Assumption is the mother of all fuck-ups

Aannames 1

Aannames, we gebruiken ze allemaal. Een aanname is een veronderstelling van de realiteit. Het helpt ons om de wereld om ons heen overzichtelijk te maken en om het sneller te begrijpen. Het nadeel is dat het een snelle en groffe manier van beoordelen is waardoor het ook regelmatig niet klopt.

Aannames en overtuigingen

Aannames lijken op overtuigingen waarover ik schreef in mijn vorige blog ‘Hoe jouw overtuigingen je kunnen maken of kraken’. Beide zijn gebaseerd op ervaringen waar wij een bepaalde betekenis aan geven en beide helpen ons te functioneren in de wereld. Waar overtuigingen vaak diepliggend en onderdeel van je identiteit zijn, zijn aannames meer veronderstellingen.

Mannen oppervlakkig, blonde vrouwen dom?

Zo kunnen wij bijvoorbeeld de aanname hebben dat mannen oppervlakkig zijn en alleen maar seks en bier willen en vrouwen met blonde haren dom zijn. Tegelijkertijd nemen wij aan dat slangen gevaarlijk zijn en dat je gewond raakt als je, je hand in vuur steekt. De eerste twee aannames kunnen het moeilijk maken om een serieuze relatie met iemand aan te gaan en de laatste twee aannames helpen je te beschermen. Hoe maak je in het dagelijks leven onderscheidt tussen de twee?

Het testen van aannames

Aannames in contact met andere mensen zijn vaak erg tricky. Dit komt omdat aannames vaak ruw zijn en je geen onderscheidt maakt tussen mensen. Ondanks dat wij veel overeenkomsten hebben zijn wij ook allemaal uniek. De kans is daardoor groot dat je aanname niet (helemaal) klopt. Een aanname zou je ook kunnen zien als een hypothese, een veronderstelling die je gaat onderzoeken. Stel je voor dat je aanneemt dat vrouwen met blonde haren dom zijn, dan zou je dit kunnen testen. Ga in gesprek met blonde vrouwen, ervaar of je aanname ook echt klopt. Hetzelfde geldt voor bijvoorbeeld dat Moslims terroristen zijn, ga in gesprek met Moslims en ontdek of je aanname klopt. Het is vaak zo dat aannames die niet kloppen de aannames zijn die je zelf nog niet hebt getest. Aannames die je van horen zeggen hebt, van media of van bijvoorbeeld populisten. Op het moment dat je (meer) in contact kom met bijvoorbeeld blonde vrouwen en moslims kom je erachter dat je aanname niet klopt en kan je het beeld dat je hebt aanpassen en nuanceren. Op deze manier leer je steeds meer van de wereld in al zijn verscheidenheid en wordt je belevingswereld rijker.

Aannames als startpunt voor ontdekkingen

Er is helemaal niets mis met aannames, maar blijf nieuwsgierig en neem niet genoegen met je aanname. Gebruik het als startpunt om de wereld te ontdekken. Het kost wel wat moeite en soms wat moed maar dan heb je ook de kans om je wereld te vergroten en nieuwe ontdekkingen te doen.

Wat zijn jou aannames?

Hoe jouw overtuigingen je kunnen maken of kraken

Overtuigingen 1

In mijn vorige blog ‘leef je om te werken of werk je om te leven?’ had ik het over een overtuiging op het gebied van werk. Overtuigingen komen in alle maten en vormen voor en in alle domeinen van je leven. Zo zijn er overtuigingen over werk, relaties, jezelf, ouders, mannen, vrouwen etc. Deze overtuigingen vormen een belangrijk onderdeel van wie wij zijn en hoe wij naar de wereld kijken. Omdat overtuigingen zo belangrijk zijn kunnen zij ons maken of kraken, terwijl wij dat vaak zelf niet door hebben.

Bewustwording overtuigingen

De laatste jaren ben ik erg bewust geworden van mijn overtuigingen, zowel de positieve als de negatieve. Zo was ik ervan overtuigd dat ik alleen goed was als ik goed presteerde, speelde ik voor de knikkers en niet voor het spel en was ik overtuigd dat ik gelukkig werd als ik andere mensen gelukkig maakte. Tegelijkertijd had ik overtuigingen zoals het zorgen voor de mensen om mij heen, dat het belangrijk is om plezier te hebben in mijn leven en dat je alles kan bereiken waar je jezelf voor inzet. Deze overtuigingen heb ik mijzelf aangeleerd in mijn jeugd, door de ervaringen die ik opdeed en de heersende overtuigingen in mijn gezin. Deze overtuigingen hebben mij veel gebracht zoals een actief sociaal leven, veel interesses, vele succesvol afgeronde studies en een burn-out.

Ontstaan van overtuigingen

Overtuigingen helpen jou om de wereld om je heen te begrijpen. Het zou onmogelijk zijn om alle indrukken waarmee wij dagelijks gebombardeerd worden te begrijpen en te verwerken zonder overtuigingen. Overtuigingen worden gedurende je hele leven gevormd, maar vooral in je jeugd, op het moment dat je als kind het leven leert te begrijpen. Je bent dan nog een onbeschreven blad dat open staat voor allerlei overtuigingen en dat ook nodig heeft. Veel overtuigingen leer je binnen je gezin andere leer je door je eigen ervaringen. Als je bijvoorbeeld als kind iemand helpt en je waardering krijgt, dan is de kans groter dat je het vaker gaat doen en de overtuiging creëert dat andere helpen goed is. Voor hetzelfde geldt kan het zijn dat je anderen helpt en dat zij daar helemaal niet op zit te wachten en negatief reageren. Dan kan je de overtuiging creëren dat mensen voor zichzelf moeten zorgen. Zo zie je dat hetzelfde gedrag in een andere context kan leiden tot twee heel verschillende overtuigingen.

Maken of kraken

Positieve overtuigingen kunnen je enorm helpen in het leven, het kan je anker zijn en je overtuigingen 2vertrouwen geven. Zo kan de overtuiging ‘Ik werk voor mijn eigen geld’ je motiveren om werk te zoeken en aan het werk te blijven waardoor je zelfstandig kan zijn. Tegelijkertijd kan het je enorm tegenwerken op het moment dat je langdurig ziek of langdurig werkeloos bent. Dit soort overtuigingen is dan ook een van de redenen waarom mannen meer depressief raken en zelfmoord plegen tijdens periodes van (financiële) crisis dan vrouwen. Zo kan de overtuiging ‘zorgen voor je medemens is goed’ ervoor zorgen dat je een rijk sociaal leven leidt maar in een andere situatie kan het ervoor zorgen dat je, jezelf verwaarloost.

Overtuigingen onderzoeken

Het is erg belangrijk om je eigen overtuigingen onder de loep te nemen, zodat je ze kan evalueren. Passen mijn overtuigingen nog wel bij mijn huidige leven? Je bent hoogstwaarschijnlijk niet meer dezelfde persoon als toen je kind was. Zijn de overtuigingen die ik heb wel van mij? Vaak neem je overtuigingen over van bijvoorbeeld je ouders. Dan neem je hun beeld van de wereld over. Dit beeld komt waarschijnlijk niet helemaal overeen met je eigen wereld. Jij bent een uniek individu die ook nog in een andere tijd en realiteit leeft. Je bent nu een volwassen man en je merkt dat bepaalde overtuigingen je in de weg zitten, hoe ga je daar mee om?

Je kan negatieve overtuigingen als volgt aanpakken:
1. Benoemen van belemmerende overtuiging;
2. Realiseren dat de overtuiging geen werkelijkheid is;
3. Bewustwoording winst/verlies rekening overtuiging;
4. Positieve omkering/affirmatie van overtuiging.

Belemmerende overtuigingen ombuigen

Ik zal mijn eigen situatie als lijdend voorbeeld nemen:
Ik merkte een aantal jaar geleden dat ik enorm veel spanning ervaarde omdat ik de overtuiging had dat ik alleen goed was als ik goed presteerde en als ik andere mensen gelukkig maakte. Door het praten met andere mensen en professionals begon ik mij te realiseren dat het ook anders kon. Door mijn periodes van overspannenheid en burn-out kwam ik erachter dat deze overtuigingen mij in de afgrond hielpen. Vervolgens ben ik gaan kijken hoe ik hier anders mee om kon gaan. Door zelfonderzoek en therapie heb ik geleerd om milder naar mijzelf te kijken, dat ik goed ben zoals ik ben. Tevens heb ik geleerd dat ik eerst voor mijzelf moet zorgen en dan voor anderen en dat je mensen kan ondersteunen zonder jezelf te verwaarlozen. Ik heb mijn negatieve overtuigingen om kunnen keren waardoor ik nu als coach en blogger andere mannen vanuit een positieve basis kan ondersteunen. Mijn omgekeerde positieve overtuigingen helpen mij nu vooruit in mijn leven en vormen een sterke buffer in uitdagende tijden.

Overtuigingen en persoonlijke ontwikkeling

Overtuigingen kunnen je maken of breken. Als jij realiseert dat je overtuigingen jouw mening zijn en geen feiten dan kan je jouw overtuigingen voor je laten werken. Zodra jij weet dat je overtuigingen vloeibaar zijn i.p.v. vast in steen kan je, je overtuigingen mee laten groeien met je eigen persoonlijk ontwikkeling.

Welke overtuigingen heb jij en hoe ga jij hiermee om?

Leef je om te werken of werk je om te leven?

Worklife balance 3

Een aantal weken geleden had ik met een aantal van mijn broeders een gesprek over werk. We spraken over wat werk voor ons betekend. De overheersende mening was dat we werken om te leven. Wij werken zodat we de middelen kunnen vergaren om na het werk te leven. Zodat we kunnen genieten met onze partner, broeders, familie en onszelf. Ik was het hier tot voor kort  roerend mee eens, de laatste tijd denk ik er anders over.

De Bijbel en werk

Deze vraag gaat al ver terug. Wanneer Adam en Eva volgens de Bijbel uit het paradijs worden gezet krijgen ze de boodschap mee dat ze levenslang zullen moeten zwoegen om aan de kost te komen. Dat de aarde distels en doornen zal voortbrengen en dat zij ‘in het zweet van uw aanschijn’ hun brood zullen eten (Genesis 3: 17-19). In dezelfde Bijbel wordt bij Genesis 1:2 gesproken over hoe god de hemel en aarde schept en het aanschouwt als een sieraad en ‘zag dat alles wat Hij gemaakt had heel goed was’. Hieruit blijkt dat god duidelijk plezier en voldoening haalt uit zijn werk. Misschien niet vreemd dat vooral de situatie van Adam en Eva overheerst. Dat werk moeilijk, onafwendbaar is en het liefst vermeden wordt. Werk kan echter ook interessant, uitdagend en levensvervullend zijn, zoals het werk van God. Maar wij zijn geen goden of toch wel?

Werken om te leven

De afgelopen 20 jaar werkte ik om te leven. Hetzij via bijbaantjes naast mijn studie, hetzij via fulltime werken als marktonderzoeker. In mijn werk was ik een gemotiveerde werknemer en haalde ik plezier uit mijn werk. Ik was echter niet betrokken bij mijn werk. Ik werkte nooit over en hield er niet van om iets extra’s te doen voor de organisatie en mijn werk. Ik werkte om te leven. In deze periode dacht ik ook dat dit de enige juiste manier was om te leven. Mensen die leven om te werken zijn workaholics en kunnen het leven niet waarderen. Inmiddels weet ik beter.

Ik ben erachter gekomen dat deze tegenstelling niet bestaat. Wij creëren deze tegenstelling om onze keuze voor onszelf te rechtvaardigen. Stel je voor je zit in een baan waar je het niet naar je zin hebt en waarvan je weet dat je niet het beste uit jezelf haalt. Maar je hebt wel een vast contract en verdient veel geld. Je weet  dat je liever iets anders doet, maar je werkt om te leven. Er is geen ruimte voor een uitdagende en levensvervullende baan. Andersom geldt hetzelfde, als je een levensvervullende en uitdagende baan hebt hou je jezelf voor dat je geen ruimte hebt voor een bevredigend sociaal leven. Het lijkt zelfs wel goed te klinken, je maakt een keuze! Want het leven is een trade-off.

Hoeveel risico ben jij bereid te nemen?

Ja keuzes maken is goed, als jij het niet doet worden de keuzes voor jou gemaakt. Maar dit is echter geen trade-off! Deze overtuiging is geen reden werk te doen waar je geen voldoening uithaalt en waar je talenten onbenut blijven of om je sociale leven te verwaarlozen. De ware trade-off gaat om iets anders, namelijk risicovermijding. Hoeveel risico ben je bereidt te nemen? Ben je bereidt om de veilige, warme haven van je vaste baan op het spel te zetten of ruimte voor je sociale leven in te bouwen door je leven anders in te delen? Als we de ware motieven achter onze overtuiging verkennen dan weten we in ieder geval waarom we bepaalde (carrière) keuzes maken en kan je een bewuste keuze maken. Dat is weer belangrijk voor je geweten en zielenrust. Zo blijkt dat mensen aan het eind van hun leven vooral spijt hebben dat ze niet trouw waren aan hunzelf en hun dromen niet hebben gevolgd. Ze hebben spijt dat ze zo hard gewerkt hebben en daardoor contact met familie en vrienden miste en zichzelf niet toegestaan hebben om gelukkiger te zijn.

Jezelf geluk gunnenWorklife balance 2

Het afgelopen jaar heb ik gemerkt dat werk en privé één zijn en dat je daar geen keuze in hoeft te maken. Je kan zowel voldoening als geluk uit je werk en privéleven halen. Simpel gezegd heeft iedereen er baat bij als jij je goed voelt in je werk waar je voldoening uit haalt en tevens een sociaal leven hebt waar jij gelukkig van wordt. De enige vraag die ertoe doet is:
Gun ik mijzelf een gelukkig een goed leven?

Wil jij werken aan je eigen werk/prive balans bezoek dan mijn website.

Hoe kan je omgaan met drama in relaties?

Man being angry at woman and using violence

Een aantal weken geleden had ik een training waarin veel aandacht werd besteed aan de dramadriehoek. De dramadriehoek bestaat uit een driehoek waarin drie rollen te onderscheiden zijn. Deze drie rollen zijn: redder, slachtoffer en aanklager. Het idee hierachter is dat conflicten tussen mensen ontstaan, omdat mensen twee verschillende rollen aannemen en zoals je wel kan raden komt daar drama van. 

Rollenspel

Voor ik hier verder op inga zal ik in het kort uitleggen wat de drie rollen inhouden:

  • Redder:dit zijn mensen die anderen willen ‘redden’. Het zijn mensen met veel verantwoordelijkheidsgevoel. Zij bieden graag veel en vooral ongevraagd hulp en wanen zichzelf onmisbaar.
  • Slachtoffer:dit zijn mensen die hulp zoeken en het gevoel hebben dat het leven tegenzit en dat ze slachtoffer zijn van de omstandigheden. Zij reageren vooral vanuit onmacht.
  • Aanklager:aanklagers zijn mensen die kritisch en afwijzend zijn. Ze wijzen snel op tekortkomingen van anderen en krijgen daar zelf een goed gevoel van.

Hoe drama begint

Het drama komt door het volgende: de Redder is altijd aan het zoeken naar slachtoffers om te redden. Hij krijgt daar een goed gevoel van. Maar is de redder wel bezig met het dramadriehoek 1redden van de ander? Het Slachtoffer is altijd op zoek naar een Redder. Hij wil dat iemand anders zijn problemen oplost. Maar kan een ander wel jouw problemen oplossen? Deze twee rollen zullen altijd naar elkaar toetrekken. Op een gegeven moment kan de Redder op het punt komen dat hij er genoeg van heeft: ‘Jij wil niet geholpen worden!’ ‘Het kost mij teveel moeite!’ ‘Jij verandert nooit!’ Het Slachtoffer kan er ook genoeg van krijgen, omdat hij het gevoel heeft dat hij nooit genoeg geholpen wordt: ‘Jij begrijpt mij toch niet!’ ‘Jij hebt makkelijk praten!’ Zo kunnen Redders en Slachtoffers veranderen in Aanklagers.

Mijn ervaring met drama

Zelf heb ik in vele dramadriehoeken gezeten. Als moraalridder ben ik regelmatig Redder of Aanklager en af en toe Slachtoffer geweest. Zo wilde ik mijn vrouw, moeder, broers en vrienden redden. Erg vermoeiend kan ik je vertellen! Ik drong mij regelmatig aan hun op, omdat ik voelde dat er iets niet goed zat. Hooggevoeligheid en de rol van Redder kunnen een gevaarlijke combinatie zijn. Sommige mensen zaten in de rol van Slachtoffer en zochten mij op, aan anderen drong ik mij op. Uiteraard met de beste bedoelingen. In een aantal relaties nam ik ook de rol van Aanklager in. Mensen veranderden niet snel genoeg, wilde niet luisteren of het deed mij simpelweg teveel pijn om ze om mij heen te hebben. Tenslotte ben ik af en toe ook Slachtoffer geweest. Dit was vooral in de periode van mijn overspannenheid en burn-out. Ik was toen boos en teleurgesteld dat niemand mij redde toen ik dat nodig had. Ik had hun toch ook al die jaren gered! Na mijn Slachtoffer-periode kwam ik erachter dat ik zo veel bezig was met anderen  redden om stiekem mijzelf te redden. Ik hielp mensen vanuit mijn eigen tekort. Er zat een gat in mij die ik wilde opvullen met het helpen van anderen in de hoop dat anderen mij zouden helpen en het gapende gat konden opvullen. Dat werkte dus niet. Ik werd altijd teleurgesteld, simpelweg omdat andere mensen niet konden geven wat ik nodig had. Het werd tijd dat ik mijzelf ging redden!

Van helpen naar ondersteunen

Redders kan je vaak vinden in hulpverlenende beroepen. Niet raar natuurlijk. In mijn training herkende bijna iedereen zich wel in de rol van Redder. Empathische mensen die het beste met anderen voor hebben. Redders zijn vaak minder goed in zichzelf redden. Zeker als de Redder zelf trauma’s heeft meegemaakt wordt het redden iets dwangmatigs en minder gericht op de ander. Het is ook niet raar dat burn-out en overspannenheid veel voorkomen in dienstverlenende beroepen. Denk aan docenten, artsen en beroepen in het sociale werkveld. Als je niet goed voor jezelf zorgt wordt de kans op overspannenheid en burn-out groter. Bij Slachtoffers komt het dan ook veel minder voor. Zij kunnen vaak makkelijker hulp zoeken.

Is het dan slecht om andere mensen te willen ondersteunen? Nee, dat is het zeker niet! Als je voornamelijk de rol van Redder  inneemt dan is dat juist heel mooi. Dan heb je de mogelijkheden om andere mensen te helpen. Als je in de rol van Redder zit dan doe je het alleen niet op de juiste manier en niet met de juiste insteek. Voor mij ging het lichtje branden toen iemand tegen mij zei: ‘Je kan pas iemand anders helpen als je jezelf kan helpen’. Wanneer je minimaal evenveel klaarstaat voor jezelf als voor de ander dan kan je vanuit overvloed ondersteunen in plaats vanuit schaarste  redden. Daarnaast is het belangrijk om te realiseren dat je andere mensen pas echt helpt als je ze helpt zelf verantwoordelijkheid te nemen voor hun leven en zelfredzamer te worden. Het lijkt op  korte termijn goed om de problemen uit handen te nemen, maar feitelijk houd je mensen daardoor afhankelijk en in hun onmacht.

Hoe drama eindigt

Iedereen zit weleens in een dramadriehoek. Het is belangrijk bewust te worden van de rol die je in elk van deze relaties inneemt. Vaak loopt de relatie volgens een vast patroon. Als je de tijd en moeite neemt om over de rollen na te denken kan je vaak al snel zien waar je staat. Je kan anders in de relatie gaan staan op het moment dat jij door hebt wat jouw rol is en de dramadriehoek  doorbreken. De dynamiek in jullie relatie verandert als jij anders reageert en anders omgaat met de ander. Hier is vaak wel moed voor nodig. Relaties kunnen  nogal lang in een bepaald patroon zitten en het veranderen daarvan kan  moeite kosten. Je kan ook niet verwachten van de ander dat die (direct) mee verandert. Jij kan wel verantwoordelijkheid nemen voor jouw stuk en op die manier beter voor jezelf zorgen.

Hoe kan je de redder in jezelf  redden? Door jezelf op nummer 1 te zetten, verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen aandeel in het drama en mensen de kans te geven zelf verantwoordelijkheid te nemen.

Gaat het om de knikkers of om het spel?

Knikkers of het spel 1Spelletjes hebben mij altijd gefascineerd, van bordspelletjes tot computergames. Van huis uit speelden wij vaak bordspelletjes. Ik was ook altijd erg fanatiek. In mijn kinderjaren resulteerde dat regelmatig in woede en huilpartijen als ik verloor en een gevoel van onoverwinnelijkheid en een adrenalinestoot als ik won. Deze ervaringen waren niet uniek. Ik speelde vaak met vrienden waarmee het bijvoorbeeld bij een potje Risk of Mariokart heftig aan toe kon gaan. Onlangs tijdens het spelen van een bordspel met mijn broeders kwam ik tot de ontdekking dat ik niet meer zo fanatiek . Dus ik vroeg mij af speel ik om de knikkers of om het spel?

Mannen voor de knikkers, vrouwen voor het spel?

Als ik zo terugkijk realiseerde ik het al eerder, het lijkt een gradueel proces. Waar ik vroeger alles deed om te winnen, waaronder ‘trucjes’ die sommige mensen vuil zouden vinden, lijkt het mij nu minder te interesseren. Het samen zijn en het spel ‘gezellig’ spelen lijken belangrijker te zijn geworden. Na dit inzicht ging ik verder denken over ‘de knikkers en het spel’. Veel mannen spelen om de knikkers, veel vrouwen om het spel. Lijkt wat stereotyperend, maar ik maak het vaak zelf mee. Als vrouwen regelmatig verliezen blijven ze (meestal) met plezier doorspelen, als dit regelmatig bij mannen gebeurt worden ze chagrijnig of spelen ze simpelweg niet meer mee. Nog een stukje erfenis van onze oervaders, de jagers?

Direct naar het doel, het spel overslaan

Als je dit verder trekt naar andere ‘spelletjes’ zoals je carrière, relaties en persoonlijke ontwikkeling dan zie ik ook daar interessant overeenkomsten. Als ik met mannen praat over hun carrière dan hoor ik bijvoorbeeld: Ik wil promotie maken of ik wil een carrière switch maken. Er wordt voornamelijk gekeken naar het doel, de knikkers en minder naar de weg, het spel. Eigenlijk willen wij het spel overslaan en direct naar de knikkers.

Paradox

Het is nogal paradoxaal, als wij ons alleen maar focussen op de knikkers vergeten wij alles en iedereen om ons heen. Hierdoor kunnen de zuurverdiende knikkers een bittere nasmaak krijgen. Bijvoorbeeld ten koste van je familie, vrienden en jezelf, meedogenloos gaan voor die begeerde promotie. Aan de andere kant als wij ons alleen maar focussen op het spel kunnen wij het doel uit het oog verliezen waardoor wij niet bereiken wat wij willen bereiken. Bijvoorbeeld altijd klaar staan voor je collega’s, hard werken en regelmatig overwerken maar er niet voor zorgen dat jij die felbegeerde promotie binnenhaald.

Wat is succes?

Ik vraag mij dan ook hardop af of er een beste weg is, de middenweg misschien? Eén oog met het spel bezighouden en de ander op de knikkers houden? De kans zit er dan in dat er iemand in het spel fanatieker is en de knikkers voor je neus weggapt en dat je het spel dan toch niet zo gezellig vond. Kan je ook succesvol zijn als je niet volledig gefocust bent op de knikkers? Ik merk wel dat ik minder win sinds ik minder gericht ben op de knikkers. Misschien ligt het er ook wel aan hoe je succes definieert. Waar voor mij vroeger succes lag bij het winnen van een spel lijkt het nu meer te liggen bij het genieten van het spel en het gezelschap. In mijn carrière lijkt het nu andersom te liggen, waar ik vroeger weinig bewust bezig was om carrière te maken en doelen te stellen ben ik nu heel bewust bezig met doelen en mijn missie. Ik vraag mij echter wel af of ik nog wel de scherpte en meedogenloze focus heb om mijn felbegeerde knikkers te veroveren.

Wat is jouw verhaal, ga jij voor de knikkers of het spel?

Intelligent, slim en/of wijs

Wijs 2

In de afgelopen jaren heb ik een theorie ontwikkeld over intelligentie, slimheid en wijsheid. Ik kwam hierover tot inzicht, omdat mensen om mij heen weleens de neiging hebben om mij te zeggen hoe slim ik ben. Dit slaat dan meestal op de verschillende studies die ik heb afgerond, hoe ik dingen aanpak en over mijn filosofische inborst. Dit gaf mij stof tot nadenken en ik kwam tot de conclusie dat ik eigenlijk helemaal niet zo slim ben en dat er belangrijke verschillen zijn tussen intelligentie, slimheid en wijsheid.

Aandacht voor intelligentie?

Deze drie termen worden nogal eens door elkaar heen gehaald en worden vaak verschillend gewaardeerd. Intelligentie lijkt voor een deel aangeboren te zijn en is voor een deel te ontwikkelen. Zo kan je intelligentie bijvoorbeeld tussen de 90 en 110 zitten. Als je genoeg gestimuleerd wordt en jezelf ontwikkeld zou je op 110 kunnen komen, maar 90 is ook mogelijk. Slimheid en wijsheid zijn twee aspecten die los van intelligentie staan en die naar mijn idee nagenoeg niet aangeboren zijn. Het interessante hiervan is dat er enorm veel aandacht is voor intelligentie, terwijl dit aspect het minst beïnvloedbaar is.

Niet zo slim

Ik zie intelligentie als een aangeboren potentie binnen een range. Slimheid zie ik als een aspect dat aangeeft in hoeverre je je intelligentie in kan zetten om je doelen te bereiken. Wijsheid zie ik als een aspect dat aangeeft in hoeverre je je intelligentie ‘verstandig’ en integer gebruikt. Zo kan een dictator bijvoorbeeld heel intelligent en slim zijn, maar de wijsheid om goed voor zijn volk te zorgen kan ontbreken. In mijn eigen situatie kan ik het als volgt vertalen: ik ben redelijk intelligent, scoor HBO+ op de testen en ben mentaal goed ontwikkeld. In de loop der jaren heb ik ook redelijk wat wijsheid opgedaan. Ik vind het belangrijk om integer te zijn naar mijzelf en naar anderen en kies vaak voor de ‘juiste’ keuze en niet de makkelijkste keuze. Ik vind mijzelf echter niet slim. Mijn keuzes mogen dan wel integer en moedig genoemd worden, maar niet echt slim. Zo weet ik nu goed wat ik wil en hoe ik het zou kunnen bereiken, ik heb alleen moeite om mijn doelen daadwerkelijk te bereiken en resultaten te bereiken.

Slim gecombineerd met wijs

Naar mijn idee is intelligentie minder belangrijk dan slimheid en wijsheid. Het gaat er niet om wat je in potentie hebt, maar wat je ermee doet. Heel veel potentie zonder er gebruik van te maken is alleen maar een verloren belofte. Dit houdt in dat je helemaal niet beperkt hoeft te worden door je intelligentie. Zo kan iedereen zijn eigen doelen behalen en verstandige keuzes maken. Naar mijn idee word je het gelukkigst als je slimheid kan combineren met wijsheid. Dan bereik je de doelen die je wil bereiken en doe je dat op een manier waar je trots op kan zijn.

Hoe zie jij jouw intelligentie, slimheid en wijsheid?

 

Wil je meer weten over persoonlijke ontwikkeling voor mannen bezoek dan mijn website Moedige Mannen.

Band of Brothers

Broeders

De serie “Band of Brothers” zal bekend zijn bij veel mannen. Het waargebeurde verhaal gaat over een Amerikaanse compagnie elite commando’s die boven Frankrijk worden gedropt tijdens D-Day. Zij hadden ondanks enorme verliezen Hitlers Adelaarsnest veroverd. Door hun moed en samenwerking hebben ze heroïsche daden kunnen verrichten. Hoewel het leger voor veel mannen ver van de realiteit staat, is broederschap voor elke man van belang.

Loyaliteit

Werken in het leger is een van de weinige situaties waarin mensen hun leven moedwillig willen geven voor een ander. Waar komt die loyaliteit vandaan? Het leger is er erg goed in om mannen te trainen en te laten werken als een groep. Mannen in het leger hebben een speciale band. De constante focus op de groep i.p.v. het individu in combinatie met de extreme omstandigheden creëert de bijzondere situatie dat mannen buiten zichzelf uit kunnen stijgen en hun leven letterlijk geven voor een ander. Daarnaast geeft het je een gevoel dat je bij een hechte groep hoort en dat de man naast je ook bereidt is zijn leven voor jou te geven.

Groepsdieren

Nu is het leger een vrij extreem voorbeeld. Het leger functioneert simpelweg beter als de manschappen goed samenwerken en er trouw en loyaliteit naar elkaar is. Toch is dit niet anders dan in het alledaagse leven. Mannen hebben baat bij een broederschap. Uit onderzoek blijkt dat het regelmatig in contact zijn met je broeders een positieve uitwerking heeft op je gezondheid en welzijn. Wij hebben het ook gewoon nodig om bij een groep van gelijkgestemden te horen. Wij zijn groepsdieren. Wij zijn echter vaak veel minder bezig met onze tribe dan onze wederhelft. Als je jong bent dan gebeurt het vaak nog wel. We doen dan vaak aan sporten in groepsverband, uitgaan etc. Als we ouder worden raken we vaak een groot deel van onze broeders kwijt, omdat we druk zijn met werk, vrouw en kinderen. Daarnaast bepaald de vrouw vaak de ‘sociale agenda’. Dan ga je alleen nog maar met stelletjes uit en wordt je gekoppeld aan de man van de vriendin van je vrouw, omdat hij ook van ‘bier en voetbal’ houdt.

De kracht van mijn tribe

Mijn eigen mannen tribe gaat al een lange tijd terug. Een deel van mijn broeders ken ik al vanaf mijn vijfde jaar en het andere deel vanaf mijn zestiende. Toen ik inmiddels al een aantal jaar een relatie had met mijn vrouw merkte ik ook dat de contacten met mijn tribe wat minder werd. Ik was veel met mijn vrouw bezig. Niets mis mee, goed zelfs, maar er was te weinig ruimte voor anderen. De laatste jaren ben ik weer meer in contact met mijn tribe. Zo game ik elke maand met een aantal broeders, gaan we naar de bioscoop en waar mogelijk uit eten. Twee broeders hebben zelfs een camper gekocht om met de tribe op pad te gaan! Het is gewoon relaxt om ontspannen met mijn broeders bezig te zijn. Er is ook weleens spanning en competitie, maar dat hoort er ook bij.

Win-win-win-win situatie!

Dus maak ruimte voor je broeders. Je kan hier een bewuste keuze in maken, ook als je het druk hebt. Neem het voortouw en wacht niet af. Met een beetje moeite en goede wil kan je regelmatig met je broeders optrekken. Als je bijvoorbeeld afspreekt één keer in de maand iets te doen dan stuur je aan het begin van de maand iedereen een bericht met een aantal data en dan kom je al een heel eind. Er kan eerst weerstand komen van bijvoorbeeld je vrouw of vriendin, omdat ze het simpelweg niet gewend is dat je wat vaker weg zult zijn en dat ze minder aandacht krijgt. Desondanks zal ook zij de voordelen merken van een man die midden in zijn tribe staat. Tijd doorbrengen met je tribe is goed voor je gezondheid en welzijn en helpt jou een betere man te worden. Hier hebben jij, je vrouw, je kind en je werk baat bij. Kortom een win-win-win-win-situatie! Waar vind je dat nou nog tegenwoordig!

Hoe ga jij om met je tribe? Laat je reactie onder aan mijn blog achter of op mijn Facebookpagina.

Zin geven aan je leven

 

Zingeving 1

Onlangs kopte de Telegraaf ‘Hoezo midlifecrisis?’. In dit artikel vertelt een coach dat mannen tussen de 35-50 jaar niet meer zoeken naar een jonge mooie vrouw of een sportwagen, maar op zoek gaan naar zingeving. De coach geeft aan dat je er wel moed voor nodig hebt om voorbij je ego te kijken en echt onderzoek te doen naar jezelf. In deze blog zal ik dieper ingaan op zingeving en hoe het past in het leven van de moderne man.

Zin geven

Mensen zijn al decennialang bezig met zin geven aan hun leven. Dat gebeurde al bij de eerste concepten van goden, zoals Gaia (moeder aarde) en bij de vele Egyptische, Griekse en Romeinse goden. Daarna kwamen de religies zoals het christendom, jodendom en de islam. Naar mijn idee zijn dit allemaal vormen van zingeving. Waarschijnlijk vanaf het moment dat mensen bewust werden van hun eigen bestaan begon men de essentiële vragen te stellen: Wie ben ik en wat is mijn plek in deze wereld? Ik ben er dan ook van overtuigd dat de mensen de goden hebben gecreëerd i.p.v. de goden de mensen. Goden en religie geven houvast en zekerheid in onze complexe wereld. Het is een manier om de wereld beter te begrijpen. Tegenwoordig is een geloof niet meer vanzelfsprekend. Hoe ga je dan als man om met de onzekerheden van het leven?

Maslow Pyramide van fundamentele behoeften

Maslow was een Amerikaanse wetenschapper die rond de jaren ‘50 van de vorige eeuw de theorie van fundamentele behoeften heeft beschreven. Dit vind ik een boeiende theorie. De theorie stelt dat alles wat een mens doet terug te voeren is op vijf basisbehoeften.  Volgens Maslow kan men het volgende hoger niveau pas bereiken als er in bepaalde mate voldaan is aan het eerdere niveau. Zo is het duidelijk dat er tijdens de Tweede Maslow pyramideWereldoorlog vooral fysiologische behoeften waren: eten, drinken, slapen en gezondheid. Kortom in leven blijven. Na de Tweede Wereldoorlog lag de focus op opbouwen en zekerheid  creëren voor stabiliteit op de lange termijn. In de jaren ‘60-‘70 lag de nadruk op sociale acceptatie en sociale relaties. Er waren veel demonstraties voor gelijke rechten, het was de ‘hippie tijd’ en er was meer aandacht voor sociale relaties. Vanaf de jaren ‘80 werd waardering en erkenning steeds belangrijker. Mensen wilden carrière maken, een goede studie volgen etc. Nu begint zelfontplooiing een steeds belangrijkere rol te spelen. Gezien deze ontwikkelingen kan je ook zien waar de uitdagingen van elke generatie vandaan komt. Iedere generatie wordt door andere factoren gemotiveerd. Daar komen de uitspraken van voorgaande generaties zoals ‘verwende jongeren’ en ‘gewoon werken voor je geld’ vandaan. Sociale acceptatie en waardering is niet meer genoeg. Wij willen ons volledig kunnen ontwikkelen en willen niet gewoon leven, het leven moet ook ‘zin’ hebben. Het lastige is dat we tijdens onze weg naar de top een aantal ankers zijn kwijtgeraakt, zoals religie, vaste rollenpatronen en vast werk. Vandaar dat een van de grootste hangijzers van deze tijd onze identiteit is. Wie ben ik en waar sta ik voor?

Zelfontplooiing

De fundamenten van onze pyramide schudden. In de fysiologische behoeften kunnen we nog vrij goed voorzien, maar zekerheid, sociale acceptatie en waardering zijn nu in het geding. Wat in vele jaren is opgebouwd lijkt afgebroken te worden of is dit nodig om tot zelfontplooiing te komen? Tegenslag kan een sterke brandstof zijn voor ontwikkeling. Om daar optimaal gebruik van te maken is echter een periode van contemplatie nodig. De mensen moeten de ruimte krijgen om te wennen aan de nieuwe realiteit waarin de overheid een minder grote rol speelt, er geen afgebakende rollen tussen man en vrouw meer zijn, religie een kleinere rol speelt en werk flexibel is. Kortom mensen worden meer op zichzelf aangewezen. Dit zijn ideale omstandigheden voor zelfontplooiing! Als wij als maatschappij ervoor kiezen om een periode niet mee te rennen in de rat-race van welvaart en economische ontwikkelingen en in plaats daarvan mensen de ruimte geven om zichzelf te ontdekken en om hun plek in de wereld te bepalen dan kunnen wij als maatschappij en wereld veel grotere stappen maken.

Zingeving 2.0

Het zou mooi zijn als de maatschappij en de overheid mee zouden werken, maar daar kan je uiteraard niet op wachten. De maatschappij hobbelt altijd achter de ontwikkelingen aan en wij vormen gezamenlijk de maatschappij. Kortom zingeving begint bij jezelf.

Het is best een bijzondere tijd waar wij in leven waar een vrij groot deel van de bevolking atheïst is. Het feit dat je atheïst bent betekent niet dat je geen zingevingsvragen hebt, je hebt alleen geen blauwdruk waar je op terug kan vallen. Het biedt echter ook een kans om zelf op ontdekkingstocht te gaan. Dit begint bij tijd te nemen voor jezelf, tijd nemen om te reflecteren. Dit kan bijvoorbeeld door meditatie, in rust zitten en alles op je af laten komen wat naar boven komt. Op dat soort momenten creëer je ruimte voor jezelf. Je kan bijvoorbeeld ook boeken lezen over persoonlijke ontwikkeling en/of sparren met bijvoorbeeld vrienden, je vader of een coach. Je kan het ook in de creativiteit zoeken met  bijvoorbeeld het maken van een mindmap waarin je de belangrijkste elementen in je leven kan verwerken zodat je een rode lijn kan ontdekken.

Zin geven aan je leven is tegenwoordig erg belangrijk. Al is het alleen maar omdat onze behoeften in andere zaken al grotendeels is voldaan. Als wij dit accepteren en de oude systemen los kunnen laten komt er ruimte om  nieuwe mogelijkheden en kansen te verkennen. Dit begint bij jezelf. Geef jezelf de kans te worden wie je wil zijn.

Wil jij ook worden wie je wil zijn? Bezoek dan voor meer informatie mijn website Moedige Mannen coaching.

 

 

 

‘Angry white man’

angry-whiteman-3

‘Angry white man’  is een term die al sinds de jaren ‘90 in de VS is geïntroduceerd en door onder andere Bill Clinton tijdens de afgelopen verkiezingstijd weer nieuw leven  ingeblazen is. De ‘angry white man’ wordt gezien als een boze verontwaardigde man die zich een vreemde voelt in zijn eigen land, een racist is, weinig baanperspectief heeft en eigenlijk als een (beetje) dom wordt gezien. Dit label is enorm stereotyperend, maar zit er een kern van waarheid in en wat is deze kern dan?

Onderdeel van de oplossing of van het probleem?

Met het labelen op zich ben ik het niet eens, angrywhiteman-2je moet een groep mensen niet op deze manier wegzetten. Dit is een vrij grote groep mannen die het recht hebben om gehoord te worden en ze hebben ook echt wel wat te vertellen. Ik ben het er dan ook totaal niet mee eens dat bijna alle partijen in Nederland samenwerking met de PVV uitsluiten. Naar mijn  idee draag je dan bij aan het probleem i.p.v. de oplossing.

Oorzaken

Toen ik de term voor het eerst hoorde kon ik mij daar wel iets bij voorstellen. Naar mijn
idee speelt het volgende: (blanke) mannen zijn in de westerse wereld de laatste duizenden angry-white-men-1jaren de dominante groep geweest. Zij hebben de huidige maatschappij vormgegeven en geleid. In de laatste tientallen jaren zijn er veel sociale en maatschappelijke veranderingen geweest, zoals multiculturele samenleving, vrouwenemancipatie, financiële crisis,
globalisering, flexibilisering van werk, internet, vluchtelingen en terrorisme. Dit heeft impact op de hele maatschappij, maar nog sterker onder mannen. Als dominante groep zijn de (blanke) mannen niet gewend om zich aan te passen, andere passen zich aan hun aan. Nu zie je dat we steeds meer bewegen naar een gemixte maatschappij waar er geen dominante groep
bestaat. De man verliest zijn grip op het leven, zijn identiteit, wordt angstig en verlangt terug naar de goede oude tijd. Slogans zoals ‘Make America great again’ en ‘Nederland weer van ons’ spreken dan ook erg aan.

Mannelijke emancipatie

De zorgen van mannen zijn dus wel gefundeerd. Maar hoe ga je hier vervolgens mee om? De oplossing is mannelijke emancipatie! Het gaat naar mijn idee om een acceptatie dat de rol van de man veranderd is. De maatschappij is veranderd en we verwachten van iedereen verandering en aanpassing, behalve van onszelf. De oude normen, waarden en verwachtingen passen voor een deel niet meer in de huidige tijd. Niet de sterkste overleeft, maar degene die zich het beste aanpast aan zijn omgeving en daar gaat het dus goed mis. In plaats van dat wij ons bezighouden met hoeveel vluchtelingen wel niet in ons land komen, hoe succesvol vrouwen wel niet zijn, hoeveel banen verdwijnen naar het buitenland en hoe bedreigend het terrorisme wel niet is kunnen wij ons beter bezighouden met de dingen waar wij wel invloed op hebben. Kijk wat jij kan doen in je eigen situatie en omgeving. Onderzoek wie je bent, wat jouw missie en doel is in het leven en heb het moed om daarnaar te leven. Zolang je de schuld van jouw ongeluk bij anderen, bij je leiders of bij de wereld  legt dan zal je nooit in je kracht komen en een beter leven kunnen leiden.

Moed en verantwoordelijkheid

Het is moeilijk en kan pijnlijk zijn om moedig te blijven en verantwoordelijkheid te nemen in je leven. Onze rol in het leven is anders dan onze vaders, net als je vaders rol anders was dan die van zijn vader. Verandering is een essentieel onderdeel van het leven, je beste houvast is je eigen anker, zelfinzicht, weten wie je bent en daarnaar leven.

Als je jezelf niet onder ogen durft te komen, hoe kan je dan de man worden die je wil zijn?

Ben je geïnteresseerd in persoonlijke ontwikkeling en wil je ook de man worden die je wil zijn volg dan mijn blog en mijn Facebookpagina.

Alles of niets

alles-of-niets-3

De term ‘Alles of niets’ komt voor de meeste mannen wel bekend voor. Bijvoorbeeld in sporten, games, werk etc. Zelf kan ik er ook wat van. Ik geef niet op als ik bijvoorbeeld aan het hardlopen ben en het gaat niet zo lekker. Ik moet de afstand lopen die ik mijzelf heb opgelegd, anders ben ik een watje en heb ik gefaald. Ik hoor het ook bij andere mensen  die bijvoorbeeld door blijven sporten als het niet goed gaat en daardoor blessures krijgen. Of constant overwerken om maar die ene opdracht af te krijgen en uiteindelijk vermoeid en uitgeblust raken.  

De kracht van verliezen

Het lijkt een mooi streven om voor het uiterste te gaan, zodat je alles uit jezelf kan halen. Er is in principe ook niets mis mee om ambitieus te zijn en te willen streven naar iets beters. Ik denk dat dit een van de redenen is dat mensen zoveel hebben kunnen bereiken, alles-of-niets-1van het uitvinden van vuur tot het bereiken van de maan en verder. Het is een drijvende kracht. Wat ik echter wel veel bij mannen zie is dat het tot extremen wordt gepusht. Dat je  je eigen grenzen voorbijgaat om maar dat doel te bereiken die vervolgens weer wordt verzet. Het wordt een soort van rat-race dat je nooit kan winnen. Het probleem hierin is dat je nooit altijd de beste kan zijn en dat er altijd iemand verliest. Ook al win je zo vaak je zal altijd een keer verliezen, een zeer onzekere positie. De meest succesvolle mensen zoals Michael Jordan geven aan dat ze voornamelijk succesvol zijn door de keren dat ze misten en verloren. De kracht en de lering van verliezen worden onderschat.

Competitief

Het alles of niets principe komt vooral veel bij mannen voor. Zo blijkt dat meer dan 80% van de directeuren van grote ondernemingen mannen zijn, 94% van de wereldleiders mannen zijn en mannen verdienen gemiddeld 20% meer dan vrouwen. Tegelijkertijd zijn 92% van de gevangenen mannen, 78% van de daklozen zijn mannen en mannen plegen  twee keer zo vaak zelfmoord als vrouwen. Mannen lijken minimaal net zo vaak te verliezen als dat ze winnen. Vrouwen zijn meer vertegenwoordigt in de middelste regionen, meer gematigd. Mannen zijn, over het algemeen, competitiever. Ik merkte dit al van jongs af aan. Wij speelden vaak spelletjes thuis waarin mijn vrienden en ik elkaars bloed konden drinken en echt boos konden worden. De vrouwen waren veel gemoedelijker en reageerde pas na veel provocatie. Waar winnaars zijn, zijn ook verliezers.

Nuances

Deze alles of niets mentaliteit is een van de oorzaken van overspannenheid en burn-out. Door het zwart-wit denken ontbreekt alle nuance. Je werk is goed of slecht, mensen zijn goed of slecht, jij bent goed of slecht. Dit kan een enorme prestatiedruk op iemand leggen, waardoor je uiteindelijk kan breken. Tussen zwart en wit zitten velen kleuren. Als je in extremen denkt zal je deze kleuren nooit ontdekken en blijft je wereld grauw. Zelf merkte ik dat ik dingen ging vermijden waarin ik niet optimaal verwachtte te presteren en hierdoor miste ik veel. Langzaamaan ben ik dingen gaan verkennen, zoals hardlopen, klussen, bloggen en coachen. Toen ik daarmee begon merkte ik pas hoeveel ik vroeger miste uit angst om te falen. Veel van bovenstaande activiteiten vind ik nog steeds wel spannend, maar ik kan er beter mee omgaan. Het belangrijkste is dat ik het probeer, het resultaat beter is dan ik verwacht en dat ik kan accepteren dat het resultaat minder dan perfect is.

Ik ben helemaal voor ontwikkeling en het beste uit jezelf  halen. Dit betekend echter niet dat het altijd goed moet gaan, dat je altijd kan winnen en dat je verlies ten alle tijde moet vermijden. Het is zonde als je alleen maar naar de extremen kijkt in jezelf en anderen, je mist dan alles wat daartussen zit.