hun tradities en voelen zich als blanke meerderheid achtergesteld. In deze tijd van snelle veranderingen voelen mannen dat ze hun ankers kwijtraken.

Man met een doel

Het belangrijkste anker voor mannen is werk. Mannen doen vooral graag doelgericht werk, waarin er een duidelijk begin en eind is met een beloning. Zo paste het jagen van onze voorvaderen goed bij deze voorkeuren (net als de torenhoge bonussen in het bankwezen :p). Tegenwoordig is het werk erg diffuus, de doelen zijn vaak niet duidelijk en er is weinig zicht op jouw bijdrage aan het eindproduct.

Daarnaast heeft een groot deel van de mannen zittend werk, achter een computer waar de fysieke inspanning beperkt is tot het lopen naar de koffiemachine en de vergaderkamer. De man is echter gebouwd om in beweging te zijn, tijdens de jacht korte stoten van adrenaline los te laten om de prooi te vangen gevolgd door de euforie van de vangst (of teleurstelling van de misser). Als de man zijn adrenaline niet kwijt kan dan hoopt het op, ontstaat er frustratie en zal er op een gegeven moment een explosie plaatsvinden.

De vervlechting van identiteit met werk onder mannen komt duidelijk naar voren in de toename van het aantal zelfmoorden onder langdurig werkloze mannen. Al voldoet het werk niet aan de behoefte van mannen, zonder werk zitten is nog erger. De man verliest zijn doel in het leven en depressie loert. Waar vrouwen dan vaker terug kunnen vallen op bijvoorbeeld hun rol als moeder, vriendschappen en andere sociale relaties, vallen mannen sneller in een donker gat.

Slachtoffers?

Het lijkt wel alsof mannen nu heel zielig zijn en slachtoffers zijn van de boze economie en maatschappij. Dat is zeer zeker niet het geval, dit zijn slechts enkele oorzaken maar geen excuses. De huidige tijd is juist ook een tijd van kansen waarin mannen een transformatie kunnen maken. Deze transformatie is het onderwerp van mijn volgende blog.

Meer voor mannen kan je vinden op mijn Facebookpagina.

Opgebrand op je werk

Burnout werk 1

In mijn eerdere blogs over burn-out heb ik de werkomgeving kort besproken. Hierin gaf  ik aan dat werk vaak niet de bron van een burn-out is, maar eerder een gevolg. Burn-out komt wel vaak tot uiting in een werkomgeving, omdat de verwachtingen explicieter zijn, er gepresteerd moet worden en dat er objectiever op je functioneren wordt gelet dan in privésituaties. Ondanks dat je werk vaak niet de oorzaak van je burn-out is kan het wel een belangrijke bijdrage leveren. In deze blog zal ik het dan ook over de rol van werk hebben bij een burn-out en hoe je hiermee kan omgaan op je werk.

Het vinden van werk dat bij je past

Als je een werkgerelateerde burn-out krijgt dan gaat er hoe dan ook iets mis op het werk. Daar kunnen verschillende redenen voor zijn. Als je een baan zoekt kijk je vaak voornamelijk naar de inhoud van de functie, vereiste competenties en of het bedrijf je interessant lijkt. Waar (te) weinig naar wordt gekeken is of het bedrijf wel bij jou past.  Voor je gaat zoeken naar een baan en bedrijf is het goed om hier tijd aan te besteden. Hiervoor kan je de ‘Golden Circle’ gebruiken die ik in mijn blog ‘Man met een missie’ heb beschreven .

Het is belangrijk om te weten wat je interne motivatie is in het leven. Waarvoor kan jij midden in de nacht wakker worden gemaakt? Vanaf dat punt kan je gaan werken naar hoe en wat je wilt gaat doen. Als je hier een beter idee van hebt dan kan je naar een bedrijf en functie zoeken die daarbij past. Op deze manier vergroot je de kans dat je aan het werk gaat in een functie of bedrijf waar je optimaal kan presteren en je kansen op een burn-out kleiner zijn. Zo weet ik dat ik een werkomgeving nodig heb dat een losse hiërarchie heeft met ruimte voor persoonlijke ontwikkeling, de kaders duidelijk zijn maar waar veel ruimte is binnen de kaders en ik geen gestandaardiseerd werk moet doen. Als mijn werkomgeving hier niet aan voldoet, verwelk ik en is de kans op een burn-out of overspannenheid groot. 

Identificatie met werk

Werk is vaak een belangrijk onderdeel van je leven, voor veel mannen voelt het als hun identiteit. Dan werk je niet meer als marketing medewerker, maar dan bén je een marketing medewerker. Wat gebeurt er vervolgens als je, je werk niet meer goed kan uitvoeren? Wat gebeurt er als je faalt? Dan faal jij als persoon en dan ben jij een mislukkeling. Dit is een uitstekende voedingsbodem voor depressie, angsten en een burn-out. Vervolgens kom je in de burn-out en werk je (tijdelijk) niet meer. Wie ben je dan? Wat blijft er over? Je kan in een identiteitscrisis terechtkomen dat je werkelijk kan slopen.

De kunst is dan ook om werk te Burnout werk 2zien als wat het is: ‘werk’. Een belangrijk onderdeel van je leven maar er is meer en het staat los van wie je bent, je identiteit. Je werkt niet alleen; je
bent ook een vader, echtgenoot, sporter, zoon, vrijwilliger, mantelzorger, gamer etc. Je doet je werk voor het geld, omdat je er goed in bent, erin bent gerold of er daadwerkelijk passie voor voelt. Je bent als persoon goed zoals je bent, of je nou werkt of niet. Daarom is het ook belangrijk dat je andere betekenisvolle activiteiten doet naast je werk.

Communicatie over burn-out

Een deel van het aanhoudende probleem bij burn-out is de taboe. Ondanks dat het de meest voorkomende beroepsziekte is wordt het vaak niet geaccepteerd. Wat je zelf hieraan kan doen is hierover praten met collega’s. Taboes worden voornamelijk in stand gehouden door onwetendheid. Mocht je in een burn-out zitten of daar tegenaan lopen en je kan niet meer goed functioneren op werk of je valt uit, dan kan het helpen om het uit te leggen aan je collega’s. Als je hier eerlijk over verteld dan geef je je collega’s de kans om begrip te tonen en kan je ongemak en wantrouwen in de toekomst voorkomen. Daarnaast kan het een eerste mooie stap zijn om zelf verantwoordelijkheid te nemen en eerlijk te zijn. Dit is moeilijk om te doen, maar geeft zeker een goed gevoel en kan nare en moeilijke vragen in de toekomst voorkomen. Tevens maakt dit het makkelijker om in de toekomst weer aan het werk te gaan.

Werken of niet werken?

Er is veel discussie over of je zo snel mogelijk weer aan het werk moet gaan of rust moet nemen bij een burn-out. Naar mijn idee is het belangrijk dat je als je een burn-out hebt je zo snel mogelijk weer in een werksituatie terechtkomt. Dit kan uiteraard rustig opgebouwd worden. Omdat je bij een burn-out vaak te maken hebt met depressie, angsten en besluiteloosheid kan (lange tijd) thuiszitten eerder de symptomen verergeren. Een werkomgeving kan dan structuur, vertrouwen en ritme bieden, mits dit goed begeleid wordt in een stimulerende omgeving. Bij overspannenheid, waar het vaak gaat om vermoeidheid gerelateerde klachten, kan een periode van rust de nodige energie bieden. Het is wel belangrijk om daarna de bronnen van overspannenheid aan te pakken om erger te voorkomen. In beide gevallen, werken of niet werken, is het essentieel om de bronnen van de burn-out aan te pakken:

  • Perfectionisme
  • Controlegericht
  • Geen nee durven zeggen
  • Te betrokken
  • Rechtlijnig denken (star)

Als dit niet gebeurt is de kans op terugval aanwezig.

Huidige baan of nieuwe baan

De vraag of je de huidige baan moet behouden of een nieuwe baan zou moeten zoeken na een burn-out is eigenlijk geen juiste vraag. Het kan namelijk beide en het is niet waar het om gaat. De reden waarom je in een burn-out terecht bent gekomen kan met je werk te maken hebben, maar dit hoeft niet. De essentie van een burn-out ligt bij bovengenoemde punten, dit staat los van je werk. Dit is onderdeel van je persoonlijkheid en je overtuigingen. Nu kan het zijn dat je na ‘soul searching’ en een missie en doelen in je leven te hebben gesteld, je huidige baan of werkomgeving niet meer bij je past. Dan zou ik zeker een andere baan zoeken,  maar als de huidige baan daar prima in past zou ik niets veranderen. Op het moment dat jouw overtuigingen over hoe de wereld in elkaar zit zijn verandert, dan kan je hele perspectief op je werk veranderen. Je kan je werk als het ware in een nieuw ‘licht’ zien, waardoor het in je nieuwe leven past.

Al met al zou ik adviseren bij een burn-out je niet volledig te focussen op je werk, maar de burn-out in een breder perspectief te bekijken. Op het moment dat de puzzelstukjes in je leven weer op zijn plaats vallen, dan zal het ook duidelijk worden hoe je het beste om kan gaan met je werk.

Meer informatie over burn-out en werk kan je vinden op mijn facebookpagina.

De poppenkastmaatschappij

Poppenkast 1

In mijn vorige blog heb ik gesproken over de relatie tussen persoonlijkheidseigenschappen en het ontstaan van een burn-out. Deze blog gaat over de relatie tussen de maatschappij/omgeving en het ontwikkelen van een burn-out.  Los van de persoonlijkheidseigenschappen speelt de maatschappij ook een belangrijke rol in de ontwikkeling van een burn-out. De combinatie van factoren van opvoeding, sociale relaties, rolpatronen en verwachtingen kunnen een sterke druk leggen op mannen. Het is niet voor niets dat honderdduizenden mannen tegenwoordig aangeven last te hebben van een burn-out en dat stress de nummer 1 aanleiding van ziekte is op de werkvloer. Dit probleem kunnen we dan ook niet alleen als een persoonlijk probleem zien, het is ook een maatschappelijk probleem.

Opvoeding

Wij voeden onze kinderen op om te falen. Dat zit als volgt in elkaar. De babyboomers zijn opgevoed in een moeilijke naoorlogse tijd, zij werden vrij streng opgevoed. Deze babyboomers zijn ook degene die grote maatschappelijke veranderingen hebben ingezet, waardoor er meer vrijheid kwam en een grotere welvaart dan ooit tevoren. Dit heeft ons heel veel goeds gebracht, maar heeft ook een keerzijde.  De combinatie van veel keuzes en vrijheid met veel welvaart, bracht dat wij onze kinderen, met de beste intenties, erg beschermd opvoeden en onze kinderen kunnen ‘verwennen’. Hierdoor krijgen onze kinderen weinig kansen om te falen en de kans om een realistisch beeld te vormen van hoe de wereld werkt en om weerbaar te worden. Kortom, een recept voor problemen.

Voor jongens speelt er nog iets anders mee. De opvoeding van jongens ligt voornamelijk bij  vrouwen via moeders, oma’s en leraressen op scholen. Vaders zijn regelmatig fysiek niet aanwezig of niet beschikbaar voor de zonen. Dit houdt in dat jongens met ‘feminiene’ waarden worden opgevoed, zoals, empathie, samenwerken en nadruk op het gevoelsleven. Met deze waarden is op zich helemaal niets mis, maar als het niet gebalanceerd wordt met ‘masculiene’ waarden, zoals besluitvaardigheid, competitie en actiegerichtheid worden onze jongens volledig uit balans opgevoed. In het kort komt het erop neer dat het moeilijk is voor een moeder om van een jongen een man te maken, daar is toch echt een man voor nodig. In toekomstige blogs ga ik verder in op de relatie met ouders.

Niet omdat het moet, maar omdat het kan

We leven in een mooie tijd waar alles kan en weinig moet. Er zijn eindeloze keuzes. Alleen al bij het kopen van onze voeding kunnen we kiezen uit honderden merken en variaties. Laat staan bij keuzes, zoals studie en werk. Echter bij een teveel aan keuzes kunnen mensen moeilijk beslissingen maken en krijgen we ‘keuzestress’. We functioneren het beste bij enkele keuzes. Dit is een van de grote problemen in de huidige maatschappij: onze hersenen zijn niet gemaakt om zoveel keuzes te maken. Daarnaast worden wij ook gestimuleerd door onze omgeving om vooral zoveel mogelijk te doen: opleiding, relatie, sporten, vrienden, vrijwilligerswerk, kinderen, carrière etc. Als je dit combineert met bovenstaande opvoeding kom je uit op een man die geleerd heeft  dat hij geen keuzes hoeft te maken, omdat je als jongen niets tekort mocht komen en die nu in de realiteit komt waar hij keuzes moet maken en ‘schaarste’ wordt gecreëerd. Hierdoor ontstaat er een harde clash tussen het aangeleerd gedrag en de eisen van de maatschappij. Hierin kan de man het onderspit delven en uiteindelijk ook de maatschappij.

De productie van arbeiders

Het huidige onderwijssysteem, zeker het middelbaar en hoger beroepsonderwijs, is volledig gericht op arbeid. We worden in onze studiejaren klaargestoomd om toegevoegde waarde te leveren aan organisaties. In dit proces wordt vergeten dat lelearning-conformityerlingen mensen zijn en dat het leven uit meer bestaat dan ‘toegevoegde waarde’ bieden. Waar het in het begin van de 19e eeuw goed was om uniform onderwijs te hebben, omdat er veel mensen

nodig waren die hetzelfde werk deden (fabrieksarbeid), is dat nu wel anders. De benodigde vaardigheden liggen meer op het mentaal vlak en er wordt meer creatief denken verwacht. Hier ligt een gat tussen waartoe de leerlingen worden opgeleid en wat de maatschappij nodig heeft. Daarnaast speelt de grote keuze aan opleidingen en het ontbreken van goede begeleiding in de keuze ook een belangrijke rol. De aandacht van het onderwijs op werk en prestaties creëert enerzijds faalangst en onzekerheid en is te eenzijdig. Het leven bestaat uit meer dan werk. Dit wordt vervolgens doorgetrokken in het bedrijfsleven, waardoor veel mensen op het werk daadwerkelijk in de burn-out terechtkomen. Dit komt, omdat er op het werk een duidelijke verwachting is. Je krijgt loon voor een bepaalde prestatie. Hier valt het sneller op als je vastloopt en wordt je eerder aangesproken als je niet goed functioneert dan in je privéleven.

Het ‘sociale’ netwerk

Over het algemeen is het fijn om een bruisend sociaal leven te hebben, het kan gezellig zijn en de mensen om je heen kunnen je ondersteunen. Het kan echter ook averechts werken, vooral bij mannen. Het maatschappelijk beeld van mannen is dat zij sterk moeten zijn of beter nog geen ‘zwakte’ mogen laten zien. Om mee te draaien in de maatschappij kunnen de meeste mannen zich niet veroorloven om zich kwetsbaar op te stellen of ondersteuning te vragen. Dit geldt nog sterker voor mannen die perfectionistisch zijn, zichzelf wegcijferen, loyaal zijn en geen nee durven te zeggen. Als vrienden onder elkaar is het vaak (bijna) onmogelijk en je partner ziet je vaak  liever ook niet (te) kwetsbaar. Hierdoor kan de schaamte en de klachten toenemen.

De poppenkast

Al met al speelt de maatschappij en de sociale Verkeerde ontwikkeling maatschapij
omgeving een belangrijke rol in de toename van burn-out klachten in Nederland. Ik noem de maatschappij dan ook een poppenkast. Er
wordt verwacht dat je verschillende maskers opdoet in verschillende rollen als vader, man, zoon, werknemer, vriend etc. De één kan hier goed mee omgaan, maar de ander kan zichzelf hierin makkelijk kwijtraken. Hoewel we het allemaal graag willen wordt authenticiteit in de maatschappij minder gewaardeerd dan meegaandheid. In mijn volgende blog zal ik ingaan op hoe je met een burn-out kan omgaan en hoe de omgeving zich ondersteunend kan opstellen.

De opgebrande man

Burnout 4

Iedereen kent er wel  één. Een man die wegens ‘vage’ of ‘onverklaarbare’ redenen thuis zit. Er wordt vaak niet over gesproken, zowel door de man zelf als door zijn omgeving. Wij weten het allemaal: het gaat om een opgebrande man oftewel een man met een burn-out.

Mannen en burn-out klachten

Uit onderzoek van de jaarlijkse arbeidsmonitor van TNO blijkt dat in 2014 bijna 16% van de werkende mannen tussen de 25 – 44 jaar aangeeft last te hebben van burn-out klachten op het werk. Stress is dan ook de nummer 1 oorzaak voor ziekte op de werkvloer. Dit is echter nog maar het topje van de ijsberg aangezien dit onderzoek alleen gericht is op de werksituatie en op zelfrapportage. Mannen zullen niet snel toegeven dat ze last hebben van burn-out klachten en ironisch genoeg de mannen die hieronder lijden al helemaal niet.

Wat is burn-out?

Burn-out is een veelgebruikte term en slaat op (een combinatie van) een aantal symptomen, zoals futloosheid, depressie, angst en besluiteloosheid. Maar ook fysieke klachten, zoals hoofdpijn, nekklachten en hartkloppingen. Het wordt veroorzaakt door spanning tussen het individu en zijn omgeving.

In deze blog staat het individu centraal en mijn volgende blog gaat over de omgeving. Voor mij staat het individu voorop, omdat ik vind dat de eerste verantwoordelijkheid bij de persoon zelf ligt. Als de verantwoordelijkheid bij jezelf ligt dan kan je er ook wat aan doen. Anders  ben je slechts het slachtoffer van je genen of omgeving en maak je jezelf machteloos.

Burn-out en persoonlijkheidskenmerken

Tegenwoordig erkennen experts dat burn-out voortkomt uit het doorschieten van de volgende persoonlijkheidskenmerken:

  • Perfectionisme
  • Controlegericht
  • Geen nee durven te zeggen
  • Betrokken
  • Rechtlijnig denken (star)

Deze  kenmerken houden elkaar in stand en versterken elkaar. Zo durf je bijvoorbeeld geen nee te zeggen, omdat je perfectionistisch bent. Nee zeggen staat dan gelijk aan falen of teleurstellen. Door rechtlijnig te denken wordt de alles-of-niets-mentaliteit gevoed en dat er geen middenweg is. Dit is een gevaarlijke cocktail van persoonlijkheidskenmerken. J

De kwetsbaarheid van mannen

Los van bovenstaande punten zijn mannen ook kwetsbaar voor een burn-out om de volgende redenen:

rambo-1

  • Mannen vinden dat zij ‘sterk’ moeten zijn en dit wordt ook van hun verwacht. ‘Sterk’ wordt dan gezien als een soort Rambo, onkwetsbaar voor rondvliegende kogels. Kwetsbaarheid en emoties tonen is ‘not done’. Maar ja, ook mannen zijn mensen en mensen zijn nou eenmaal niet onkwetsbaar en hebben emoties. Deze emoties komen dan ook vroeg of laat bovendrijven, maar niet op een manier waarop je dat zou willen.
  • Mannen kunnen, in tegenstelling tot vrouwen, problemen vaak niet goed bespreken met hun vrienden of partner en vaak ook niet bij andere mensen in hun omgeving.
  • Derde reden is dat de coping strategie waar mannen problemen mee te lijf gaan vaak niet effectief genoeg zijn om met burn-out symptomen om te kunnen gaan. Strategieën zijn vaak gericht op afleiding (sport, afstand nemen van de situatie, verslaving) of actiegericht. Hoewel deze strategieën zeker in het begin wel kunnen werken is het op termijn ook nodig om naar oplossingen te kijken en problemen te confronteren.

Hoewel het probleem en de oplossing bij de man zelf liggen ontstaan burn-out klachten niet in isolatie, maar altijd in relatie tot de omgeving. Naar mijn mening is het ook niet alleen een individueel probleem, vooral gezien hoeveel mensen deze klachten hebben en hoe de maatschappij eronder lijdt. In mijn volgende blog zal ik het dan ook hebben over de maatschappij/omgeving en de blog erna over hoe je om kan gaan met een burn-out.

Wat is jouw verhaal? Deel jouw ervaring via de comment box of via mijn facebookpagina. Op de pagina zal ik de komende tijd ook meer informatie delen over burn-out.