De kunst van een relatie beëindigen

Scheiden 2

Wanneer je een relatie aangaat is alles goed. Je bent verliefd, je hormonen maken overuren en er bestaat niets beters dan tijd met je partner doorbrengen. Na ongeveer een half jaar tot een jaar begint het effect te verminderen en begin je ook langzaamaan de minder mooie kanten van je partner te zien. In de loop der jaren kan je relatie gaan voelen als een sleur. Je raakt de verbinding kwijt of je doet geen betekenisvolle dingen meer samen en je bent blij wanneer je het huis kan ontvluchten. Op een gegeven moment is het zo ver opgelopen dat je de relatie wil beëindigen. Hoe doe je dat?

Relatieproblemen

De laatste tijd hebben een aantal mannen in mijn omgeving hun relatie beëindigd. Daarin zag ik dat er grofweg twee ‘strategieën’ waren hoe deze mannen ermee omgaan:
– De eerste groep mannen merkt dat er iets niet goed loopt in hun relatie. Het gevoel is er bijvoorbeeld niet meer. Ze weten niet goed wat ze ermee aan moeten. Vervolgens gaan zij er een periode over nadenken. en komen tot de conclusie dat de relatie niet meer werkt en beëindigen de relatie. De partner weet vaak niet wat er aan de hand is, omdat de man deze strijd alleen aan gaat.
– De tweede groep mannen merkt dat er iets niet werkt en lopen er ook een tijd mee rond. Vaak na veel ruzies en problemen komen ze erachter dat de relatie niet meer werkt. Zij praten erover en/of zoeken hulp, alleen of samen met de partner. De relatie eindigt na hulp en verschillende pogingen tot herstel te hebben ondernomen.

Relatie beëindigen

Nu kan je denken: “Wat maakt het uit wat ik doe? De uitkomst is hetzelfde. De tweede strategie kost alleen veel meer moeite”. Hier gaat het vaak mis. Het is een misverstand om te denken dat het om de uitkomst gaat, in dit geval het beëindigen van de relatie. De meeste pijn die mensen ervaren bij het beëindigen van relaties is niet de daad zelf, maar hoe het tot stand is gekomen. Iedereen weet dat een relatie kan eindigen, ook al willen wij er niet altijd over nadenken. Wat je partner minder zal begrijpen is dat je de gezamenlijke relatie beëindigt zonder dit te bespreken. Dat je dit in je eentje bepaalt, terwijl je samen in een relatie zit. Hiermee doe je jezelf, je relatie en je partner onrecht aan.

Twijfel over relatie

Er zijn naar mijn idee een aantal redenen waarom een relatie op de verkeerde manier wordt geëindigd:
– Het is moeilijk en pijnlijk om aan jezelf toe te geven dat je relatie voor jou niet meer goed werkt. Het is nog moeilijker om dit aan je partner op te biechten. Je weet dat je je partner pijn gaat doen. Liever dan maar wachten tot je partner je confronteert en er dan direct een einde aan maken.
– Veel mensen hebben het idee dat liefde een soort magisch gevoel is. We kunnen vaak ook niet goed verklaren waarom het weg is. Maar als het weg is dan houdt het op, het gevoel is er niet meer.
– In veel relaties wordt er niet goed gecommuniceerd. Vrouwen hebben eerder de neiging om te praten over hun gevoel en de problemen wat door mannen op een gegeven moment als ‘gezeur’ wordt ervaren. Mannen praten vaak weinig over hun gevoel en de problemen, waardoor ze door hun vrouw vaak als ‘gevoelloos en ongeïnteresseerd’ worden ervaren. Hierdoor is er weinig ruimte voor goede gesprekken en al zeker niet om je diepste verlangens en problemen te uitten.
– We hebben nooit geleerd hoe je een relatie uitmaakt. Je leert veel op school en van je ouders, maar dit soort dingen leert niemand je. Men gaat ervanuit dat je dat zelf uitvogelt. Net als veel andere belangrijke dingen in het leven. Niet iedereen weet dit goed aan te pakken.

Net als elke kunst kan je leren om relaties beter te beëindigen. Want het gaat niet om het doel, maar de weg ernaartoe. Het is belangrijk om te realiseren dat als je een serieuze relatie aangaat dat dit betekent dat je besluit om je leven te delen met een ander persoon. Dit betekend dat het belangrijk is voor jou en je partner. Dat je jezelf openstelt voor de ander. De ander gaat je ook kwetsen en pijn doen, meerdere malen. Pijn hoort bij een relatie. De pijn komt overigens vaak door de spiegel die onze partner ons voorhoudt, het zegt meer over onszelf dan over de ander. In een goede relatie leer je van elkaar en maak je van elkaar een beter persoon. Dit kost soms pijn en moeite. Realiseer dat als je met iemand een relatie aangaat dat je een relatie hebt met de hele persoon, zowel de mooie als de lelijke kanten. Een relatie is geen perfect plaatje.

Magische liefde

Een ander belangrijk punt is de magische liefde. Ik geloof niet dat liefde of houden van magisch is en zomaar verdwijnt. Als je geen liefde meer voor je partner voelt is er iets aan de hand. Je partner is verandert in een richting dat jou niet bevalt of andersom, je ziet geen overeenkomsten meer met je partner, jullie doen geen betekenisvolle dingen meer samen, jullie hebben te vaak ruzie of je partner kwetst je. Als je op zoek gaat naar de oorzaken dan kom je achter de bron van het verlies van je liefde. Hierdoor weet je wat er misgaat en kan je er wat mee doen. Je hebt dan iets concreets dat je met je partner of met een hulpverlener kan bespreken. Het resultaat kan dan nog steeds zijn dat je uit elkaar gaat, maar dan weten jullie beiden tenminste waar het echt aan ligt. Dat verdient je relatie, hoe je ook over elkaar denkt. Dan hebben jullie beide de kans om te leren van deze ervaring en kunnen jullie beide beter omgaan met het verlies.

Bewuste keuze

De kunst van het beëindigen van een relatie ligt in het respectvol behandelen van elkaar, iets wat je relatie, je partner en jij verdienen. Het is belangrijker hoe je het doet dan het uiteindelijk uit elkaar gaan en dat je leert van de situatie. Relaties eindigen net als alles in het leven, dat is niet altijd een bewuste keuze. Je kan er echter wel bewust voor kiezen op wat voor manier je dit doet.

 

Hoe jij de vete tussen je vrouw en je moeder oplost

Schoondochter en schoonmoeders 3

De relatie met je schoonfamilie kan moeizaam zijn. Het kan een grote uitdaging zijn om als buitenstaander in een groep te komen die al jaren bij elkaar is. Een bijzondere buitencategorie is de relatie tussen schoondochter en schoonmoeder. De competitie tussen de twee vrouwen kan nogal oplopen en dan zit je als man tussen twee vuren. Kies je voor je moeder, dan ben je een slappe zak. Kies je voor je vrouw, dan stel je je moeder teleur, de vrouw die je heeft opgevoed en je eerste grote liefde. Dan maar het liefst vermijden. Je wilt niet kiezen tussen de twee belangrijkste vrouwen in je leven of toch wel?

De legendes over schoonmoeders en schoondochters

De laatste tijd heb ik mij verdiept in de relatie tussen schoonmoeders en schoondochters. Het blijkt dat deze twee belangrijke vrouwen in het leven van een man wereldwijd vijandig tegenover elkaar worden gezet. Zo is er een Joods spreekwoord dat zegt dat ‘een man zich pas na de dood van zijn moeder aan zijn vrouw gaat hechten’. De Congolese Yaka vergelijken een schoonmoeder met ‘een varkenssnuit die overal loopt te snuffelen en te graven’. In Japan stellen ze dat je twee dingen nooit kan vertrouwen: een mooie ochtend en een glimlach van je schoonmoeder. Tenslotte waarschuwen Antillianen ons: ‘De vriendschap van een schoonmoeder is als droogte in het regenseizoen’.
Kortom vooroordelen te over. Maar toch zit je nu als man tussen twee vuren. Hoe ga je hiermee om?

Als slachtoffer tussen vrouw en moeder?

Je bevindt je als volwassen man in een serieuze relatie en je moeder en je Schoondochter en schoonmoeders 2vrouw/vriendin vliegen elkaar in de haren. Volgens je moeder is je vrouw/vriendin niet goed genoeg voor jou en volgens je vrouw/vriendin is je moeder bemoeizuchtig en kritisch. Nu is waarschijnlijk je eerste gedachte dat het probleem bij hun ligt en dat jij eigenlijk het slachtoffer bent. Maar als je er wat verder over nadenkt, dan kom je erachter dat jij de belangrijkste overeenkomst bent die zij hebben. Zonder jou zouden zij nooit in deze situatie zitten. Het wordt dus tijd om naar jouw rol in dit drama te kijken.

Over het algemeen zal je als man geen partij willen kiezen. Je houdt van beide en wilt vooral geen gezeur. In de praktijk komt het erop neer dat je publiekelijk, vooral bij je familie, (stilzwijgend) kiest voor je moeder. Je vrouw wordt boos en thuis verontschuldig je jezelf en kies je partij voor je vrouw of geef je aan dat jij er ook niets aan kan doen. Dit lijkt de beste oplossing om iedereen tevreden te houden. Dit is echter schijn. Je houdt het probleem in stand en je komt constant in een spagaat terecht.

Mijn ervaring

Zelf heb ik dit ook meegemaakt met mijn vrouw en moeder. Ik had een hechte band met mijn moeder. Ik ben deels alleen door mijn moeder opgevoed en wij hebben samen veel meegemaakt. Toen ik mijn vrouw ontmoette en voorgesteld had aan mijn moeder was het in het begin nog wel oké. Langzamerhand merkte ik echter irritaties over en weer tussen mijn vrouw en mijn moeder. Moeder die schijnbaar onschuldige opmerkingen maakte en mijn vrouw die heftig reageerde. Ik stond in eerste instantie aan mijn moeders kant. Ik begreep de uitbarstingen van mijn vrouw niet, ook niet toen ze het uitlegde. Na jaren begon ik het te begrijpen. Ik begon in te zien dat mijn vrouw subtiel ondermijnd werd door mijn moeder en dat beide vrouwen eigenlijk in competitie waren om mijn liefde en aandacht. Het oude tegen het nieuwe. In deze competitie begint je vrouw met een achterstand. Je moeder heeft jarenlang een monopolie op jou gehad en heeft jou gebaard. Daarnaast heeft je moeder een formele en informele machtspositie binnen het gezin, de matriarch. Je vrouw is echter een outsider, een vreemdeling die binnen een gevestigde en soms hechte groep komt met zijn eigen regels. Hoe je het ook went of keert, je vrouw brengt verandering in de groep en de grootste verandering is voor je moeder. Zij zal haar positie als belangrijkste vrouw in je leven langzaamaan verliezen aan je vrouw. Hier kan zij zich tegen gaan verzetten, omdat loslaten moeilijk kan zijn. Het is aan jou om hier je verantwoordelijkheid in te nemen. Noch je moeder, noch je vrouw kunnen dit voor je oplossen. Tenzij je vrouw bij je weggaat, wat niet echt een constructieve oplossing is.

Verantwoordelijkheid nemen in je relatie

Als je een serieuze relatie aangaat is het belangrijk om te realiseren dat je ook echt voor je vrouw kiest. Dit betekend dat je haar ook steunt binnen je familie en op een bepaald moment je moeder trotseert en de psychologische navelstreng doorknipt. Dit is een belangrijk onderdeel om een volwassen man te worden. Je vrouw komt op de eerste plaats en daarna je moeder. Je bouwt een toekomst op met je vrouw en (als het goed is) niet met je moeder. Dit zal in het begin pijn doen voor zowel jou als je moeder. Je zal echter naar verloop van tijd merken dat je relatie met zowel je vrouw als je moeder vooruit gaat. Je vrouw heeft een man die onvoorwaardelijk voor haar kiest en verantwoordelijkheid neemt. Je moeder kan met jou en je vrouw een gezonde relatie opbouwen en ze kan ondersteunend en liefdevol vanaf een afstand zijn. Jij kan volwassen in het leven staan, je verantwoordelijkheid nemen en een goede relatie opbouwen met je vrouw en je moeder.

Je moeder en je vrouw zijn de belangrijkste vrouwen in je leven. Ze kunnen een hel van jouw leven maken en jij die van hen. Jij kan jullie relatie in balans brengen als jij verantwoordelijkheid neemt, bewuste keuzes maakt en moedig bent.

 

Zin geven aan je leven

 

Zingeving 1

Onlangs kopte de Telegraaf ‘Hoezo midlifecrisis?’. In dit artikel vertelt een coach dat mannen tussen de 35-50 jaar niet meer zoeken naar een jonge mooie vrouw of een sportwagen, maar op zoek gaan naar zingeving. De coach geeft aan dat je er wel moed voor nodig hebt om voorbij je ego te kijken en echt onderzoek te doen naar jezelf. In deze blog zal ik dieper ingaan op zingeving en hoe het past in het leven van de moderne man.

Zin geven

Mensen zijn al decennialang bezig met zin geven aan hun leven. Dat gebeurde al bij de eerste concepten van goden, zoals Gaia (moeder aarde) en bij de vele Egyptische, Griekse en Romeinse goden. Daarna kwamen de religies zoals het christendom, jodendom en de islam. Naar mijn idee zijn dit allemaal vormen van zingeving. Waarschijnlijk vanaf het moment dat mensen bewust werden van hun eigen bestaan begon men de essentiële vragen te stellen: Wie ben ik en wat is mijn plek in deze wereld? Ik ben er dan ook van overtuigd dat de mensen de goden hebben gecreëerd i.p.v. de goden de mensen. Goden en religie geven houvast en zekerheid in onze complexe wereld. Het is een manier om de wereld beter te begrijpen. Tegenwoordig is een geloof niet meer vanzelfsprekend. Hoe ga je dan als man om met de onzekerheden van het leven?

Maslow Pyramide van fundamentele behoeften

Maslow was een Amerikaanse wetenschapper die rond de jaren ‘50 van de vorige eeuw de theorie van fundamentele behoeften heeft beschreven. Dit vind ik een boeiende theorie. De theorie stelt dat alles wat een mens doet terug te voeren is op vijf basisbehoeften.  Volgens Maslow kan men het volgende hoger niveau pas bereiken als er in bepaalde mate voldaan is aan het eerdere niveau. Zo is het duidelijk dat er tijdens de Tweede Maslow pyramideWereldoorlog vooral fysiologische behoeften waren: eten, drinken, slapen en gezondheid. Kortom in leven blijven. Na de Tweede Wereldoorlog lag de focus op opbouwen en zekerheid  creëren voor stabiliteit op de lange termijn. In de jaren ‘60-‘70 lag de nadruk op sociale acceptatie en sociale relaties. Er waren veel demonstraties voor gelijke rechten, het was de ‘hippie tijd’ en er was meer aandacht voor sociale relaties. Vanaf de jaren ‘80 werd waardering en erkenning steeds belangrijker. Mensen wilden carrière maken, een goede studie volgen etc. Nu begint zelfontplooiing een steeds belangrijkere rol te spelen. Gezien deze ontwikkelingen kan je ook zien waar de uitdagingen van elke generatie vandaan komt. Iedere generatie wordt door andere factoren gemotiveerd. Daar komen de uitspraken van voorgaande generaties zoals ‘verwende jongeren’ en ‘gewoon werken voor je geld’ vandaan. Sociale acceptatie en waardering is niet meer genoeg. Wij willen ons volledig kunnen ontwikkelen en willen niet gewoon leven, het leven moet ook ‘zin’ hebben. Het lastige is dat we tijdens onze weg naar de top een aantal ankers zijn kwijtgeraakt, zoals religie, vaste rollenpatronen en vast werk. Vandaar dat een van de grootste hangijzers van deze tijd onze identiteit is. Wie ben ik en waar sta ik voor?

Zelfontplooiing

De fundamenten van onze pyramide schudden. In de fysiologische behoeften kunnen we nog vrij goed voorzien, maar zekerheid, sociale acceptatie en waardering zijn nu in het geding. Wat in vele jaren is opgebouwd lijkt afgebroken te worden of is dit nodig om tot zelfontplooiing te komen? Tegenslag kan een sterke brandstof zijn voor ontwikkeling. Om daar optimaal gebruik van te maken is echter een periode van contemplatie nodig. De mensen moeten de ruimte krijgen om te wennen aan de nieuwe realiteit waarin de overheid een minder grote rol speelt, er geen afgebakende rollen tussen man en vrouw meer zijn, religie een kleinere rol speelt en werk flexibel is. Kortom mensen worden meer op zichzelf aangewezen. Dit zijn ideale omstandigheden voor zelfontplooiing! Als wij als maatschappij ervoor kiezen om een periode niet mee te rennen in de rat-race van welvaart en economische ontwikkelingen en in plaats daarvan mensen de ruimte geven om zichzelf te ontdekken en om hun plek in de wereld te bepalen dan kunnen wij als maatschappij en wereld veel grotere stappen maken.

Zingeving 2.0

Het zou mooi zijn als de maatschappij en de overheid mee zouden werken, maar daar kan je uiteraard niet op wachten. De maatschappij hobbelt altijd achter de ontwikkelingen aan en wij vormen gezamenlijk de maatschappij. Kortom zingeving begint bij jezelf.

Het is best een bijzondere tijd waar wij in leven waar een vrij groot deel van de bevolking atheïst is. Het feit dat je atheïst bent betekent niet dat je geen zingevingsvragen hebt, je hebt alleen geen blauwdruk waar je op terug kan vallen. Het biedt echter ook een kans om zelf op ontdekkingstocht te gaan. Dit begint bij tijd te nemen voor jezelf, tijd nemen om te reflecteren. Dit kan bijvoorbeeld door meditatie, in rust zitten en alles op je af laten komen wat naar boven komt. Op dat soort momenten creëer je ruimte voor jezelf. Je kan bijvoorbeeld ook boeken lezen over persoonlijke ontwikkeling en/of sparren met bijvoorbeeld vrienden, je vader of een coach. Je kan het ook in de creativiteit zoeken met  bijvoorbeeld het maken van een mindmap waarin je de belangrijkste elementen in je leven kan verwerken zodat je een rode lijn kan ontdekken.

Zin geven aan je leven is tegenwoordig erg belangrijk. Al is het alleen maar omdat onze behoeften in andere zaken al grotendeels is voldaan. Als wij dit accepteren en de oude systemen los kunnen laten komt er ruimte om  nieuwe mogelijkheden en kansen te verkennen. Dit begint bij jezelf. Geef jezelf de kans te worden wie je wil zijn.

Wil jij ook worden wie je wil zijn? Bezoek dan voor meer informatie mijn website Moedige Mannen coaching.

 

 

 

‘Angry white man’

angry-whiteman-3

‘Angry white man’  is een term die al sinds de jaren ‘90 in de VS is geïntroduceerd en door onder andere Bill Clinton tijdens de afgelopen verkiezingstijd weer nieuw leven  ingeblazen is. De ‘angry white man’ wordt gezien als een boze verontwaardigde man die zich een vreemde voelt in zijn eigen land, een racist is, weinig baanperspectief heeft en eigenlijk als een (beetje) dom wordt gezien. Dit label is enorm stereotyperend, maar zit er een kern van waarheid in en wat is deze kern dan?

Onderdeel van de oplossing of van het probleem?

Met het labelen op zich ben ik het niet eens, angrywhiteman-2je moet een groep mensen niet op deze manier wegzetten. Dit is een vrij grote groep mannen die het recht hebben om gehoord te worden en ze hebben ook echt wel wat te vertellen. Ik ben het er dan ook totaal niet mee eens dat bijna alle partijen in Nederland samenwerking met de PVV uitsluiten. Naar mijn  idee draag je dan bij aan het probleem i.p.v. de oplossing.

Oorzaken

Toen ik de term voor het eerst hoorde kon ik mij daar wel iets bij voorstellen. Naar mijn
idee speelt het volgende: (blanke) mannen zijn in de westerse wereld de laatste duizenden angry-white-men-1jaren de dominante groep geweest. Zij hebben de huidige maatschappij vormgegeven en geleid. In de laatste tientallen jaren zijn er veel sociale en maatschappelijke veranderingen geweest, zoals multiculturele samenleving, vrouwenemancipatie, financiële crisis,
globalisering, flexibilisering van werk, internet, vluchtelingen en terrorisme. Dit heeft impact op de hele maatschappij, maar nog sterker onder mannen. Als dominante groep zijn de (blanke) mannen niet gewend om zich aan te passen, andere passen zich aan hun aan. Nu zie je dat we steeds meer bewegen naar een gemixte maatschappij waar er geen dominante groep
bestaat. De man verliest zijn grip op het leven, zijn identiteit, wordt angstig en verlangt terug naar de goede oude tijd. Slogans zoals ‘Make America great again’ en ‘Nederland weer van ons’ spreken dan ook erg aan.

Mannelijke emancipatie

De zorgen van mannen zijn dus wel gefundeerd. Maar hoe ga je hier vervolgens mee om? De oplossing is mannelijke emancipatie! Het gaat naar mijn idee om een acceptatie dat de rol van de man veranderd is. De maatschappij is veranderd en we verwachten van iedereen verandering en aanpassing, behalve van onszelf. De oude normen, waarden en verwachtingen passen voor een deel niet meer in de huidige tijd. Niet de sterkste overleeft, maar degene die zich het beste aanpast aan zijn omgeving en daar gaat het dus goed mis. In plaats van dat wij ons bezighouden met hoeveel vluchtelingen wel niet in ons land komen, hoe succesvol vrouwen wel niet zijn, hoeveel banen verdwijnen naar het buitenland en hoe bedreigend het terrorisme wel niet is kunnen wij ons beter bezighouden met de dingen waar wij wel invloed op hebben. Kijk wat jij kan doen in je eigen situatie en omgeving. Onderzoek wie je bent, wat jouw missie en doel is in het leven en heb het moed om daarnaar te leven. Zolang je de schuld van jouw ongeluk bij anderen, bij je leiders of bij de wereld  legt dan zal je nooit in je kracht komen en een beter leven kunnen leiden.

Moed en verantwoordelijkheid

Het is moeilijk en kan pijnlijk zijn om moedig te blijven en verantwoordelijkheid te nemen in je leven. Onze rol in het leven is anders dan onze vaders, net als je vaders rol anders was dan die van zijn vader. Verandering is een essentieel onderdeel van het leven, je beste houvast is je eigen anker, zelfinzicht, weten wie je bent en daarnaar leven.

Als je jezelf niet onder ogen durft te komen, hoe kan je dan de man worden die je wil zijn?

Ben je geïnteresseerd in persoonlijke ontwikkeling en wil je ook de man worden die je wil zijn volg dan mijn blog en mijn Facebookpagina.

Van perfectionisme naar goed genoeg

perfectionisme-2

Perfectionisme is iets waar veel mensen last van hebben. Zelf kan ik er ook wat van. Het gevoel dat het altijd beter kan en eigenlijk zelden goed genoeg is. Toen ik begon met werken lag perfectionisme op de loer. Na een vliegende start in mijn eerste baan merkte ik al na een aantal maanden dat het minder lekker liep. Ik durfde steeds minder werk op te leveren, omdat ik dacht dat niet goed zou zijn. Na verloop van tijd werd het steeds erger en nam ik het ook mee naar mijn volgende baan. Uiteindelijk was het één van de oorzaken van mijn overspannenheid en burn-out. Tijdens mijn burn-out kwam ik erachter dat het ook anders kan.

Oorzaken van perfectionisme

Perfectionisme is naar mijn idee iets wat langzaam ontwikkeld en onderdeel wordt van je persoonlijkheid. Het begint vaak in de kindertijd waarin je bijvoorbeeld op school, in je opvoeding en/of sporten vooral gewaardeerd wordt om wat je doet. Met name de prestaties die je behaalt. Als je bijvoorbeeld  hoge cijfers haalt krijg je veel waardering, als je lage cijfers haalt krijg je geen of negatieve reacties. Of je wordt heel streng opgevoed waar minder dan perfectie niet wordt geaccepteerd. Hierdoor kan je (onbewust) de verbinding maken dat je alleen waardevol bent zolang je presteert en werkt de waardering ook enigszins verslavend. Als dit lang genoeg gebeurt dan word het een onderdeel van je persoonlijkheid en een manier van leven. Als je vervolgens in een werkomgeving komt waar prestatie hoogtij viert en waar je objectief beoordeelt wordt op je prestaties, dan kom je al snel in een moeilijke situatie terecht.

‘Beetje perfectionisme’

Vaak wordt er gezegd dat een ‘beetje perfectionisme’ wel goed is. Ik ben het daar totaal niet mee eens. Perfectionisme is naar mijn idee nooit goed. Perfectie bestaat namelijk niet, het is zoeken naar de gouden pot aan het eind van de regenboog. Doelen die onbereikbaar zijn, zijn demotiverend. Het creëert een sfeer van altijd meer en altijd beter, wat ook erg gestimuleerd wordt door de maatschappij. In theorie betekend dit dat je, je hele leven kan streven naar iets wat je nooit kan bereiken. Daar word je dus moe en doodongelukkig van. Niet voor niets wordt perfectionisme gezien als een van de persoonseigenschappen die je kwetsbaar kan maken voor een burn-out. Je mag best ambitieus zijn en ergens naar streven, maar goed genoeg is méér dan genoeg.

Reality check

Hoe ga je dan om met perfectionisme? Het begint bij het erkennen van wat het is en het niet meer te verheerlijken. Perfectionisme wordt als volgt omschreven: ‘Iemand die naar perfectionisme-1volmaaktheid streeft’ en ‘persoon voor wiens gevoel het altijd beter kan’. Onder perfectionisme schuilt vaak de angst om niet goed genoeg te zijn en om te falen. Deze angst leidt ertoe dat je alles perfect wil doen, want dan krijg je geen kritiek en heb je niet gefaald. Als je dit erkent kan je eraan werken. Het gaat er dan vaak om dat je je eigen beeld van de realiteit bijstelt. Waarschijnlijk klopt jouw beeld van de realiteit niet met wat er daadwerkelijk gebeurt of word verwacht. Ik kwam daar achter op mijn werk. Ik dacht vaak dat ik niet goed presteerde, ik werd er erg onzeker van en dit drukte nogal mijn stemming en mijn productiviteit. Op een gegeven moment had ik een gesprek met een collega. Hij legde mij uit dat hij vond dat mijn niveau juist een stuk hoger lag dan waar de organisatie op dat moment stond en dat ik door dat gat onzeker was geworden. Dat was een openbaring voor mij. Mijn eigen standaarden lagen veel hoger dan van mij verwacht werd. Dat gaf mij zelfvertrouwen. Vervolgens ben ik met meer mensen gaan praten en begon ik te realiseren dat ik goed genoeg was en op bepaalde vlakken zelfs erg goed was. Feedback vragen van je omgeving is enorm belangrijk ondanks dat dit juist vaak moeilijk is vanwege de confrontatie met je angsten. Des te vaker je het doet des te beter het je af gaat. Ik weet niet of  ik ooit kan zeggen dat ik niet (meer) perfectionistisch ben , maar ik kan er nu in ieder geval veel beter mee omgaan.

Goed genoeg is méér dan genoeg

Perfectionisme is helaas een eigenschap dat sterk verankerd zit in onze maatschappij. Door de moed te hebben om te zien waar het werkelijk vandaan komt en erover te durven praten kan je je eigen realiteit bijstellen en accepteren dat goed genoeg méér dan genoeg is.

Meer over perfectionisme en persoonlijke ontwikkeling kan je lezen op de Facebookpagina van Moedige Mannen coaching.

Moedige Mannen coaching

reaching-a-handCoaching is een eeuwenoude praktijk begonnen bij de sjamanen en dorpsoudsten waar het heel normaal was om levensvragen neer te leggen en om raad te vragen. Coaching biedt de mogelijkheid om jezelf verder te ontwikkelen. De wereld is in beweging zo blijf jij ook in ontwikkeling, bewust of onbewust. Coaching biedt jou de mogelijkheid om te sparren met ideeën over werk & privé, te reflecteren en te leren. Het mooie van coaching is dat jij baas bent van je eigen ontwikkelingsproces. De coach kan jou hierin ondersteunen door de juiste vraag te stellen, tools mee te geven en goed te luisteren.

Mannen coaching

Tegenwoordig is er een grote verscheidenheid aan coaches, van datecoaches tot personal organizers. Wat de meeste coaches gemeen hebben is dat zij gericht zijn op vrouwen. Mannen hebben net zo goed baat bij ondersteuning in hun persoonlijke ontwikkeling. Moedige Mannen coaching is gespecialiseerd in het coachen van mannen.

Oplossingsgericht

Moedige Mannen coaching werkt vooral oplossingsgericht. Dit houdt in dat er voornamelijk oplossingen gewerkt wordt. Uiteraard is er ruimte voor oorzaken, maar de focus ligt bij de oplossing. De eigen kracht van mijn cliënten vormt de kern van het werk. De overtuiging hierin is dat als mannen doen waar hun kracht ligt zij gelukkiger zijn en meer voldoening uit hun leven halen. Het is een oplossingsgerichte en actieve benadering.

Wil jij je ook verder ontwikkelen en het beste uit jezelf halen, neem dan contact met mij op!

Een probleem is een probleem als je het als een probleem ziet

problemen-1

De zaterdag voor kerst was zo een dag. Ik zat toen in een drukke periode: nieuwe ontwikkelingen voor Moedige Mannen coaching, een nieuwe jongere die ik vrijwillig coach wat niet lekker liep, mijn vrouw en moeder in het gips, huishoudelijke taken, druk vanuit het UWV en de drukte van de feestdagen . Kortom, ik was  druk. Deze betreffende zaterdag had ik een coaching training in Utrecht en zou ik ‘s avonds om 22.00 naar de nieuwe Star Wars film gaan en mogelijk daarna nog de stad in. Ik maakte mij erg druk om deze dag, zou het niet teveel zijn? De training was uiteindelijk pittig, maar ook interessant en leerzaam. Star Wars was beter dan verwacht en daarna nog even de stad in geweest. Ik had genoten van de dag. Waar maakte ik mij druk om?

Hoofdzaken

problemen-2Dit soort situaties komen bij mij nogal eens voor, zeker in drukke periodes. Ik ga dan teveel in mijn hoofd zitten, terwijl ik het beste ben als ik dingen gewoon doe en er niet teveel over nadenk. Ik merk dat ik een probleem van dingen maak die eigenlijk helemaal geen probleem zijn. Hierdoor kan ik van leuke en interessante dingen moeilijkheden en problemen maken. Op het moment dat de dag aanbreekt merk ik dat het allemaal wel meevalt. Het lijkt zonde van de energie en moeite, je druk maken om dingen die eigenlijk geen probleem zijn.

Onbewust

problemen-3Ik ben blijkbaar niet de enige. Uit een onderzoek van ING blijkt dat 25% van de mensen zich minder druk wil maken in 2017. De oorzaak ligt, naar mijn idee, dat wij teveel denken. Vooral in het Westen zijn wij heel erg gericht op ons denkvermogen. Wij vergeten gemakshalve dat van alles wat wij doen slechts een paar procent bewust is. Dat betekend dus dat wij bijna alles onbewust en intuïtief doen. Wij doen echter heel erg ons best om met die paar procent bewustzijn die hele poel onbewustzijn te beheersen. Dat kan weleens frustrerend worden en problemen veroorzaken die er niet echt zijn, vooral als het druk is.

Intuïtie

Om dit tegen te gaan is het belangrijk om ‘los te laten’. Belangrijk hierin is het vertrouwen in jezelf te krijgen, dat je alles aankan wat er op je pad komt. Mocht dat onverhoopt niet lukken dan los je het probleem op dat moment wel op. Daarnaast is het goed om meer in contact te komen met  jezelf, je gevoelens en je intuïtie. Dit helpt om bovenstaande te realiseren. Dit kan bijvoorbeeld door yoga, meditatie, sporten of coaching. Meditatie heeft mij goed geholpen.

Sinds deze blog houd ik mijzelf ook elke keer voor dat een probleem een probleem is als je er een probleem van maakt.

Wat vrouwen willen…

vrouwen-4

Een aantal jaar geleden heb ik de film ‘What women want’ gekeken die ik erg grappig en interessant vond. Toen ik bedacht dat ik een blog over vrouwen wilde schrijven kwam deze film meteen naar boven. De film gaat over een man (Mel Gibson) die door een ongeluk het vermogen krijgt om de gedachten te horen van vrouwen.  Hij gebruikt zijn nieuwgevonden kracht om zijn nieuwe  vrouwelijke manager (Helen Hunt) te manipuleren. Uiteraard worden ze verliefd, krijgt hij spijt en verliest hij zijn kracht en leven ze daarna lang en gelukkig. Geef toe, ook jij zou wel graag willen weten wat vrouwen denken (of juist niet ;-)). Maar wat denken en willen vrouwen nou echt? Hoewel het een onmogelijke vraag te beantwoorden is en de kans op generalisatie groot is, ga ik toch een poging wagen in deze blog.

Prins op het witte paard

Als je onderzoeken naleest dan blijkt dat de moderne vrouw niet op zoek is naar het stereotype ‘macho’ man, maar meer op zoek is naar mannen met humor, karakter, empathie en mannen die zichzelf durven te zijn en zich durven te uitten. Dit klinkt goed! vrouwen-1We kunnen eindelijk onszelf zijn, we hoeven geen macho meer te zijn. Dit geldt vooral voor de lange termijn relaties. Maar schijn bedriegt. Onderzoeken worden voornamelijk gedaan door zelfrapportage; wat men daadwerkelijk doet en zoekt kan erg verschillend zijn.  Ik denk dat vrouwen, als het erop aan komt, moeite hebben met mannen die zichzelf durven te zijn, zich kwetsbaar durven op te stellen en ook weleens een ‘emotioneel wrak’ kunnen zijn (hier hebben andere mannen overigens ook vaak moeite mee).
Zo schreef Brene Brown in haar boek ‘De kracht van kwetsbaarheid’ over een man die haar bezocht tijdens een lezing. Hij gaf aan dat ze alleen over vrouwen sprak alsof mannen niet kwetsbaar kunnen zijn. Hij zei dat zijn vrouw en kinderen hem graag een prins op het witte paard zagen, zolang hij er maar niet afviel, dat kon niet. Het opende haar ogen. Zij dacht tot dan toe dat kwetsbaarheid en schaamte geen rol speelde bij mannen. En zij is nog wel een wetenschapper, weliswaar Amerikaans, maar toch.

Man 2.0

Wat wil een vrouw dan wel? Naar mijn idee zoeken vrouwen tegenwoordig naar een man met ‘krachtige kwetsbaarheid’, oftewel Man 2.0. Man 2.0? Ja, dat is een man die zich kwetsbaar durft op te stellen, de moed heeft om zichzelf te laten zien, daar trots op is en voor zichzelf opkomt. Tegelijkertijd een man die zich kan inleven in zijn vrouw en begrip kan tonen. Daarnaast stiekem toch ook wel een man die voor haar kan zorgen en haar beschermt (voelt toch wel goed). Het lijkt op een balanceeract tussen oerman en watje. Teveel macho en je wordt gezien als een ongevoelige klootzak, teveel emotie en je wordt gezien als een homo of een wijf. Hoe breng je dit in balans?

Mannen emancipatie

vrouwen-5Verandering begint bij jezelf. Vrouwen zijn, na duizenden jaren bezit te zijn van mannen, in korte tijd veel verandert door de broodnodige emancipatie. Mannen hebben niet hetzelfde proces doorgemaakt. Mannen waren de dominante groep, dus er was simpelweg geen urgentie voor verandering. De rol van de vrouw is veranderd en neemt (gedeeltelijk) de rol  van de man over.  Omdat de man zijn rol niet of weinig heeft aangepast komt er conflict. De man voelt zich bedreigt en onzeker in zijn eigen rol/domein. Mannen het wordt tijd om een inhaalslag te maken! Verzamel je moed om je positie en verantwoordelijkheid in je relatie te nemen.

Balans

De andere kant van de munt is dat vrouwen ruimte moeten geven voor mannen om hun rol in de relatie op zich te kunnen nemen. Realiseren dat je man/vriend onzeker kan zijn in zijn rol betreffende werk/inkomen, seks en emoties. Vertrouw je man erop dat hij zijn positie inneemt als jij meer loslaat. Hierdoor zal de relatie meer in balans komen waar jullie beiden baat bij zullen hebben.

 

Heart of men – De kracht van mannen deel 2

delen-is-verbinden

In deze serie van drie gastbloggen kan je een verslag lezen over ‘Heart of Men’ een mannenworkshop georganiseerd door Ton van der Kroon en Jan Roelofs in Orval België. Deze week deel 2 uit de serie.

Vuur

Pieter en ik bouwen het vuur. Ik stapel aanmaakhoutjes onder de balken die straks de stenen zullen dragen. Ik bedenk dat ik nog wat papier nodig heb voor de eerste vlammen en loop terug naar de kamer van Ton en mij om een krant te halen. Ook wel even fijn om even op mezelf te zijn bedenk ik me onderweg. Op de kamer tref ik Ton. Aarzelend vraagt hij hoe het gaat en ik voel de bui hangen. Ik ken Ton langer dan vandaag. En inderdaad: “het voelt voor hem niet goed”. Hij mist de openheid, de ruimte die er eerder wel was. We zijn teveel in het “doen” geschoten. “Ja ja, komt zeker doordat het jouw idee niet was”, denk ik vals. We praten er een beetje over heen en weer, en dan wordt duidelijk dat Ton niet van plan is mee de hut in te gaan. “Dan moeten we het er eerst naar samen over hebben”, zeg ik. “Als jij afhaakt is dat een signaal waar we iets mee moeten.” We spreken af dat we met de groep om half zes, nog voor het eten bij elkaar komen.

Als ik weer terugloop naar de zweethutplek ben ik vast van plan het vuur om vijf uur, zoals gepland, aan te steken. Het kan wel zijn dat Ton twijfels heeft, en het is goed om het daar even over te hebben, maar dat betekent nog niet dat het zweethutplan afgeblazen wordt. We moeten vandaag de zweethut in, anders krijgen we de dekens niet voor zondagmiddag weer droog en kunnen we de zaak niet naar behoren een opruimen zoals ik Luc heb beloofd. Om vijf uur gaat het vuur aan. Ton bekijkt het naar!

Vuurvogel

Maar met elke stap die ik dichter bij de zweethut kom, neemt mijn beslistheid af. Ik haat dat, maar ik ben ook eerlijk en kan er niet omheen. Toch maar even wachten met dat vuur, eerst maar in de zaal bij elkaar komen. Ik meen bij de mannen enige irritatie waar te nemen, maar okee. Met de talking stick hebben we het er over en we besluiten dat we nog niet klaar zijn om de hut in te gaan. Ik ben het er mee eens, ook omdat de keuken het eten al klaar heeft, en je eigenlijk niet moet eten voordat je de hut in gaat. Daar had ik even niet aan gedacht. Ik deel over Frans, raak ontroerd als ik zeg dat ik hem mis, en kondig aan dat ik op een later moment graag zijn stem zal laten horen met dat prachtige verhaal “De Monniken” dat ik op cd heb. Na mooie deelronde waar alles opnieuw weer op zijn plaats valt maken we staand een cirkel en sluiten af met een gigantisch hard geluid. De derde hoorn van de jongste Baba Yaga. We ontsnappen op de vuurvogel.

’s Avonds hangen we een beetje rond in de zaal. Niemand doet iets, ik zit erbij, erger me, maar weet ook niks. Dan bedenk ik me dat ik even naar de bron ga, daar ligt mijn ‘Pad van de man-sleutel’ nog op het houtblok, dat de eerste avond als soort altaar diende. Ik pak de sleutel, die de afgelopen twee dagen behoorlijk verroest is geraakt. Ik ga zitten op het bankje en kijk hoe het water uit de aarde tevoorschijn komt. Heerlijk om zo even alleen te zijn. Ik besef me dat dit de eerste keer is dat ik zoiets doe: tijdens ‘het programma” er even tussenuit gaan.

Als ik weer in de zaal terugkom heeft zich in het midden een kleine gespreksgroep geformeerd rond het thema: seks. Ik heb niet echt zin daar aan mee te doen en sta toe te kijken, als Gaetan bij me komt staan en zegt dat ik er wat eenzaam uitzie. Dat klopt wel, ja. We praten wat, ik vraag naar zijn werk, zijn huwelijk, zijn burnout. Andere mannen lopen een beetje verloren in de zaal rond, de een na de ander vertrekt. Tenslotte voegen we ons toch bij de gespreksgroep, ik doe enkele duiten in het zakje maar het gaat niet van harte. En dan is het gelukkig bedtijd. Heerlijk, slapen.

Volgende week het derde en laatste deel van dit avontuur.

De kunst van het maken van keuzes

 

keuzestress-2

Als je vanaf de jaren ‘80 geboren bent heb je het vast weleens gehoord van een familielid of iemand anders: ‘Wat zeur je nou! Je kan alles doen wat je wil dat was in mijn tijd wel anders’. Als je er van de buitenkant naar kijkt lijkt het vooral een luxeprobleem, als je erin zit is het echter wel anders. Keuzes maken is een grote uitdaging. Ik durf zelfs te zeggen: één van de grootste uitdagingen van deze tijd. In deze blog zal ik meer vertellen over keuzes maken en hoe je er (beter) mee om kan gaan.

Keuzestress

De huidige maatschappij, vooral de Westerse georiënteerde maatschappij, gaat erg prat op de eindeloze mogelijkheden. De overtuiging hierin is dat meer keuze leidt tot meer vrijheid en meer vrijheid tot meer welvaart. Tot een bepaald punt gaat bovenstaande overtuiging op, maar niet in de hoeveelheid keuzes dat wij nu hebben. Zelf heb ik wekelijks al keuzestress in het kiezen van boodschappen en maaltijden. Er zijn duizenden gezondheidsgoeroes die van alles beweren, er zijn duizenden producten om uit te kiezen en van alle  producten zijn er tientallen varianten. Wat is lekker, wat is goed, wat mag ik hebben, wat wil mijn vrouw? Als je dit doortrekt naar belangrijke beslissingen, zoals keuze van een studie, partner, werk en zingeving dan kan je zien dat het een vrij groot probleem is. Een mens heeft maar een beperkte hoeveelheid vermogen om keuzes te verwerken. Als je elke dag de keuze hebt wie en wat je kan zijn, hoe maak je dan de juiste keuze?

Keuzes maken

De kunst is dus om de overtollige bagage van keuzes maken te verlichten. Uiteindelijk zijn de meeste keuzes die wij maken niet zo belangrijk. Dan blijft er meer ruimte over voor de echt belangrijke keuzes. De oplossing is eigenlijk erg simpel. Stel jezelf voor zo min mogelijk keuzes. Laat los dat meer beter is. Dit kan je het beste doen door opties simpelweg te elimineren en focus aan te brengen. Gebruik geen apps als Tinder, waarmee je letterlijk van partner naar partner kan swipen, maak boodschappenlijstjes, zet een maximum aan het bekijken van social media en mail per dag en breng structuur in je week door activiteiten in te plannen.  Bekijk vanuit je basis wie je bent, wat belangrijk voor je is en vervolgens kan je betere afwegingen maken. Helaas beweegt de maatschappij vaak de andere kant op en wil het je overspoelen met keuzes en prikkels. Hiervan afsluiten op momenten is dan ook erg belangrijk door bijvoorbeeld sporten, mediteren of lezen.

Mijn ervaring met keuzes

Zelf vind ik het vervelend als ik veel keuzes heb. Ik ben erg nieuwsgierig en doe het liefst alles. Terwijl ik met iets bezig ben denk ik al aan iets anders. Als ik een keuze maak heb ik het idee dat ik iets anders mis en daar kan ik erg gestrest en opgefokt van raken, alsof je constant achter de feiten aanloopt. Daarnaast voel ik ook een zware verantwoordelijkheid als ik veel keuze heb. Als ik een verkeerde keuze maak dan ligt het duidelijk aan mij. Daarom vind ik het fijn als het duidelijk is en ik weinig keuzes heb. Ik kan het mijzelf dan niet aantrekken en eerder vrede hebben met de keuze. Ik hoef geen wereld waarin alles mogelijk is. Ik wil een wereld waarin ik ruimte heb om in te bewegen, maar die wel afgebakend is.

Keuzes: een zegening of een vloek?

Keuzes kunnen je verlammen en de kans op teleurstelling is groter. De andere kant van de medaille is dat als je geen of te weinig keuze hebt, je een zeer beperkt leven leidt zoals bijvoorbeeld in minder ontwikkelde landen of in oorlogsgebieden. In dit soort situaties is het puur overleven. Van beiden kan je erg ongelukkig worden. Er is iets mis met het idee van altijd meer. Dan wordt je namelijk nooit gelukkig, er is altijd iets beters. Gun jezelf keuzes en ruimte, maar overvloed jezelf niet.