De kunst van het maken van keuzes

 

keuzestress-2

Als je vanaf de jaren ‘80 geboren bent heb je het vast weleens gehoord van een familielid of iemand anders: ‘Wat zeur je nou! Je kan alles doen wat je wil dat was in mijn tijd wel anders’. Als je er van de buitenkant naar kijkt lijkt het vooral een luxeprobleem, als je erin zit is het echter wel anders. Keuzes maken is een grote uitdaging. Ik durf zelfs te zeggen: één van de grootste uitdagingen van deze tijd. In deze blog zal ik meer vertellen over keuzes maken en hoe je er (beter) mee om kan gaan.

Keuzestress

De huidige maatschappij, vooral de Westerse georiënteerde maatschappij, gaat erg prat op de eindeloze mogelijkheden. De overtuiging hierin is dat meer keuze leidt tot meer vrijheid en meer vrijheid tot meer welvaart. Tot een bepaald punt gaat bovenstaande overtuiging op, maar niet in de hoeveelheid keuzes dat wij nu hebben. Zelf heb ik wekelijks al keuzestress in het kiezen van boodschappen en maaltijden. Er zijn duizenden gezondheidsgoeroes die van alles beweren, er zijn duizenden producten om uit te kiezen en van alle  producten zijn er tientallen varianten. Wat is lekker, wat is goed, wat mag ik hebben, wat wil mijn vrouw? Als je dit doortrekt naar belangrijke beslissingen, zoals keuze van een studie, partner, werk en zingeving dan kan je zien dat het een vrij groot probleem is. Een mens heeft maar een beperkte hoeveelheid vermogen om keuzes te verwerken. Als je elke dag de keuze hebt wie en wat je kan zijn, hoe maak je dan de juiste keuze?

Keuzes maken

De kunst is dus om de overtollige bagage van keuzes maken te verlichten. Uiteindelijk zijn de meeste keuzes die wij maken niet zo belangrijk. Dan blijft er meer ruimte over voor de echt belangrijke keuzes. De oplossing is eigenlijk erg simpel. Stel jezelf voor zo min mogelijk keuzes. Laat los dat meer beter is. Dit kan je het beste doen door opties simpelweg te elimineren en focus aan te brengen. Gebruik geen apps als Tinder, waarmee je letterlijk van partner naar partner kan swipen, maak boodschappenlijstjes, zet een maximum aan het bekijken van social media en mail per dag en breng structuur in je week door activiteiten in te plannen.  Bekijk vanuit je basis wie je bent, wat belangrijk voor je is en vervolgens kan je betere afwegingen maken. Helaas beweegt de maatschappij vaak de andere kant op en wil het je overspoelen met keuzes en prikkels. Hiervan afsluiten op momenten is dan ook erg belangrijk door bijvoorbeeld sporten, mediteren of lezen.

Mijn ervaring met keuzes

Zelf vind ik het vervelend als ik veel keuzes heb. Ik ben erg nieuwsgierig en doe het liefst alles. Terwijl ik met iets bezig ben denk ik al aan iets anders. Als ik een keuze maak heb ik het idee dat ik iets anders mis en daar kan ik erg gestrest en opgefokt van raken, alsof je constant achter de feiten aanloopt. Daarnaast voel ik ook een zware verantwoordelijkheid als ik veel keuze heb. Als ik een verkeerde keuze maak dan ligt het duidelijk aan mij. Daarom vind ik het fijn als het duidelijk is en ik weinig keuzes heb. Ik kan het mijzelf dan niet aantrekken en eerder vrede hebben met de keuze. Ik hoef geen wereld waarin alles mogelijk is. Ik wil een wereld waarin ik ruimte heb om in te bewegen, maar die wel afgebakend is.

Keuzes: een zegening of een vloek?

Keuzes kunnen je verlammen en de kans op teleurstelling is groter. De andere kant van de medaille is dat als je geen of te weinig keuze hebt, je een zeer beperkt leven leidt zoals bijvoorbeeld in minder ontwikkelde landen of in oorlogsgebieden. In dit soort situaties is het puur overleven. Van beiden kan je erg ongelukkig worden. Er is iets mis met het idee van altijd meer. Dan wordt je namelijk nooit gelukkig, er is altijd iets beters. Gun jezelf keuzes en ruimte, maar overvloed jezelf niet.

Mijn weg naar het coachschap

mm_logo_RGB_020616

Ik ben de afgelopen maanden bezig geweest met het oprichten van mijn coachingspraktijk. Nu is het zover, Moedige Mannen coaching is gestart! Dit lijkt mij een mooi moment om een blog te schrijven over mijn weg naar het coachschap. Ik heb veel geschreven over persoonlijke ontwikkeling, stress, burn-out en de omgeving. In deze blog zal ik meer over mezelf vertellen, hoe ik op deze weg terecht ben gekomen en welke uitdagingen ik ben tegengekomen.

De weg

Mijn eerste stap op deze weg was ruim acht jaar geleden. Ik was toen net afgestudeerd aan de Erasmus Universiteit in Marketing Management. Nog voor mijn eerste baan ging het mis. Ik voelde mij licht depressief, erg verdrietig en wat angstig. Toen besloot ik ondersteuning te zoeken bij een psycholoog. Desondanks dit alles had ik vrij snel daarna een baan als marktonderzoeker bij een private equity fonds. Na twee jaar hier gewerkt te hebben besloot ik ontslag te nemen en ging ik op zoek naar een nieuwe baan. Ik ging op zoek naar een bedrijf waar ik meer affiniteit mee zou hebben en/of een functie die helemaal bij mij zou passen. Beide was helaas niet gelukt. Ik had een baan aangenomen die veel op mijn vorige baan leek. Het eerste jaar ging goed, maar vanaf het tweede jaar ging het snel bergafwaarts en kwam ik overspannen thuis te zitten. Ik ben er toen ruim 3 maanden uit geweest waarin ik helemaal tot rust kon komen en zowel privé als in mijn werk afstand kon nemen. Ik durfde echter niet om echt de diepte in te gaan en aan mijn schaduw te werken. Gevolg was dat ik één jaar nadat ik weer aan het werk ging in een burn-out terecht kwam. Ik was depressief, zag geen uitweg, was soms angstig en in paniek. Op dat moment werd het voor mij duidelijk: dit moet mij niet nog een keer overkomen.

Het omslagpunt

Toen kwam ik op het punt dat ik echt aan mijzelf wilde gaan werken. Ik nam afscheid van mijn psycholoog waar ik al jaren liep, omdat zij mij niet meer verder kon helpen. Ik kon het namelijk allemaal wel relativeren, maar mijn problemen werden daardoor niet minder. Toen ben ik psychodynamische therapie gaan volgen. Bij deze therapie werk je vanuit je emoties en je verleden. Dat was erg heftig, maar dat had ik op dat moment nodig. Ik kon trauma’s verwerken, beter leren omgaan met mijn emoties en een stukje wijzer worden. Vroeger dacht ik altijd dat ik de wijsheid in pacht had, maar nu ontdekte ik dat ik op het gebied van persoonlijke ontwikkeling al lang stil stond. In deze periode heb ik dan ook veel zelfhulpboeken en boeken over persoonlijke ontwikkeling gelezen, gemediteerd en regelmatig gesproken met verschillende coaches. Ik begon te ontdekken wie ik ben, wat mijn verlangens zijn en wat mij drijft. Ik leerde voor mijzelf te zorgen.

homepage-slider-afbeelding-puzzel

De puzzelstukjes begonnen op hun plek te vallen. Elk gesprek, boek, coachings- en therapiesessie plaatste weer een stukje op zijn plaats. Al deze stukjes leidde tot één conclusie: mijn passie en motivatie in het leven ligt in het ondersteunen van anderen. Dat is de rode draad in mijn leven, waar ik energie van krijg en wat ik graag doe. Alleen dan wel op een gezonde manier voor mij en voor de mensen om mij heen. Ik wil mensen inspireren, motiveren en vooruit helpen in het leven. Het dieptepunt van mijn burn-out duurde relatief kort. Na een paar maanden voelde ik mij al een stuk beter, omdat ik bovenstaande waarheden begon te realiseren.

Persoonlijke ontwikkeling

Na het dieptepunt van mijn burn-out ben ik gaan kijken hoe ik mijn herontdekte passie en motivatie in de praktijk kon gaan brengen. Hierin sprak coaching mij het meeste aan. Met name het werken vanuit de eigen kracht van een coachee. Ik wilde graag een brede psychologische basis hebben. Hiervoor koos ik de opleiding Toegepaste Psychologie met een specialisatie in coaching en counseling. Vanuit mijn omgeving, coaches en therapeuten kreeg ik ook de bevestiging dat het coachschap bij mij zou passen. De opleiding zelf gaf mij steeds meer vertrouwen. Ik vond de vakken interessant en haalde goede cijfers. Het belangrijkste was nog wel dat mijn praktijktrainingen erg goed gingen en de docenten onder de indruk waren van mijn coachingsvaardigheden. Dit gaf mij het nodige zelfvertrouwen. Door mijn eigen persoonlijke ontwikkeling moest ik ook kijken naar mijn werk en sociale omgeving. Deze paste niet meer bij mij. Het voelde als iets uit het verleden. Samen met mijn werkgever waren wij eruit gekomen om op termijn afscheid van elkaar te nemen. Dit gaf mij de ruimte en tevens de druk om serieus aan een betere toekomst te werken.  In mijn privéleven heb ik in sommige relaties grenzen duidelijker aangegeven en beschermt, relaties (tijdelijk) verbroken en andere relaties versterkt.

Het coachschap

Het keerpunt lag in september 2015 tijdens een tweedaagse coachingsworkshop waar ik mijn persoonlijke missie formuleerde. Vervolgens had ik een gesprek met een vriend over ondernemerschap en zei hij: ‘Waarom doe je het dan niet gewoon?’ En toen dacht ik: ‘Waarom ook niet?, Ik ga beginnen!’ Rond dezelfde tijd las ik een verslag van een onderzoek dat stress en burn-out onder jonge mannen het hoogst was. Na verder onderzoek kwam ik erachter dat dit een groot maatschappelijk probleem is. Tegelijkertijd bleek uit concurrentieonderzoek dat veel coaches vrouwen zijn en dat de ‘look & feel’ vrouwelijk is en geen enkele coach in de omgeving zich specifiek richt op mannen. Toen was het voor mij duidelijk waar ik mij op zou gaan richten: mannen met stress, burn-out klachten en persoonlijke ontwikkeling.  Hieruit is Moedige Mannen coaching ontstaan. Waarom deze naam? Mannen die ondersteuning zoeken zijn moedig, zijn op zoek naar moed en moed staat centraal in mijn eigen ontwikkeling. De volgende mijlpaal was het inschrijven bij de KvK en vanaf dat moment stond het vast en kon ik niet meer terug!

Ik had erg veel behoefte om mijn ervaring en kennis te delen na alles wat ik had meegemaakt en geleerd. Ik besloot een blog te beginnen over en voor mannen op het gebied van persoonlijke ontwikkeling, stress en burn-out. Dit was een mooie nieuwe stap in mijn ontwikkeling, maar erg spannend om mijzelf op deze manier bloot te stellen. Al snel vond ik het echter erg leuk om te doen en gaf het mij veel voldoening. Vervolgens ben ik begonnen met Facebook om een pagina te starten voor mijn blog. De maanden erna heb ik alle voorbereidingen getroffen om te starten met mijn coachingspraktijk: logo en huisstijl, website en ander marketing materiaal ontwikkeld en mij ingelezen en ingewerkt in het coachingsschap en ondernemerschap. Nu is het 12 september: de dag waarop Moedige Mannen coaching  is gestart! Ik ben trots op wat ik tot nu toe heb bereikt en zie uit naar een mooie toekomst als coach!

De website van Moedige Mannen coaching kan je via de volgende link vinden.

Hooggevoelige mannen!?

hoogsensitief 1

Hooggevoeligheid wordt niet vaak geassocieerd met mannen. Er blijken echter net zoveel hooggevoelige mannen als vrouwen te zijn. Hooggevoeligheid  is minder bijzonder dan weleens gedacht wordt, maar liefst 20% van de bevolking is hooggevoelig. In deze blog zal ik het over deze 20% van de bevolking hebben.

Wat is hooggevoeligheid?

Hooggevoeligheid of HSP (High Sensitive Person) is een karaktereigenschap waardoor mensen meer en intenser voelen. Er worden meer prikkels verwerkt waardoor er scherper waargenomen wordt. Dit kan op allerlei gebieden zijn, zoals gehoor, zicht, reuk en voelen. Daarnaast wordt er een indeling gemaakt naar ‘rustzoekers’ en ‘sensatiezoekers’. Rustzoekers zijn mensen met HSP die introverter zijn, overprikkeling proberen te vermijden en die binnen het stereotype beeld vallen. De Sensatiezoekers (High Sensation Seeker) zijn extraverter en die zoeken actief naar prikkels maar zijn tegelijkertijd ook gevoelig voor prikkels. De meerderheid van de hooggevoelige mensen behoort tot de rustzoekers. Door al deze prikkels kan je sneller vermoeid raken. Via je zintuigen neem je de wereld waar en vorm je je realiteit, omdat HSP intenser waarnemen is hun realiteit ook anders.

Ik zie hooggevoeligheid als een plus, net zoals je hoogbegaafd als een plus kan zien. Juist doordat je meer waarneemt kan je intenser genieten van bijvoorbeeld de liefde, kunst, films, filosofie, de natuur en talloze andere onderwerpen. Het kan je leven enorm verrijken. Daarnaast kan je een speciale rol spelen voor andere mensen. Omdat je de dingen anders waarneemt kan je mensen helpen door ‘out of the box’ te voelen. Voordat je echter goed leert om te gaan met je hooggevoeligheid heb je vaak wel een weg te gaan, zeker als man zijnde.

Mijn ervaring met hooggevoeligheid

Sinds ongeveer 5 jaar ben ik erachter gekomen dat ik hooggevoelig en een High Sensation Seeker ben. Voor mij waren vooral mijn tienerjaren erg verwarrend. Ik voelde allerlei gevoelens bij mensen en had constant het idee dat mensen ‘maskers’ ophadden en iets anders zeiden dan dat ik voelde. In deze periode wilde ik veel mensen ‘helpen’. Ik had het idee dat mensen in de war waren en hulp nodig hadden. Uiteindelijk was ik teveel met anderen bezig en maakte anderen teveel gebruik van mij waardoor ik overspannen raakte en een burn-out kreeg. Tijdens deze periode leerde ik dat ondanks dat je van alles voelt je niet alles hoeft ‘op te lossen’ of er altijd iets mee hoeft te doen. In deze periode van contemplatie leerde ik ook mijn rustzoekende kant kennen door letterlijk rust te nemen, grenzen aan te geven en te beschermen, meditatie, zelfhulpboeken en therapie. Hierdoor werd mijn gevoeligheid rijker. Ik geniet meer van de natuur, bioscoop, liefde, dans en heb meer zelfinzicht. Ik leerde ontvangen en gedoseerd te geven. Nu kan ik beter omgaan met mijn hooggevoeligheid en het constructief inzetten. Eigenlijk heb ik het beste van twee werelden: de energie, nieuwsgierigheid en moed om nieuwe uitdagingen op te pakken en de rust, contemplatie en wijsheid om bij mijzelf te blijven. Het is soms nog wel een uitdaging om de ‘Rustzoeker’ en de ‘Sensatiezoeker’ in balans te houden.

Hooggevoelig zijn als man

Hooggevoeligheid wordt vaak moeilijk begrepen en dat is ook logisch. Enerzijds kan het wat lastig zijn om het duidelijk uit te leggen aan mensen die niet HSP zijn en anderzijds is onze maatschappij erg gericht op denken/cognitie en veel minder op gevoelens, zeker bij mannen. Bij vrouwen is meer ruimte voor het tonen van emoties en gevoelens, maar voor mannen is dit vaak moeilijker. Dit kan voor niet HSP-mannen al voor problemen zorgen, laat staan voor hooggevoelige mannen. Omdat je belevingswereld rijker is, is het ook belangrijker dat je dit kan uitten en dat er een voedingsbodem voor is. Omdat je als kind al snel leert wat er van je verwacht wordt ga je een andere ‘rol’ spelen. Voor sommige HSP is dit vrij makkelijk, omdat zij ook goed de gevoelens van andere mensen aan kunnen voelen dus makkelijker als een kameleon door het leven kunnen gaan. De kans is echter groot dat je hierdoor je hooggevoeligheid, en daarmee een deel van jezelf, enorm verwaarloosd en dat kan vaak niet zonder gevolgen. De kansen op overspannenheid en burn-out nemen enorm toe. Hoe kan je dit voorkomen?

Hoe ga je om met hooggevoeligheid als man?

Het belangrijkste is om jezelf centraal te stellen: jij bent de hoofdrolspeler in je eigen film, je bent er niet om anderen te plezieren of te ‘helpen’.  Het lastige is dat er vaak weinig mannelijke rolmodellen zijn om je te stimuleren, zeker als je nog jong bent. Het is belangrijk om je wat los te weken van je omgeving en de stereotypering en overtuigingen die daarbij horen, zodat er meer ruimte voor jou ontstaat. Neem wat meer tijd voor jezelf en om alleen met jezelf te zijn. Op deze manier kan je je niet met anderen bezighouden en kan je de ontdekkingstocht naar binnen beginnen. Dit kan je doen door bijvoorbeeld in een bos alleen te wandelen, mediteren of door yoga. Dit kan in eerste instantie moeilijk en pijnlijk zijn, maar als je doorzet merk je dat je meer tot jezelf komt en verrijk je je intuïtie. Daarnaast zijn grenzen erg belangrijk. Over het algemeen vinden mensen het fijn als je grenzen aangeeft, je bent duidelijk en mensen weten waar ze aan toe zijn. In het begin is het voor iedereen wennen, maar hierdoor creëer je meer ruimte en kan je de dingen doen waar jij energie van krijgt. Daar heeft je omgeving veel baat bij. Op deze manier hoef je niet te verbergen dat je HSP bent.

Als je in het reine met jezelf komt en ermee leert leven dan kan je als man een prachtig voorbeeld zijn van krachtige gevoeligheid. Een man die voor zijn gevoeligheid staat en deze opbouwend kan gebruiken!

Via de faceboekpagina van Moedige Mannen kan je meer lezen over mannen en persoonlijke ontwikkeling.

Mama’s kindje

 

Moeders 1

Wij mannen zijn over het algemeen mama’s kindjes. Dat is niet raar. Want onze moeders voeden ons op en zijn het meest aanwezig in ons leven. In deze blog ga ik het over de rol van moeders in het leven van mannen hebben.

Warmte van de moeder

Je moeder is je eerste ervaring met een vrouw in je leven. Moeders 2
Nadat je op een vrij brute manier de wereld betreedt kom je direct in de liefdevolle armen van je moeder terecht. Deze liefdevolle omarming verlaat je vervolgens niet of nauwelijks meer in je leven. In de klassieke rolverdeling zorgt de moeder voor de veiligheid, warmte en troost en de vader voor ontdekken, avontuur en grenzen verleggen. Gezamenlijk kunnen beide ouders zorgen voor een goede balans, zodat je een veilige basis hebt van waaruit je verder kan
ontwikkelen en nieuwe ervaringen kan opdoen.
Maar wat gebeurt er als deze balans er niet is?

Feministische maatschappij

In het huidige Nederland leven we in een maatschappij waar in de opvoeding de vrouw centraal staat en mannen vaak een marginale rol hebben. Hierdoor zie je in de ontwikkeling van jongens dat de  ‘feministische’ eigenschappen, zoals empathie, sociaal zijn en samenwerken worden versterkt, terwijl de meer ‘masculiene’ eigenschappen, zoals besluitvaardigheid, assertiviteit, verantwoordelijkheid en competitie, verwaarloosd of zelfs ontmoedigt worden. Dit zie je in de rol van moeders, maar ook bijvoorbeeld in het onderwijs waar voornamelijk leraressen werken.

Afwezige vaders

Vanwege het afwezig of niet beschikbaar zijn van vaders of andere mannelijke rolmodellen domineren de vrouwen (moeders) de opvoeding, maar de moeders kunnen met alle liefde van de wereld de jongens niet leren mannen te worden. Je wordt niet automatisch man op je 18de, dat moet je leren.

Als de jongen ‘volwassen’ is gaat hij aan het werk. Op het werk gelden er andere regels dan thuis en op school en dan slaat opeens de realiteit hard in. Op het werk gaat het vaak om presteren, competitie, assertiviteit en verantwoordelijkheid nemen. Het gevolg is dat jonge mannen gedesillusioneerd worden en die zich moeilijk weten te redden in de maatschappij en problemen krijgen om een positie in te nemen als man. Het is niet voor niets dat in de laatste jaren burn-out onder mannen tussen de 20 en 30 jaar enorm is toegenomen. Het is voor het eerst in de geschiedenis dat jonge werknemers al zo vroeg lijden aan een burn-out. Burn-out klachten zijn de hoofdoorzaak voor ziekteverzuim voor medewerkers tot 25 jaar.

Zelf merkte ik in mijn jongere jaren, toen mijn beide ouders mij opvoeden, dat ik mij goed en in balans voelde. Toen mijn vader niet meer aanwezig was tipte de weegschaal naar mijn moeder toe. Hierdoor merkte ik dat mijn sociale en empathische vaardigheden ver ontwikkeld waren, maar niet goed in balans werden gehouden door het nemen van verantwoordelijkheden en grenzen aangeven en had ik moeite met competitieve situaties. Hierdoor strandde ik in het proces van jongen naar man en verzuimde ik verantwoordelijkheid voor mijzelf te nemen en er te staan voor mijzelf. In mijn geval was de relatie tussen mij en mijn moeder zo ongezond geworden dat ik de band rigoureus moest verbreken, want de mentale navelstreng is veel sterker dan de fysieke. Hoewel dit niet makkelijk was heeft dit ons beiden geholpen om verantwoordelijk te nemen en een gezonde relatie aan te gaan.

Moedige Moederssuper-mama.jpg

Moeders zijn een zegen in het leven en mogen gekoesterd worden. Onthoudt alleen dat een mannelijk rolmodel nodig is om van een jongen een man te maken. Als moeder zijnde is het, neem ik aan, ook niet fijn om alle verantwoordelijkheden te dragen en dan nog het gevoel te hebben tekort te schieten. Geef de vader dan ook de ruimte en het vertrouwen om zijn rechtmatige plek in te nemen.

Mannen: een lieve en zorgzame moeder is een zegen, maar er is een moment om dit los te laten, zowel voor je eigen welzijn als dat van je moeder zodat jij de man kan worden die je kan zijn. Daar zal ook je toekomstige partner je dankbaar voor zijn.

Meer informatie over Moedige Mannen kan je vinden op de Facebookpagina.

Leef je missie

In mijn vorige blog heb ik het over het formuleren van je persoonlijke missie gehad. Je hebt een mooie missie voor jezelf geformuleerd en wat nu? Deze blog gaat over het uitvoeren en het leven naar je missie.

Zo kan je bijvoorbeeld een missie hebben opgesteld op werkgerelateerd domein. Stel je bent een internetmarketeer. Dan kan je de volgende persoonlijke missie hebben: Ik ben de beste online marketeer, zodat mijn klanten het beste vindbaar zijn door hun doelgroep. Een ander voorbeeld in het privédomein:  Ik ben de beste vader voor mijn kinderen, zodat zij gelukkig kunnen opgroeien. Om deze missies daadwerkelijk na te leven is het belangrijk om doelen te stellen en om grenzen aan te geven.

Doelen

Doelen zijn enorm belangrijk in het leven. Het geeft enerzijds motivatie en anderzijds
helpt het je om de dingen te bereiken in je leven die belangrijk voor jou zijn. Dit is voor iedereen belangrijk, maar voor mannen nog belangrijker. Voor mannen is beweging
belangrijker. Stil zitten, afwachten en geduldig zijn is vaak moeilijk. De jager in de man wil vooruit, een bedoeling achter dingen zien en resultaat boeken. Daarom is het belangrijk om doelen te stellen, zodat je ook daadwerkelijk naar je missie toewerkt en resultaten boekt. Als je als marketeer je de missie hebt gesteld om de beste online marketeer te zijn, kan je daar bijvoorbeeld de volgende doelen bij stellen:

  • Jaarlijks de beste cursussen en seminars volgen om je kennis van online marketing bij te houden.
  • Duidelijke en up-to-date profielen bijhouden van je klanten.
  • Duidelijke en up-to-date profielen bijhouden van je concurrenten.
  • Werken met en investeren in de beste tools op het gebied van online marketing.

Deze doelen staan ten dienste van je missie en op deze manier zorg je ervoor dat je missie op koers blijft.

Grenzen

Grenzen helpen je focus te behouden op je missie. Er zijn een veelvoud aan keuzes te maken en veel mensen en verantwoordelijkheden die aan je trekken. Als je naar je missie toe wil werken dan is het belangrijk dat je grenzen aangeeft. Dit geld zowel voor jezelf als voor je omgeving. Ik zal hiervoor het tweede voorbeeld gebruiken: de beste vader zijn voor je kinderen.

We weten het allemaal, het leven van een vader is druk. Grenzen stellen kan dan moeilijk zijn. Vooral in je privédomein kan het moeilijk zijn om grenzen aan te geven, want meer Afbeelding grenzenmensen willen je aandacht. Het is belangrijk om te realiseren dat als je een missie opstelt, je een commitment met jezelf aangaat. Het wordt een soort meetlat waartegen je je leven kan leggen. Je keuzes maak je t.o.v. je missie. Als bijvoorbeeld op je werk wordt gevraagd of je wilt overwerken, terwijl je eigenlijk met je zoon zou gaan sporten, dan ga je niet overwerken. Als je maten je vragen een biertje te doen, terwijl je met je vrouw naar de ouderavond van je zoon zou gaan, dan ga je geen biertje doen. Het mooie hiervan is dat als je grenzen aangeeft en daar duidelijk over bent dat je omgeving dat gaat waarderen, omdat zij weten waar ze aan toe zijn. Tevens vinden mensen niets mooiers om te zien dat jij gepassioneerd en moedig je missie leeft.

Ook al stel je doelen en grenzen toch blijft het leven een uitdaging. Je leeft niet alleen in de wereld en andere mensen hebben weer andere missies en prioriteiten. Een missie is dan ook een streven, een leidraad in je leven. Het houd je op het rechte pad en kan bijdragen aan een zinvol leven. Je missie kan en zal waarschijnlijk ook veranderen in verschillende periodes van je leven. Je zult altijd op momenten zijwegen inslaan en dat is niet erg, zolang je trouw blijft aan jezelf.

Wat voor doelen stel jij in je leven? Waar loop jij tegenaan op het gebied van doelen en grenzen stellen? Ik hoor graag jouw mening via onderstaand comment box of via mijn facebookpagina.