Gaat het om de knikkers of om het spel?

Knikkers of het spel 1Spelletjes hebben mij altijd gefascineerd, van bordspelletjes tot computergames. Van huis uit speelden wij vaak bordspelletjes. Ik was ook altijd erg fanatiek. In mijn kinderjaren resulteerde dat regelmatig in woede en huilpartijen als ik verloor en een gevoel van onoverwinnelijkheid en een adrenalinestoot als ik won. Deze ervaringen waren niet uniek. Ik speelde vaak met vrienden waarmee het bijvoorbeeld bij een potje Risk of Mariokart heftig aan toe kon gaan. Onlangs tijdens het spelen van een bordspel met mijn broeders kwam ik tot de ontdekking dat ik niet meer zo fanatiek . Dus ik vroeg mij af speel ik om de knikkers of om het spel?

Mannen voor de knikkers, vrouwen voor het spel?

Als ik zo terugkijk realiseerde ik het al eerder, het lijkt een gradueel proces. Waar ik vroeger alles deed om te winnen, waaronder ‘trucjes’ die sommige mensen vuil zouden vinden, lijkt het mij nu minder te interesseren. Het samen zijn en het spel ‘gezellig’ spelen lijken belangrijker te zijn geworden. Na dit inzicht ging ik verder denken over ‘de knikkers en het spel’. Veel mannen spelen om de knikkers, veel vrouwen om het spel. Lijkt wat stereotyperend, maar ik maak het vaak zelf mee. Als vrouwen regelmatig verliezen blijven ze (meestal) met plezier doorspelen, als dit regelmatig bij mannen gebeurt worden ze chagrijnig of spelen ze simpelweg niet meer mee. Nog een stukje erfenis van onze oervaders, de jagers?

Direct naar het doel, het spel overslaan

Als je dit verder trekt naar andere ‘spelletjes’ zoals je carrière, relaties en persoonlijke ontwikkeling dan zie ik ook daar interessant overeenkomsten. Als ik met mannen praat over hun carrière dan hoor ik bijvoorbeeld: Ik wil promotie maken of ik wil een carrière switch maken. Er wordt voornamelijk gekeken naar het doel, de knikkers en minder naar de weg, het spel. Eigenlijk willen wij het spel overslaan en direct naar de knikkers.

Paradox

Het is nogal paradoxaal, als wij ons alleen maar focussen op de knikkers vergeten wij alles en iedereen om ons heen. Hierdoor kunnen de zuurverdiende knikkers een bittere nasmaak krijgen. Bijvoorbeeld ten koste van je familie, vrienden en jezelf, meedogenloos gaan voor die begeerde promotie. Aan de andere kant als wij ons alleen maar focussen op het spel kunnen wij het doel uit het oog verliezen waardoor wij niet bereiken wat wij willen bereiken. Bijvoorbeeld altijd klaar staan voor je collega’s, hard werken en regelmatig overwerken maar er niet voor zorgen dat jij die felbegeerde promotie binnenhaald.

Wat is succes?

Ik vraag mij dan ook hardop af of er een beste weg is, de middenweg misschien? Eén oog met het spel bezighouden en de ander op de knikkers houden? De kans zit er dan in dat er iemand in het spel fanatieker is en de knikkers voor je neus weggapt en dat je het spel dan toch niet zo gezellig vond. Kan je ook succesvol zijn als je niet volledig gefocust bent op de knikkers? Ik merk wel dat ik minder win sinds ik minder gericht ben op de knikkers. Misschien ligt het er ook wel aan hoe je succes definieert. Waar voor mij vroeger succes lag bij het winnen van een spel lijkt het nu meer te liggen bij het genieten van het spel en het gezelschap. In mijn carrière lijkt het nu andersom te liggen, waar ik vroeger weinig bewust bezig was om carrière te maken en doelen te stellen ben ik nu heel bewust bezig met doelen en mijn missie. Ik vraag mij echter wel af of ik nog wel de scherpte en meedogenloze focus heb om mijn felbegeerde knikkers te veroveren.

Wat is jouw verhaal, ga jij voor de knikkers of het spel?

Man in de betonnen jungle

cropped-evolutie-man.jpg

De man staat s’ morgens vroeg op (eet zijn ontbijt) sluit aan in de file of in de drukte van het openbaar vervoer. Vervolgens komt hij aan op zijn kantoor waar hij achter zijn computer kruipt en individueel zijn werk doet. Zijn werk draait om e-mails, inefficiënte vergaderingen, verantwoording afleggen en taken die nooit echt lijken te eindigen. Vervolgens sluit hij weer aan in de file of in het openbaar vervoer en komt hij thuis. Als hij mazzel heeft staat zijn eten klaar anders gaat hij koken (bestellen is ook makkelijk). Daarna volgt een avond achter de computer of tv misschien nog wat shoppen op Tinder voor de vrijgezel (of de niet zo monogame man). Haalt de man hier voldoening uit? Nee. Kan dit anders? Ja. In de komende twee blogs zal ik het hebben over het effect van de huidige maatschappij op de moderne man en hoe de man hier mee om kan gaan.

De jacht

Van de  150.000 tot 200.000 jaar dat de moderne mens (homo sapiens) op aarde rondwandelt heeft hij minimaal 140.000 geleefd als jager verzamelaar. Een tijd waarin het bestaan onzeker was en je afhankelijk was van je omgeving, vaardigheden en groep waar je toe behoorden om te overleven. Mannen joegen in groepen en vrouwen verzamelden voedsel. De man is dan ook geëvolueerd als jager, zoals de ontwikkeling van spiermassa, leren samen te werken, de regelmatige ontlading van adrenaline en de kick van het binnenhalen van je prooi. Zo een 10.000 jaar geleden begon dit te veranderen. De moderne mens begon het land te verbouwen. Dit gaf meer voedselzekerheid, we waren niet meer afhankelijk van de jacht en hoefde niet meer rond te trekken. Vanaf dat moment begonnen er nederzetting, dorpen en later steden te ontstaan. Het vormt de basis voor onze huidige maatschappij.

Mannelijke overheersing

Fast forward naar de huidige tijd. We leven nu in een tijd van voedselovervloed (westerse wereld), meer middelen dan ooit, keuzevrijheid, relatieve veiligheid en het bereiken van een ongekende leeftijd. Wij mannen hoeven niet meer te jagen en rond te trekken en alles wat wij willen is binnen handbereik. Het heeft ons mannen veel gebracht:

  • Meer dan 94% van alle regeringsleiders is man.
  • 80% van de bestuurders van bedrijven met een omzet van meer dan 1 miljoen in Nederland zijn mannen.
  • Mannen in Nederland verdienen bijna 20% meer dan vrouwen.

Kortom mannen hebben de huidige maatschappij vormgegeven en (over)heersen het of toch niet?

  • Mannen plegen in Nederland twee keer zoveel zelfmoord als vrouwen. In totaal hadden mannen in 2014 1230 keer zelfmoord gepleegd, en dit neemt per jaar toe vooral onder jonge mannen.
  • 92% van de gevangenen in Nederland zijn mannen.
  • 78% van de daklozen in Nederland zijn mannen.
  • Mannen in Nederland werken in een week gemiddeld 11 uur meer dan vrouwen.

Hoe kan het dat wij schijnbaar in de beste tijd leven maar toch ongelukkig kunnen zijn? Het lijkt wel op gezeur, alsof we zo verwend zijn dat we ‘slap’ zijn geworden.

Stap terug

Ondanks dat de mannen de huidige kapitalistische economie en grotendeels de maatschappij hebben vormgegeven is er toch een groot deel van de mannen die hier niet de vruchten van plukken. Eén van de redenen is dat de sociaal economische ontwikkelingen in de laatste 100 jaar enorm snel zijn betonnen-jungle-1gegaan. Van emancipatie van de vrouwen tot de ontwikkeling van het internet. De man van tegenwoordig kan dit niet meer bijbenen. Je ziet dit overal in de (westerse) wereld terugkomen, van de boze mannen die Trump als president hebben gekozen omdat hij hun belooft Amerika weer groot te maken. Een Amerika die een stapje terug doet en eerst aan hun ‘eigen mensen’ denkt.
In Nederland zien wij hetzelfde met de mannen die op Wilders stemmen. Mannen voelen zich bedreigt in hun kern, hun identiteit. Ze raken hun banen kwijt, hun tradities en voelen zich als blanke meerderheid achtergesteld. In deze tijd van snelle veranderingen voelen mannen dat ze hun ankers kwijtraken.

Man met een doel

Het belangrijkste anker voor mannen is werk. Mannen doen vooral graag doelgericht werk, waarin er een duidelijk begin en eind is met een beloning. Zo paste het jagen van onze voorvaderen goed bij deze voorkeuren (net als de torenhoge bonussen in het bankwezen :p). Tegenwoordig is het werk erg diffuus, de doelen zijn vaak niet duidelijk en er is weinig zicht op jouw bijdrage aan het eindproduct.

Daarnaast heeft een groot deel van de mannen zittend werk, achter een computer waar de fysieke inspanning beperkt is tot het lopen naar de koffiemachine en de vergaderkamer. De man is echter gebouwd om in beweging te zijn, tijdens de jacht korte stoten van adrenaline los te laten om de prooi te vangen gevolgd door de euforie van de vangst (of teleurstelling van de misser). Als de man zijn adrenaline niet kwijt kan dan hoopt het op, ontstaat er frustratie en zal er op een gegeven moment een explosie plaatsvinden.

De vervlechting van identiteit met werk onder mannen komt duidelijk naar voren in de toename van het aantal zelfmoorden onder langdurig werkloze mannen. Al voldoet het werk niet aan de behoefte van mannen, zonder werk zitten is nog erger. De man verliest zijn doel in het leven en depressie loert. Waar vrouwen dan vaker terug kunnen vallen op bijvoorbeeld hun rol als moeder, vriendschappen en andere sociale relaties, vallen mannen sneller in een donker gat.

Slachtoffers?

Het lijkt wel alsof mannen nu heel zielig zijn en slachtoffers zijn van de boze economie en maatschappij. Dat is zeer zeker niet het geval, dit zijn slechts enkele oorzaken maar geen excuses. De huidige tijd is juist ook een tijd van kansen waarin mannen een transformatie kunnen maken. Deze transformatie is het onderwerp van mijn volgende blog.

Meer voor mannen kan je vinden op mijn Facebookpagina.

Mijn weg naar het coachschap

mm_logo_RGB_020616

Ik ben de afgelopen maanden bezig geweest met het oprichten van mijn coachingspraktijk. Nu is het zover, Moedige Mannen coaching is gestart! Dit lijkt mij een mooi moment om een blog te schrijven over mijn weg naar het coachschap. Ik heb veel geschreven over persoonlijke ontwikkeling, stress, burn-out en de omgeving. In deze blog zal ik meer over mezelf vertellen, hoe ik op deze weg terecht ben gekomen en welke uitdagingen ik ben tegengekomen.

De weg

Mijn eerste stap op deze weg was ruim acht jaar geleden. Ik was toen net afgestudeerd aan de Erasmus Universiteit in Marketing Management. Nog voor mijn eerste baan ging het mis. Ik voelde mij licht depressief, erg verdrietig en wat angstig. Toen besloot ik ondersteuning te zoeken bij een psycholoog. Desondanks dit alles had ik vrij snel daarna een baan als marktonderzoeker bij een private equity fonds. Na twee jaar hier gewerkt te hebben besloot ik ontslag te nemen en ging ik op zoek naar een nieuwe baan. Ik ging op zoek naar een bedrijf waar ik meer affiniteit mee zou hebben en/of een functie die helemaal bij mij zou passen. Beide was helaas niet gelukt. Ik had een baan aangenomen die veel op mijn vorige baan leek. Het eerste jaar ging goed, maar vanaf het tweede jaar ging het snel bergafwaarts en kwam ik overspannen thuis te zitten. Ik ben er toen ruim 3 maanden uit geweest waarin ik helemaal tot rust kon komen en zowel privé als in mijn werk afstand kon nemen. Ik durfde echter niet om echt de diepte in te gaan en aan mijn schaduw te werken. Gevolg was dat ik één jaar nadat ik weer aan het werk ging in een burn-out terecht kwam. Ik was depressief, zag geen uitweg, was soms angstig en in paniek. Op dat moment werd het voor mij duidelijk: dit moet mij niet nog een keer overkomen.

Het omslagpunt

Toen kwam ik op het punt dat ik echt aan mijzelf wilde gaan werken. Ik nam afscheid van mijn psycholoog waar ik al jaren liep, omdat zij mij niet meer verder kon helpen. Ik kon het namelijk allemaal wel relativeren, maar mijn problemen werden daardoor niet minder. Toen ben ik psychodynamische therapie gaan volgen. Bij deze therapie werk je vanuit je emoties en je verleden. Dat was erg heftig, maar dat had ik op dat moment nodig. Ik kon trauma’s verwerken, beter leren omgaan met mijn emoties en een stukje wijzer worden. Vroeger dacht ik altijd dat ik de wijsheid in pacht had, maar nu ontdekte ik dat ik op het gebied van persoonlijke ontwikkeling al lang stil stond. In deze periode heb ik dan ook veel zelfhulpboeken en boeken over persoonlijke ontwikkeling gelezen, gemediteerd en regelmatig gesproken met verschillende coaches. Ik begon te ontdekken wie ik ben, wat mijn verlangens zijn en wat mij drijft. Ik leerde voor mijzelf te zorgen.

homepage-slider-afbeelding-puzzel

De puzzelstukjes begonnen op hun plek te vallen. Elk gesprek, boek, coachings- en therapiesessie plaatste weer een stukje op zijn plaats. Al deze stukjes leidde tot één conclusie: mijn passie en motivatie in het leven ligt in het ondersteunen van anderen. Dat is de rode draad in mijn leven, waar ik energie van krijg en wat ik graag doe. Alleen dan wel op een gezonde manier voor mij en voor de mensen om mij heen. Ik wil mensen inspireren, motiveren en vooruit helpen in het leven. Het dieptepunt van mijn burn-out duurde relatief kort. Na een paar maanden voelde ik mij al een stuk beter, omdat ik bovenstaande waarheden begon te realiseren.

Persoonlijke ontwikkeling

Na het dieptepunt van mijn burn-out ben ik gaan kijken hoe ik mijn herontdekte passie en motivatie in de praktijk kon gaan brengen. Hierin sprak coaching mij het meeste aan. Met name het werken vanuit de eigen kracht van een coachee. Ik wilde graag een brede psychologische basis hebben. Hiervoor koos ik de opleiding Toegepaste Psychologie met een specialisatie in coaching en counseling. Vanuit mijn omgeving, coaches en therapeuten kreeg ik ook de bevestiging dat het coachschap bij mij zou passen. De opleiding zelf gaf mij steeds meer vertrouwen. Ik vond de vakken interessant en haalde goede cijfers. Het belangrijkste was nog wel dat mijn praktijktrainingen erg goed gingen en de docenten onder de indruk waren van mijn coachingsvaardigheden. Dit gaf mij het nodige zelfvertrouwen. Door mijn eigen persoonlijke ontwikkeling moest ik ook kijken naar mijn werk en sociale omgeving. Deze paste niet meer bij mij. Het voelde als iets uit het verleden. Samen met mijn werkgever waren wij eruit gekomen om op termijn afscheid van elkaar te nemen. Dit gaf mij de ruimte en tevens de druk om serieus aan een betere toekomst te werken.  In mijn privéleven heb ik in sommige relaties grenzen duidelijker aangegeven en beschermt, relaties (tijdelijk) verbroken en andere relaties versterkt.

Het coachschap

Het keerpunt lag in september 2015 tijdens een tweedaagse coachingsworkshop waar ik mijn persoonlijke missie formuleerde. Vervolgens had ik een gesprek met een vriend over ondernemerschap en zei hij: ‘Waarom doe je het dan niet gewoon?’ En toen dacht ik: ‘Waarom ook niet?, Ik ga beginnen!’ Rond dezelfde tijd las ik een verslag van een onderzoek dat stress en burn-out onder jonge mannen het hoogst was. Na verder onderzoek kwam ik erachter dat dit een groot maatschappelijk probleem is. Tegelijkertijd bleek uit concurrentieonderzoek dat veel coaches vrouwen zijn en dat de ‘look & feel’ vrouwelijk is en geen enkele coach in de omgeving zich specifiek richt op mannen. Toen was het voor mij duidelijk waar ik mij op zou gaan richten: mannen met stress, burn-out klachten en persoonlijke ontwikkeling.  Hieruit is Moedige Mannen coaching ontstaan. Waarom deze naam? Mannen die ondersteuning zoeken zijn moedig, zijn op zoek naar moed en moed staat centraal in mijn eigen ontwikkeling. De volgende mijlpaal was het inschrijven bij de KvK en vanaf dat moment stond het vast en kon ik niet meer terug!

Ik had erg veel behoefte om mijn ervaring en kennis te delen na alles wat ik had meegemaakt en geleerd. Ik besloot een blog te beginnen over en voor mannen op het gebied van persoonlijke ontwikkeling, stress en burn-out. Dit was een mooie nieuwe stap in mijn ontwikkeling, maar erg spannend om mijzelf op deze manier bloot te stellen. Al snel vond ik het echter erg leuk om te doen en gaf het mij veel voldoening. Vervolgens ben ik begonnen met Facebook om een pagina te starten voor mijn blog. De maanden erna heb ik alle voorbereidingen getroffen om te starten met mijn coachingspraktijk: logo en huisstijl, website en ander marketing materiaal ontwikkeld en mij ingelezen en ingewerkt in het coachingsschap en ondernemerschap. Nu is het 12 september: de dag waarop Moedige Mannen coaching  is gestart! Ik ben trots op wat ik tot nu toe heb bereikt en zie uit naar een mooie toekomst als coach!

De website van Moedige Mannen coaching kan je via de volgende link vinden.

Opgebrand op je werk

Burnout werk 1

In mijn eerdere blogs over burn-out heb ik de werkomgeving kort besproken. Hierin gaf  ik aan dat werk vaak niet de bron van een burn-out is, maar eerder een gevolg. Burn-out komt wel vaak tot uiting in een werkomgeving, omdat de verwachtingen explicieter zijn, er gepresteerd moet worden en dat er objectiever op je functioneren wordt gelet dan in privésituaties. Ondanks dat je werk vaak niet de oorzaak van je burn-out is kan het wel een belangrijke bijdrage leveren. In deze blog zal ik het dan ook over de rol van werk hebben bij een burn-out en hoe je hiermee kan omgaan op je werk.

Het vinden van werk dat bij je past

Als je een werkgerelateerde burn-out krijgt dan gaat er hoe dan ook iets mis op het werk. Daar kunnen verschillende redenen voor zijn. Als je een baan zoekt kijk je vaak voornamelijk naar de inhoud van de functie, vereiste competenties en of het bedrijf je interessant lijkt. Waar (te) weinig naar wordt gekeken is of het bedrijf wel bij jou past.  Voor je gaat zoeken naar een baan en bedrijf is het goed om hier tijd aan te besteden. Hiervoor kan je de ‘Golden Circle’ gebruiken die ik in mijn blog ‘Man met een missie’ heb beschreven .

Het is belangrijk om te weten wat je interne motivatie is in het leven. Waarvoor kan jij midden in de nacht wakker worden gemaakt? Vanaf dat punt kan je gaan werken naar hoe en wat je wilt gaat doen. Als je hier een beter idee van hebt dan kan je naar een bedrijf en functie zoeken die daarbij past. Op deze manier vergroot je de kans dat je aan het werk gaat in een functie of bedrijf waar je optimaal kan presteren en je kansen op een burn-out kleiner zijn. Zo weet ik dat ik een werkomgeving nodig heb dat een losse hiërarchie heeft met ruimte voor persoonlijke ontwikkeling, de kaders duidelijk zijn maar waar veel ruimte is binnen de kaders en ik geen gestandaardiseerd werk moet doen. Als mijn werkomgeving hier niet aan voldoet, verwelk ik en is de kans op een burn-out of overspannenheid groot. 

Identificatie met werk

Werk is vaak een belangrijk onderdeel van je leven, voor veel mannen voelt het als hun identiteit. Dan werk je niet meer als marketing medewerker, maar dan bén je een marketing medewerker. Wat gebeurt er vervolgens als je, je werk niet meer goed kan uitvoeren? Wat gebeurt er als je faalt? Dan faal jij als persoon en dan ben jij een mislukkeling. Dit is een uitstekende voedingsbodem voor depressie, angsten en een burn-out. Vervolgens kom je in de burn-out en werk je (tijdelijk) niet meer. Wie ben je dan? Wat blijft er over? Je kan in een identiteitscrisis terechtkomen dat je werkelijk kan slopen.

De kunst is dan ook om werk te Burnout werk 2zien als wat het is: ‘werk’. Een belangrijk onderdeel van je leven maar er is meer en het staat los van wie je bent, je identiteit. Je werkt niet alleen; je
bent ook een vader, echtgenoot, sporter, zoon, vrijwilliger, mantelzorger, gamer etc. Je doet je werk voor het geld, omdat je er goed in bent, erin bent gerold of er daadwerkelijk passie voor voelt. Je bent als persoon goed zoals je bent, of je nou werkt of niet. Daarom is het ook belangrijk dat je andere betekenisvolle activiteiten doet naast je werk.

Communicatie over burn-out

Een deel van het aanhoudende probleem bij burn-out is de taboe. Ondanks dat het de meest voorkomende beroepsziekte is wordt het vaak niet geaccepteerd. Wat je zelf hieraan kan doen is hierover praten met collega’s. Taboes worden voornamelijk in stand gehouden door onwetendheid. Mocht je in een burn-out zitten of daar tegenaan lopen en je kan niet meer goed functioneren op werk of je valt uit, dan kan het helpen om het uit te leggen aan je collega’s. Als je hier eerlijk over verteld dan geef je je collega’s de kans om begrip te tonen en kan je ongemak en wantrouwen in de toekomst voorkomen. Daarnaast kan het een eerste mooie stap zijn om zelf verantwoordelijkheid te nemen en eerlijk te zijn. Dit is moeilijk om te doen, maar geeft zeker een goed gevoel en kan nare en moeilijke vragen in de toekomst voorkomen. Tevens maakt dit het makkelijker om in de toekomst weer aan het werk te gaan.

Werken of niet werken?

Er is veel discussie over of je zo snel mogelijk weer aan het werk moet gaan of rust moet nemen bij een burn-out. Naar mijn idee is het belangrijk dat je als je een burn-out hebt je zo snel mogelijk weer in een werksituatie terechtkomt. Dit kan uiteraard rustig opgebouwd worden. Omdat je bij een burn-out vaak te maken hebt met depressie, angsten en besluiteloosheid kan (lange tijd) thuiszitten eerder de symptomen verergeren. Een werkomgeving kan dan structuur, vertrouwen en ritme bieden, mits dit goed begeleid wordt in een stimulerende omgeving. Bij overspannenheid, waar het vaak gaat om vermoeidheid gerelateerde klachten, kan een periode van rust de nodige energie bieden. Het is wel belangrijk om daarna de bronnen van overspannenheid aan te pakken om erger te voorkomen. In beide gevallen, werken of niet werken, is het essentieel om de bronnen van de burn-out aan te pakken:

  • Perfectionisme
  • Controlegericht
  • Geen nee durven zeggen
  • Te betrokken
  • Rechtlijnig denken (star)

Als dit niet gebeurt is de kans op terugval aanwezig.

Huidige baan of nieuwe baan

De vraag of je de huidige baan moet behouden of een nieuwe baan zou moeten zoeken na een burn-out is eigenlijk geen juiste vraag. Het kan namelijk beide en het is niet waar het om gaat. De reden waarom je in een burn-out terecht bent gekomen kan met je werk te maken hebben, maar dit hoeft niet. De essentie van een burn-out ligt bij bovengenoemde punten, dit staat los van je werk. Dit is onderdeel van je persoonlijkheid en je overtuigingen. Nu kan het zijn dat je na ‘soul searching’ en een missie en doelen in je leven te hebben gesteld, je huidige baan of werkomgeving niet meer bij je past. Dan zou ik zeker een andere baan zoeken,  maar als de huidige baan daar prima in past zou ik niets veranderen. Op het moment dat jouw overtuigingen over hoe de wereld in elkaar zit zijn verandert, dan kan je hele perspectief op je werk veranderen. Je kan je werk als het ware in een nieuw ‘licht’ zien, waardoor het in je nieuwe leven past.

Al met al zou ik adviseren bij een burn-out je niet volledig te focussen op je werk, maar de burn-out in een breder perspectief te bekijken. Op het moment dat de puzzelstukjes in je leven weer op zijn plaats vallen, dan zal het ook duidelijk worden hoe je het beste om kan gaan met je werk.

Meer informatie over burn-out en werk kan je vinden op mijn facebookpagina.

Man met een Missie

Mission possible

Voor iedere man is een missie binnen handbereik

In mijn vorige blog heb ik al kort aangegeven dat je inzetten voor iets dat groter is dan jezelf een belangrijk onderdeel van moed is. Daar ga ik het in deze blog over hebben. Over de man met een missie.

Man on Fire

Toen ik begon met het schrijven van deze blog dacht ik meteen aan een film met Denzel Washington: ‘Man on Fire’. Dit overkomt mij wel vaker, ik ben een filmfan. Als je midden in deze film valt lijkt het een platte actiefilm. Denzel die half Mexico-city in zijn eentje platbrand. Op zich al mooi om te zien, maar er speelt meer. Denzel speelt in deze rol een ex-CIA en marine officier die na zijn burn-out als bewaker van een meisje in Mexico-city werkt. Al snel krijgen zij een band en helpt zij hem zijn verleden te overwinnen. Vervolgens wordt het meisje ontvoerd en doet hij alles om haar terug te krijgen.  Hij is ‘on fire’ en als een engel der wrake richt hij een slachtpartij in de stad aan. Hij offert alles op om haar te redden. Dit is zijn persoonlijke missie geworden. Het is duidelijk dat hij boven zichzelf uitstijgt, zijn burn-out achter zich laat en alles op het spel zet voor het meisje. Daar komt het op neer bij het hebben van een missie.

Mijn persoonlijke missie

Natuurlijk word het mooi uitvergroot in films, maar in essentie geldt hetzelfde voor ons alledaagse leven. Als je toegewijd bent aan je missie dan staat alles wat je doet in het teken van deze missie. Hierdoor krijg je een focus en kan je boven jezelf uitstijgen. In de afgelopen jaren heb ik mijn persoonlijke missie ontdekt en geformuleerd: ik ondersteun mensen in hun ontwikkeling, zodat zij het beste uit hun leven kunnen halen. Dit doe ik door ruimte en perspectief te bieden, zodat zij in hun kracht kunnen komen. Mijn missie vormt voor mij de basis voor al mijn activiteiten: van het ondersteunen van mensen in callcenterwerk, het coachen van jongeren tot mijn relaties met familie en vrienden.

De Gouden Cirkel

Bij het vormen van je missie gaat het vooral om waarom je iets doet en niet zozeer om wat je doet en hoe je het doet.  De ‘waarom’-vraag vormt je motivatie, het geeft je de kracht om je missie te formulieren en in te vullen. Simon Sinek, een schrijver die zich verdiept heeft in leiderschap, heeft hier een duidelijke visie over. Hij noemt dit de ‘Golden Circle’:

Golden circel

Hij kwam erachter dat mensen die succesvol zijn in leiderschap vooral werken vanuit het ‘waarom’ (interne motivatie) vervolgens naar het ‘hoe’  (het proces) en uiteindelijk naar het ‘wat’ (het product/de output).

‘Ik help mensen op de maan te komen’

Wanneer ik het over een missie heb moet ik altijd denken aan een verhaal van een NASA-medewerker. Toen John F. Kennedy in 1962 aan deze medewerker vroeg wat hij deed, antwoordde de jongeman: ‘I help put people on the moon’. Mag je raden wat voor werk hij deed: hij was de schoonmaker! Hij kijkt niet naar wat hij doet, maar hij kijkt naar het grotere plaatje. Hij helpt mensen op de maan te komen, dit is de reden waarom hij elke dag opstaat en de vloeren schrobt. Dit is een man met een missie.

Missie vanuit je kracht

Over het algemeen kijken wij andersom, van buiten naar binnen. Wij bepalen wie wij zijn op basis van wat wij doen. Hierdoor worden wij gemotiveerd door iets wat buiten ons ligt en zijn wij erg kwetsbaar voor kritiek, falen en onzekerheid. Wij kunnen immers elk moment minder goed presteren. Maar als je vanuit je interne motivatie in het leven staat, van binnen naar buiten, dan kan je de buitenwereld vanuit je kracht benaderen. Deze interne motivatie is wie je bent en is veel stabieler. Hierdoor sta je bezielder in je leven en dat zal je omgeving dan ook gaan merken. De reden waarom wij ons zo graag identificeren met sterke leiders is om wie ze zijn en niet om wat zij doen.

Hoe vind je je missie in je leven? Om je missie te formuleren is het belangrijk om erachter te komen waarvoor mensen jou midden in de nacht wakker kunnen maken. Hier kan je achter komen door terug te kijken in je leven. Wat is de rode draad in je leven? Waar haal je plezier uit en wat waren je hoogtepunten? Op de Facebookpagina van Moedige Mannen kan je meer vinden voor mannen.